X.CAD.

Et offerebant illi paruulos vt tāgeret eosDiſcipl̓i aūt cominabant̉ offerētibꝫ. quoscū videret ih̓s indigne tulit ⁊ ait. Siniteparuulos. venire ad

reſponderīt. vt marcus hic dicit. Nam et voluntas eius ita ſe habebat. vt nō eis redderet rōneꝫcur illud moiſes ꝑmiſerit. niſi prius ipſi hoc commemoraſſēt. Cū ergo volūtas loquentiū cui debent verba ſeruire. ab euāgeliſta vtroqꝫ mōſtrata ſit. nihil intereſt iam licet diu̓ſus inter ambosfuerit modus narrādi. Poteſt etiā hoc intelligiꝙ ſicut dicit marcus. pͥus eos de vxorē dimittenda interrogantes. dn̄s viciſſim interrogat quideis p̄cepit moiſes. qui cū reſpōdiſſent. moyſen ꝑmiſſiſſe libellū repudij ſcribere et dimittere. Reſpondit eis de ip̄a lege ꝑ moyſen data. quō deꝰinſtituerit ꝯiugiū maſculi et femine. dicens ea q̄ponit matheꝰ. quibꝫ auditis. illi id quod ei primo interroganti reſpōderant. repecierūt dicentos. qͥd ergo mādauit moyſes Aug̓. cōtra fauſtum. Nolebat aūt dimitti vxoreꝫ a viro qui hācinterpoſuit morā. vt in diſcidiuꝫ animus p̄cepslibelli ꝯſcripcōne refractꝰ abſiſterēt. p̄ſertim qꝛvt ꝑhibent. apud hebreos ſcribere litteras hebreas nulli fas erat. niſi ſolis ſcribis. Ad hos igitur quos oꝑteret eſſe prudētes legis interp̄teset iuſtos diſcidij diſſuaſores lex mittere voluit eūquē iuſſit libellū dare repudij ſi dimiſſiſſet vxorem. Non em̄ poterat ei ſcribi libellꝰ. niſi ab ip̄isquē ꝑ hanc occaſionem ⁊ neceſſitatē venientemquodāmodo in manus ſuas bono cōſilio regerētatqꝫ inter ip̄m et vxorem pacifice agēdo. dilectōnem cōcordiamqꝫ ſuaderent. ꝙ ſi tantum incideret odiū vt extingui emēdariqꝫ non poſſet. tuncvtiqꝫ ſcriberet̉ libellus. qꝛ fruſtra nō dimitte̓tquaꝫ ſic odiſſet vt ad debitam ꝯiugio caritatemnulla prudētium ſuaſione reuocaret̉. ꝓpter hocſubdit̉. quibꝫ re. iheſus ait. ad dur. cor. ve. ſcri.ē vo. pre. iſtud. Magna em̄ duricia erat. q̄ nec ꝑlibelli interpoſicōne vbi diſſuadendi locus iuſtiſet prudētibꝫ tribuebat̉ ſolui vel flecti poſſet adrecipiēdam vel reuocandā cōiugij caritatem.Criẜ. Vel dicit. ad duriciā cordis veſtri. qꝛ ſi aīafuerit purgata deſiderijs ⁊ ira. poſſibile eſt mulierem nequiſſimā tollerare ultiplicatis auteꝫin anima paſſionibꝫ p̄dictis. multa mala ꝯtingētcirca odioſū cōnubium. ſic igit̉ ab incuſacōne eorum moyſen eripit. qui dederat legem. et totumin eoꝝ caput ꝯuertit. Sed qꝛ graue erat qd̓ dictum eſt. ſtatim ad antiquā legeꝫ ſermonē reducitdicens. Ab micō aūt creature maſculū et femināfecit eos deus Beda. Non ait maſculū et femīasquod ex prioꝝ repudio q̄rebatur. ſed maſculūet feminā. vt vnius ꝯiugis conſorcō necterent̉.Criẜ. Si aūt voluiſſet hanc quideꝫ dimitti etalterā introduci. creaſſꝫ plurimas mulieres. necſoluꝫ homini deꝰ muliere ꝯiūxit. ſed ⁊ relinque̓parentes p̄cepit et mulieri adherere Vnde ſequitur. Et dixit ſcꝫ deus ꝑ adam. ꝓpter hoc re. ho.pa. ſu. et ma. ſu. et adhe. ad. vx. ſu. Ex ipſo modolocucōnis inſeꝑabilitateꝫ matrimonij demōſtrāſqꝛ dicit adherebit. Beda Et ſimilit̓ qꝛ dicit adherebit ad vxorem ſuam. nō ad vxores. Sequit̉.Et erunt duo in carne vna. Criẜ. id eſt ex vnaradice facti. in vnū corpus ꝯueniūt. ſequit̉. Itaqꝫ iam non ſūt duo. ſed vna caro Beda. Primū

Igit̉ nupciaꝝ eſt ex duabus vnam carnem fieri.Caſtitas iūcta ſpiritui. vnus efficit̉ ſpūs CriſPoſt hoc terribile faciens argum̄tum nō dixit nediuidatis. ſꝫ ꝯcluſit. quod ergo deus ꝯiūxit hōnon ſeꝑet Aug̓. contra fauſtū. Ecce iudei ex libris moyſicōuinicūtur. nō eſſe vxorem dimittendam. qui ſcd̓m volūtatem legis moyſi arbitrant̉ſe facere cū dimitterēt. Similit̓ et illud hīc ipſocriſto atteſtante cognoſcimꝰ deū feciſſe et ꝯiunxiſſe maſculū et ſeminā. quod manichei negandodamnant̉. non iam moyſi libris. ſꝫ criſti euāgelioreſiſtentes. Bedā quod ergo deus ꝯiūxit vnāfaciēdo carnē viri et femine. hoc hō non poteſtſeꝑare. ſed ſolꝰ deꝰ. Hō ſeꝑat. qn̄ ꝓpt̓ deſideriūſcd̓e vxoris primā dimittimus. Deus ſeꝑat. quādo ex ꝯſenſu ꝓpter ẜuitutem dei. ſic habemꝰ vxores quaſi nō habentes. Criẜ. Si aūt duo quosdeus ꝯiunxit ſeꝑari non debent. multomagīs eccleſiam quā deus criſto ꝯiūxit. ab eo non ꝯuenitſeꝑare Theo. qꝛ vero ſcandalizabant̉ diſcipl̓itāꝙͣ ex p̄dictis nō plene eis fuei̓t ſatiſfactū. ꝓpt̓hͦ em̄ iteꝝ int̓rogant. Vn̄ ſequit̉. Et ite. in do.diſciſ. eius de eodem inter. eū Hier. Secūda interrogacō ab apoſtolis iteꝝ dicta eſt. qꝛ de eadem re. de quā phariſei eū int̓rogauerūt id eſt d̓cōiugij ſtatu. et hoc ꝓprie. Iterata em̄ verbi ſētenciā. nō faſtidiū ſed eſuriē et ſitim p̄ſtat. Vndequi me cōmedūt. adhuc eſurient et qui me bibūtadhuc ficient. Melliflua em̄ ſapiētie eloquia guſtata. diligētibꝫ multimodū ſap̄orē reddūt. Vn̄dn̄s iterato diſcipulos inſtruit. Nam ſequit̉. Etdixit ill̓. quicūqꝫ dimi. vx. ſu. et al. dux. adul. cō.ſu. eam Criẜ. Adulteriū vocat non cū ſua ſimuleſſe. nō em̄ eſt ſua quā accepit prima derelicta.et ꝓpter hoc cōmittit adulteriū ſuꝑ eam id ē ſuꝑſcd̓am quā introducit. Ideꝫ aūt eſt et de muliereVnde ſequit̉. Et ſi vx. di. virū ſuum et alij. nup.mechat̉. Non em̄ alteri vt ꝓprio viro poteſt coniūgi. ſi ꝓprium derelinquat. Et quidem lex ꝓhibuit adulteriū maīfeſtum. Sed ſaluator hoc nōmanifeſtū. neqꝫ ab omībus notū nature ꝯtrariū.Beda. In matheo vero ſcriptū eſt pleniꝰ. quicūqꝫ dimiſerit vxorem ſuā niſi ob fornicacōnem.Vna ergo ſolūmodo carnalis ē cauſa fornicacioVna ſpiritalis. timor dei. vt vxor dimittat̉. ſicutmulti religionis cā feciſſe legunt̉. Nulla aūt cauſa eſt dei legē ꝑſcripta. vt viuēte ea q̄ relicta eſtalia adducat Criẜ. quod aūt matheꝰ dicit phariſeis hec verba dixiſſe. Marcus vero diſcipulisnō eſt cōtrariū ꝯtingit em̄ hec et his et illis dicta eſſe.Theo. Oſtenſa ſuperiꝰ nequiciā phariſeoꝝ criſtū tēptācium nūc oſtenditurmulta fides turbaꝝque tantū manuū impoſicōne. putabantcriſtū benedicere ꝑuulos quos illi offerebant. Vnde dicit̉.Et offer. illi ꝑuu. vttan. eos Criẜ. Sꝫ