CVSMAR
peruenimus Cum in eꝰdemmur. iam plenum frumenturEt dicebat. cui aſſimilabimus regnum dei.aut cui parabole conparabimus illud. ſic̄granum ſinapis quodcum ſeminatum fuerit in terram minus eomnibus ſeminibus q̄ſunt in terra. Et cumſeminatum fuerit aſcēdit et fit maius oībusoleribus. et facit ramos inagnos. ita vtpoſſint ſub ymbra eiꝰaues celi habitare. ettalibus multis parabolis loquebatur eisꝟbū prout poterantaudire. ſine parabolaautem non loquebat̉eis. ſeorſum autem diſcipulis ſuis diſſerebat omnia
in tꝑe ocij percipiturEt ait illis. in illa diecum ſero eſſet factumtranſeamus ꝯtra. ⁊ dimittentes turbā aſſumunt eum. ita vt eratin naui. et alie naueserant cum illo ⁊ factaē procella magna veti et fluctus mittebatin nauim ita vt impleretur nauis. Et eratip̄e in pupi ſuper ceruical dormiens. et excitant eum. ⁊ dicūt eimagiſter. nō ad te ꝑtinet quia perimꝰ Etexurgens cōminatuseſt vento. ⁊ dixit mari. Tacē obmuteſce.et ceſſauit ventus. etfacta eſt traquillitasmagͣ. ⁊ ait illis Quidtimidi eſtis. nec dumhabetis fidem ⁊ tinūerunt timore magnoet dicebāt ad alterutrum. Quiſputas eſtiſte quia venti ⁊ mare obediunt ei
Sornon mlo 7oꝑis ꝑfectione ſolidamur. iam plenum frumentum in ſpica proferimusGlo. poſtꝙͣ poſuit de fructificationeſemīs euangelij. hicſubiungit aliam parabolam ad on̄dendamexcellentiam doctrīeeuangelice ad omnesalias doctrinas Vndedr̄. et dicebat. cui aſſimilabimus regnū deiTheo. paruiſſimūuidem eſt fidei verbum. Crede in deum⁊ ſaluus eris. ſꝫ ſparſa ſuper terram. p̄diitio dilatata eſt etaugmentata. ita vtceli volatilia .i. contemplatiui homineset alti intellectū. etꝯgnitione ſub eo habitent. Quanti enimſapientes gentilium.relinquentes ſapientiam ſub predicacōeeuangelij reqͥeuerūt.omniū igitur maior.predicatio facta eſtChri. et etiam qꝛquod fuit hominibꝰin breuibus ſermonibus nunciatum ſapīaque inter perfectosdicitur dilatauit ſuper omnes ſermones. qꝛ nihilmaius eſt hac veritate. Theo. ramos aūt magnos fecit. Quidam em̄ apoſtolorum in romani. etquidam in indiam. et quidam in alias terre ꝑtesſunt diuiſi ſicut ramī Hiero vel ſemen iſtud ininimum eſt timore. magnum autem in caritate queeſt maior omnibus oleribus. quia deus caritas ē.⁊ omnis caro fenum. fecit autem ramos miſericordie et compaſſionis. cum ſub vmbra pauperes xp̄iqui ſunt celi animalia delectantur habitare. Beda. homo autem qui ſeminat. a pleriſqꝫ ſaluatorip̄e intelligitur. ab alijs auteꝫ ip̄e homo ſemīansin co rde ſuo Chri. poſtea vero marcus breuitate gaudens. oſtendens parabolaꝝ naturam ſubiungit. Et talibus multis parabolis loquebatureis verbum. prout po. audire. Theo. quoniamem̄ turbe erant indocte. a ꝯmeſtibilibus et conſuetis nominibus inſtruit eos. et ꝓpter hoc ſubdit.Sine autem parabola non loquebatur eis. vt ſcꝫmouerentur ad accedendum ⁊ interrogandum Sequitur. Seorſum autem diſcipulis ſuis diſſerebatomnia. ſcꝫ de quibus interrogabant vt ignorantes. non ſimpliciter omnia tam manifeſta ꝙͣ inmanifeſta Hiero. Illi em̄ digni erant ſeorſum audiremiſteria in penetrabili. in timore ſapientie. qͥ remoti a cogitacionum malarum tumultibus in ſolitudine virtutum permanebant. Sapi entia enim
Hiero. poſt doctrinam de hic ad mare venerunt et fluctibus turbantur Vndedicitur. Et ait illis. īNa die cum ſero eſſetfactum. tranſeamusꝯtra Remigiꝰ. triaem̄ legitur dominushabuiſſe refugia. ſcꝫnauis. mōtis et deẜtiquotiēs a turbis cōprimebatur ad aliqd̓iſtorum refugiebat.Cum gͦ vidit dominꝰturbas multas circaſe earum importunitatem quali homo volens declinare. iuſſitdiſcipl̓os ſuos tranſfretare. Sequitur. ⁊dimittentes turbamaſſumunt eum. ita vterat in naui Chri.Diſcipulos quidemaſſumpſit dominus.vt viſores fierent futuri miraculi. ſꝫ ſolūip̄os aſſumit. ne alijꝯgnoſcerent ip̄os ēetam modice fidei Vn̄ad oſtendendum. ꝙſeperatim alij tranſfretabant ſubiūgit.Et alie naues erāt cūillo. Ne autem ſuperbirent diſcipl̓i ꝙ eosſolos aſſumpſerat periclitari eos ꝑmittitEt vt etiam per hocdiſcerent tentacōesviriliter ſuſtinere.Vnde ſequitur. Et facta eſt procella magna. Vtautem futurū miraculi maiorem eis imprimat ſenſum dat tempus timori dormiendo. Vnde ſequit̉.Et erat ip̄e in pupi ſuper ceruical dormiens. Siem̄ vigilaſſet aut non timuiſſent. neqꝫ rogaſſenttempeſtate orta. aut eum aliquid tale facere nonputaſſent Theo. dimiſit gͦ eos incidere in timorem periclitacionis vt eius virtutem in ſeip̄is ꝯgnoſcerent. qui alios ab eo beneficiatos videbantDormiebat autem ſuper ceruical nauis. ligneumſiquidem Chri. on̄dens ſuam humilitatem. et exhoc multam ſapienciam docens. Nondum autemrdiſcipuli qui circa eum exiſtebant eius gloriaꝫ ꝯgnoſcebant. Et quidem ꝙ ſurgens poterat vetisimperare credebant. ſꝫ ꝙ quieſcens ſeu dormiens.nequaꝙͣ. Et ideo ſequitur. Et excitant eum et dicunt ei. Magiſter. non ad te pertinet qꝛ perimusTheo. ip̄e autem exurgens comminatur primo qͥdem vento. qui maris tempeſtatem et fluctus faciebat. et hoc eſt quod ſubditur. Et exur. ꝯ. e ve.