CAPI.XXVI.
Quid vl̓tis michi dare. et ego vobis eū tradam. At illi cōſtituerūt ei. xxx. argēteosEt exide q̄rebat oportunitate vt eū tͣderet.
Tunc abijt vnꝰ dexij. qui dicebat̉ iudasſcharioth ad pͥncipesſacerdotū. ⁊ ait illis.
ſed ſempiternaꝫ memoriam. quia ex his que dixitintelligi potuit. Si em̄ opus bonum fecit manifeſtum. ꝙ et mercedem dignam accipiet. Hiero.Miſtice autem paſſurus ꝓ omni mundo moraturin bethama in domo obedientie. que quondā fuitſimonis leproſi. Simon quoqꝫ ip̄e obediens dicit̉.qui iuxta aliam intelligentiam mūdus interp̄taripoteſt. in cuius domo curata ē eccleſia. Orige.Oleum autem vbiqꝫ in ſcripturis. aut opꝰ miſericordie intelligitur. qūo lucerna verbi enutritaclareſcit. aut doctrina. cuiꝰ auditu verbum fidei.quod eſt accenſum nutrit̉. Generaliter ergo om̄equo quis vngitur. oleum appellat̉. olei autē alid̓eſt vngueentū Item vnguenti alid̓ eſt p̄cio ſum.Sic omnis actus iuſtus opus bonum dicit̉. Oꝑi sautem boni. aliud quod facimus ꝓpter homines.aliud quod ꝓpter deum et ẜm deum. Item hoc ipſum quod facimus ꝓpter deū. aliud ꝓficit ad vſuꝫhominū. aliud tm̄ ad gloriam dei. vt puta aliquisbenefacit homini naturali iuſtitiā motus. nō ꝓpt̓deum. qm̄ faciebant interdū et gentes. opꝰ illudoleum eſt vulgare non magni odoris. et ipintam̄acceptabile apud deū. qm̄ vt dicit petrꝰ apd̓clementē. oꝑa bona que fiunt ab infidelibꝰ ī hocſeculo eis ꝓſunt. non in illo ad ꝯſequendum vitaꝫet ernam. Qui autem ꝓpter deum faciunt. magis ill̓in illo ſeculo ꝓficit. hoc eſt vnguentum boni odoris. Sed aliud fit ad vtilitatem hoīm. vtputa elemoſina et cetera huiuſmōi. Hoc qui facit in xp̄i anos. pedes domini vngit. quia ip̄i ſūt dn̄i pedēsquod p̄cipue ſolent facere penitentes ꝓ remiſſione peccatoꝝ ſuoꝝ. Qui autem caſtitati ſtudet etin ieiunijs et orationibꝰ ꝑmanet er ceteris. q̄ tm̄ad gloriā dei ꝓficiunt. hͦ eſt vnguentū qd̓ vngitdomini caput Et hoc eſt vnguentū p̄cioſū ex cuiꝰodore tota repletur eccleſia. et hoc eſt opꝰ ꝓprium non penit etiū. ſed ꝑfectoꝝ. aut doctrina queneceſſaria eſt hominibꝰ. hoc eſt vnguentum. quopedes domini vngunt̉. Agnitio autem fidei. quead ſolum ꝑtinēt deuꝫ eſt vnguentū. quo vngiturcaput xp̄i. quo ſepelim̉ xp̄o per baptiſmū et mortem. Hi lari. Mulier autem̄ hec in p̄figurationeplebis gentium eſt. que in paſſione xp̄i gloriā d̓oreddidit. Caput em̄ eius ꝑunxit. Caput aut ē xp̄ideus eſt. Nam vnguentum boni oꝑis eſt fructus.ſed diſcipuli fauorē ſaluandi iſrahelis. vendi hoc īvſum pauperū dicunt debuiſſe. pauꝑes autē iudeos fide indigentes. inſtincti ꝓphetico nuncupant.quibus dominꝰ ait plurimum eſſe temporis. qūohabere curam pauꝑum poſſent. Ceteꝝ nō niſi exp̄cepto ſuo ſalutem gentibꝰ poſſe p̄ſtari. que ſecum infuſo mulieris huius vnguēto ſunt ꝯſepulte. quia regn̓atio non niſi cum mortuis in baptiſmi ꝓfeſſione reddetur. et idcirco vbi p̄dicabiturhoc euangelium. narrabitur opus eius. quia ceſſāte iſrahel. Euāgelij gloria fidē gētiū p̄dicabit̉Glo. Poſita occaſione ꝓditionis cōſequēter de ꝓditioneiude agit euangeliſta vn̄ dic̄. Tūc abijtvnus de. xij. Chriẜ.
in omē. tunc ſcꝫ. quādo hoc audiuit. quoniā p̄dicabitur hoceuā. vbiqꝫ timuit eūnam virtutis in ffabilis erat. ꝙ dictumeſt. Augꝰ. de cō.euan. Ita em̄ ſermodirigit̉. dicēte domino ſcitis. qꝛ poſt biduuū paſca fiet. tūc ꝯgregatiſunt pnͥcipes ſacerdotum. Tunc abijt vnꝰ de. xij.Int̓ illud em̄ quod dictum eſt. Ne tumultꝰ fieretin populo et hͦ qd̓ dicit̉. Tunc abijt vnus de. xij.interpoſitum eſt illud de bethania. qd̓ recapitulando dictum eſt. Orige. Abijt autem aduerſusvnum pnͥcipem ſacerdotum qui factus fuerat ſacerdos ineternū ad multos pͥncipes ſacerdotū vtvenderet p̄cio volentē redime̓ totū mundū Ra.Abijt autem dicit. quia non coactus. non inuitatꝰſed ſponte ſceleratum. inijt conſilium. Chriſo.in omē. Addit autem vnus de. xij. ac ſi di. de p̄mochoro eoꝝ qui ſublimiter electi ſūt. ⁊ ad deſignationem eiꝰ adiungit. qui dcitur iudas ſcarioth eratem̄ et alius iudas Remi. Scariotha nanqꝫ fuitvilla vn̄ ortus eſt ille iudas. Leo papa in ẜmone de paſſione. qui non timoris ꝑturbatione xp̄mdeſeruit. ſed pecunie cupiditate diſtraxit amoreem̄ pecunie vilis eſt omnis affectio et anima lucricupidā etiam ꝓ exigūo perire nō metuit. nullūqꝫeſt iuſtitie in illo corde veſtigium In quo ſibi auaritia facit habitaculū. Hic ꝑfidꝰ iudas inebriatꝰveneno dum ſitit lucrum. tam ſtulte impiꝰ fit. vt⁊ dn̄m venderet. et magiſtrū. Vnde dixit pͥncipibus ſacerdotum. Quid vultis mihi dare et ego vobis eum tradā Hiero. Infelix iudas damnū qd̓ex effuſione vnguenti ſe feciſſe credebat. vult magiſtri p̄cio ꝯpenſare. Nec certam tn̄ poſtulat ſummam. vt ſaltem lucroſa videret̉ proditio Sed qͣſivile tradens mancipium in poteſtate emētiuꝫ pofuit quantū vellent dare. Orige. Hoc autē faciunt om̄es qui accipiūt aliquid corꝑalium aut mūdialium rerum vt tradant. et eictāt ab anima ſua.ſaluatorem. ⁊ verbum veritatis quod erat in eisSequit̉. At illi ꝯſtituerunt ei. xxx. ar. tantā mercedem ꝯſtituentes. quātos annos ſaluator ꝯuerſatus fuerat in hoc mundo Hiero. Ioſeph autēnon vt multi putant iuxta. lxx. inter ꝑ̄tes. xxx. aureis venditꝰ eſt. ſed iuxta hebraicā veritate. xxx.ar. neqꝫ em̄ poterat ẜuꝰ p̄cioſior eſſe ꝙͣ dominusAugꝰ. de con. euā. ꝙ aūt dn̄s. xxx. argen. venditus eſt. ſigͥficauit per iudā iudeos iniquoſqꝫ. qͥ ꝑſeq̄ꝫtes carnalia ⁊ tꝑalia q̄ ad qnͥqꝫ ꝑtinēt ſenſꝰcorporis Xp̄m habere noluerūt. et quia ſexta mūdi etate fecerunt ſexiēs quinqꝫ eos qͣſi p̄tium venditi dn̄i accepiſſe ſignatum eſt. et quia eloquiū domini argentū eſt. illi autem ip̄am legem etiā carnaliter intellexerūt. tanꝙͣ in argēto impreſſerātſecularis pnͥcipatꝰ ymaginē. quā amiſſo dominotenuerunt. Sequit̉. Et exinde querebat oportunitatem vt eum traderet. Orig̓. Qualem auteꝫopportunitatē querebat iudas. Lucas manifeſtiꝰexplanat. dicens. Et querebat opportunitatē. vt