HEVS.MAT.
Et ibunt hiin ſupplicium eternum. Iuſtivero in vita eternam
tranſitorie memorari et abbreuiare. Chriſo. inomē. Intuere aūt quia non in vno tm̄. vel duobꝰſed in omnibꝰ miſericordiā deſeruerūt. nō em̄ eſirientem ſolū non cibauerūt. ſꝫ neqꝫ ꝙ leuius eratinfirmum viſitauerūt. Et vide qualiter leuia iniūgit. Non em̄ dixit. in carcere eram. ⁊ nō erip̄uiſtisme infirmꝰ eram. et non curaſtis me. ſed non viſitaſtis. et non veniſtis ad me. in eſuriendo eciā nōp̄cioſam petit menſam. ſed neceſſarium cibū. Oīaergo ſufficientia ſunt ad penam. Primo quidē facilitas petitōis. panis em̄ erat. Secundo miſeriaeius qui petebat. pauꝑ em̄ erat Tertio cōpaſſionature. homo em̄ erat. Quarto deſideriū ꝓmiſſionis regnum em̄ ꝓmiſit. Quinto dignitas eius quiaccipiebat. deus em̄ erat quia pauperes accipiebat. Sexto ſuꝑabundātia honoris. qm̄ dignatuseſt ab hominibꝰ acciꝑe. Septimo iuſtitia dationis. ex ſuis em̄ a nobis accipit. Sed contra vniuerſa hec. homines ꝑ auaritia excecant̉. Gregori.xxv. mora. Iſti autē quibꝰ hoc dicit̉. ſunt mali fideles. qui iudicant̉ et pereūt. Nō em̄ eoꝝ tūc caiſa diſcutit̉. qui ad cōſpectum diſtricti iudicis iamcum damnatione ſue infidelitatis accedunt. ꝓfeſſionē vero fidei retinentes. ſed ꝓfeſſionis operanon habentes. redarguunt̉. vt pereant. Iſti enimſaltem verba iudicis audiunt. quia eiꝰ fidei ſaltēverba tenuerunt. Illi damnatione ſua eterni iudcis. nec verba ſuſcipiunt. quia eiꝰ reuerentiā. necverbo tenus ſeruare voluerunt. Nam et princepsterrenam rempub. regens. aliter ponit ciuē interius delinquentē. atqꝫ aliter hoſtem exteriꝰ rebellantē. In illo em̄ iura ſua cōſulit. Cōtra hoſtēvero bellum mouet. et de pena eius quid lex habeat. non requirit Chriẜ. in omē. Verbis aūt iudicis redargūti. cum māſuetudine loquunt̉. Sequitur em̄. Tunc rn̄debūt ei et ip̄i dicentes. Dominequādo te vidimꝰ. Orige. Cōſidera ꝙ iuſti immorant̉ in vnoquoqꝫ ꝟbo. Iniuſti aūt nō ita ꝑ ſingula. ſꝫ curſim dicunt. quoniā ꝓprium eſt iuſtorū.benefacta ſua relata. ſibi in facie diligenter. et ꝑſingula refutare cauſa humilitatis. Moꝝ aūt hominum eſt culpas ſuas excuſationis cauſa. aut nullas velle oſtendere. aut leues et paucas. Sed etreſponſio xp̄i hoc ip̄m ſignat. Vnde ſequit̉ Tuncrn̄debit illis dicens. Amendico vobis. Volēs em̄iuſtoꝝ bn̄facta oſtende̓ grādia. peccatoꝝ auteꝫculpas. non grandes ad iuſtos quideꝫ dicit. ex eoquod feciſtis vni ex mīmis meis fratribꝰ. Ad iniuſtos autem non adiecit fratribus. Reuera enimfratres eius ſunt qui perfecti ſunt. Gratius eſtautem apud deum opus bonū. qd̓ fit a ſāctioribꝰꝙͣ in minus ſanctis. et leuior culpa eſt negligereminus ſanctos ꝙͣ ſanctiores. Augꝰ. xx. de ci. deiNunc autē de nouiſſimo iuditio agitur. qn̄ xp̄s decelo venturus eſt. viuos et mortuos iudicaturus.hoc diuini iuditij. vltimū dicimꝰ. id eſt nouiſſimuꝫtempus. nam per quod dies iſtud iuditium ꝓtēdatur. incertuꝫ eſt. ſed ſcripturaꝝ ſanctaꝝ more dies poni ſolet. pro temꝑe ideo autem dicimus vltimum iuditium vel nouiſſimum. quia et nunc iudicat et ab humani generis initio iudicauit. a lignō vite ſeꝑans pͥmos hoīes et angelis peccātibꝰ
nō parcens. In illo aūt finali iuditio ſimul et hoīeset angeli iudicabunt̉. Fiat enim virtute diuina vtcuiqꝫ opera ſua vel bona vel mala cūcta in memoriam reuocent̉. et mentis intuitu mira celeritatecernant̉. vt accuſet vel excuſet ſcientia ꝯſcientiā.Auguſtiꝰ. de fideet operibꝰ. Nōnulliſeip̄os ſeducūt. dicētes ignem eternum.nō dictuꝫ ip̄am penāeternā. Hoc ꝓuidēsdn̄s ſententiaꝫ ſuam. ita cōcluſit dicēs. Et ibūt hiin ſupplicium eternum Iuſti vero in vitam eternāOrige. Attende. qm̄ cum priꝰ dixiſſe. Venite benedicti. deinde. Diſcedite meledicti. ꝓpterea ꝙ ꝓpͥum boni dei eſt pͥmum recordari bn̄facta bonoꝝ.ꝙͣ malefacta maloꝝ. hic pͥus nominat penā. deinde vitam bonoꝝ vt pͥmum que timoris ſunt euitemus mala poſtea que honoris ſunt. appetamꝰ bena. Grego. xxv. mora. Si ergo tanta pena mulctatur. qui non dediſſe cōuincit qua pena feriendus eſt qui redarguit̉ abſtuliſſe aliena Auguˢxix. de ciui. dei. Eſt auteꝫ vitā eterna ſummū bonūnoſtrum et finis ciuitatis dei. de quo fine dicit apoſtolus. Finem vero vitam eternam. Sed ruſusquia vitā eterna ab his qui familiaritatē non habent cum ſcripturis ſanctis. poteſt accipi etiaꝫ invita maloꝝ ꝓpter anime immortalitate. vel ꝓpt̓in terminabiles penas ip̄oꝝ ꝓfecto finis ciuitatishuius in quo ſummū habebit bonum vel pax in vita eterna. vel vitā eterna in pace dicendꝰ eſt. vtab ominibꝰ poſſit intelligi. Augꝰ. j. de trini.Quod em̄ dixit dominꝰ famulo ſuo moyſi. Ego ſuꝫqui ſum. hoc ꝯtemplabim̉ cum viuemꝰ mēternuꝫIta em̄ dominus ait. Hec eſt vita eterna. vt cogſcant te verum deum. Hec em̄ nobis cōtemplatioꝓmittitur actionū omniū fīs. atqꝫ eterna ꝑfectiogaudioꝝ. de qua dicit. Iohannes. videbimꝰ eumſicuti eſt Hiero. Prudens autem lector intendeꝙ et ſupplitia eterna ſunt. ⁊ vita ꝑpetua metū deinceps non habeat ruinaꝝ. Greg̓. xxxiij. mora.At inquiunt idcō peccantibꝰ minatus eſt. vt eosa peccatis cōpeſcerēt. Quibꝰ reſpondemꝰ ſi falſaminatus eſt vt iniuſtitiā corrigeret. etiam falſa ꝓmiſerat. vt ad iuſtitiam ꝓuocaret. et ſic dum ſatagunt deum ꝓhibere miſericordem. non verenturp̄dicare fallacem At inquiunt ſine fine puniri nōdebet culpa cum fine. Quibus reſpondemꝰ ꝙ recte dicerent. ſi iudex iuſtus non corda hominuꝫ. ſedfacta penſaret. Ad diſtricti ergo iudicis iuſtitiāpertinet. vt nunꝙͣ careant ſupplitio. quoꝝ mensin hac vita nunꝙͣ voluit carere peccato. AugꝰNullius etiam legis iuſtitia attendit. vt tāta mora temporis quiſqꝫ puniat̉. quāta vnde puniret̉admiſit. Nullus em̄ extitit. qui cēſeret taꝫ cito nōcentium finienda eſſe tormēta. ꝙͣ cito factū eſt homicidium vel adulterium. Qui vero ꝓ aliqͦ grādicrimine morte mulctant̉. nunquid moram quā occiditur eius ſupplicium ſeges exiſtimant. et non ꝙeum in ſempiternū auferat a ſocietate viuentiumIam vero damnū. ignominia. exiliū ſeruitus cumplerūqꝫ ſic infligunt̉. vt nulla venia relaxentur.