Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MAT.HEVS.

centes. Dic nobis. qn̄hec erūt Et quod fignum erit aduentꝰ tuiet ꝯſumationis ſeculiRn̄dens ieſus dixit illis. Vidēte ne q̓ͥs vosſeducat. multi em̄ vernient in nomine meo.dicētes. Ego ſuꝫ xp̄sEt multos ſeducent.

Audituri em̄ eſtisprelia et opiniones ꝑliorum. Vidēte ne turbemini. oportet enimhec fieri. ſed nondumſtatim finis. Conſurget enim gens in gentem et regnum in regnum. et erunt peſtilencie ⁊ fames ⁊ tere mōtus per loca. hec autēomnia iniciā ſunt dolorum.

ipſe palam p̄dixeratoīa eſſe deſtruendaidcirco cum ꝑueniſſent. ad montē olueti. acceſſerūt ad euminterrogātes. Vndedicit̉. Sedente autēeo ſuꝑ mō tem oliueti. Chriſo. Propter hoc aūt ſecretoacceſſerunt. quia demagnis erant interrogaturi. Etem̄ cupiebāt diſcere diemaduentus eius. qui avehementer deſiderabāt gloriā eius vide̓ Hie.Et interrogāt tria. Primo quo temꝑe hieruſaleꝫdeſtruēda ſit. dicentes Dic nobis quādo hec erūtSecundo quo temꝑe xp̄s venturus ſit Vn̄ dicuntEt quod ſignū aduentꝰ tui. Tertio quo temporecōſumatio ſeculi ſit futura Vnde dicūt. Et ꝯſumationis ſeculi Chriſo. Lucas aūt ait. vnā eſſe interrogacionē que eſt de hieroſolima. qͣſi eſtimātibus diſcipl̓is tunc futurū eſſe xp̄i aduētum. et finem mundi quaſi hieroſolima deſtrueret̉. Marcꝰautē non omnes eos de ꝯſumatione hieroſolime.ſed petrum. iacobum. Iohānem. et andreā. quaſiliberius et ſecuriꝰ xp̄o loquētes. orige. Putoautē montē oliuēti miſteriū eſſe eccleſie que ex gētibus eſt. Remi. Mons em̄ oliuēti non habꝫ infrructuoſas arbores. ſed oiuēta quibꝰ lumē nutritur ad fugandas tenebras. ⁊ quibus feſſis reqͥesinfirmis ſalus p̄ſtatur. Sedens autem dominꝰ ſupra montem oliuēti contra templum. de ruina ipſius et excidio iudaice gētis diſputat. vt etiā ipioſitu corꝑis mōſtret. quia quietꝰ manēs in eccl̓ia.impioꝝ ſuꝑbiam ꝯdemnat. Orig̓. Agricola eīreſidens in mō te oliuēti. verbum dei eſt in eccl̓iaꝯfirmatū xp̄s ſcꝫ qui ſemꝑ oleaſtri ramos inſeritin bonam oliuam patꝝ. Qui aut ē habēt fidutiamante xp̄m. diſcere volūt ſignū aduentꝰ xp̄i et conſumationis ſeculi. Eſt aūt duplex aduētus verbiin anima. Primus quidē ſtulta p̄dicatio de criſtoquādo p̄dicamꝰ xp̄mnatum et crucifixum. Scd̓sautē aduentus eſt in viris ꝑfectis. de quibꝰ dicit̉Sapientiā loquim̉ inter ꝑfectos. Et huic ſecūdoaduētui adiungit̉ ꝯſumatio ſeculi in viro ꝑfectocui mūdus crucifixus eſt. Hila. Et quia tria a diſcipulis queſita ſunt. diſtinctis et temporibus etintelligentie ſignificatōibꝰ ſeparant̉. Rn̄det̉ ergo pͥmo de ciuitatis occaſu. ⁊ qn̄ ꝯfirmat̉ veritate doctrine. ne qͥs fallax ignorātibꝰ poſſit obreꝑeVn̄ ſequit̉ ⁊ rn̄dens ieſus dixit eis Vidēte nequisvos ſeducat. Multi em̄ veniēt in nomine meo. dicntes. Ego ſum xp̄s. Chriẜ. Neqꝫ em̄ de hieroſolime. neqꝫ de ſcd̓o aduētu reſpondit ſtatim. ſedde malis quibus ſtatim obuianduꝫ erat Hiero.Vnus autē eoꝝ de quibꝰ loquit̉. fuit ſymō ſamaritanꝰ. quē in actibꝰ apoſtoloꝝ legimus. qui ſemagnā dicebat eſſe virtutē. hic qͦꝫ inter cetera inſuis voluminibꝰ ſcripta dimittens. Ego ſum ẜmodie. ego omnipotēs. ego om̄i: dei. Sed ⁊ ioh̓es

apoſtolꝰ in epiſtola ſua loquitur. Audiſtis quiaantixps venturꝰ eſt. Nunc aut antixp̄i multi ſuntEgo reor om̄es hereſiarchas antixp̄os eſſe. ⁊ ſubnomine xp̄i ea docere. que ꝯtraria xp̄o ſunt. Necmirum ſi aliquos ab his videamꝰ ſeduci. cuꝫ dn̄sdixerit. Et multos ſeducent. Orige. Multi aūtſunt. qui ſeducunt̉. quia larga eſt porta. que duc̄ad ꝑditionem et multi ſunt. qui intrant per eam.Hoc aūt ſolum ſufficit ad cognoſcendū ſeditionēantixpoꝝ. qui dicunt. Ego ſum xp̄s. qd̓ nunꝙͣ legit̉ xp̄s dixiſſe. Sufficiebat em̄ ad credendum. ꝙip̄e eſt xp̄s opera dei. et ſermo quē docebat. et ꝟtus ip̄ius. Om̄is etiam ſermo qui ꝓfitet̉ expoſitionem ſcripturaꝝ ẜm fidem eaꝝ et non habet veritatem antip̄xp̄s eſt. Sed ⁊ om̄e s ꝟtutes inuenimus eſſe criſtum. et omnes ſimulatas virtutesanticriſtum. quonam omnes ſpēties boni quaſcunqꝫ habꝫ criſtꝰ. in veritate ad edificatōeꝫ hominū. omnes eos habet dyabolꝰ in ſpētie ad ſeductiones ſanctoꝝ. Opus ergo eſt nobis deo auxiliatore. nequis nos ſeducat. vel ẜmo. vel virtꝰ. malum em̄ inuenire aliquem ẜm mores vite errantēMulto aūt petꝰ arbitror eſſe non ſecundū veriſſimā regulā ſcripturaꝝ ſētire Augꝰ. ad eſichiūInterrogātibus diſcipulis ea dominusreſpōdit. que iam exillo temꝑe fuerāt ſecutura. ſiue de excidio hieruſalē. vndeorta eſt ip̄ius interrogationis occaſio.ſiue de aduētu ſuo ꝑeccleſiam in qua vſqꝫad finē venire nō ceſſat. In ſuis em̄ veniens agnoſcitur. dumcius quottidie membra naſcuntur. Siuede ipſo fine in qͦ apparebit viuos iudicaturꝰ et mortuos.Cum itaqꝫ ſigna dicat̓ que ad iſta tria ꝑtinēt. Quod eoꝝ trium ſignoꝝ ad aliquid hoꝝ referendū ſit. diligēter cōfiderandum eſt. Ne forte quod ꝑtinet ad vnū. referendum putemꝰ ad alterū. Chri. Hic autemloquit̉ de prelijs. que hieroſolimis erant futura.cum dicit. Audituri em̄ eſtis prelia et opinionesprelioꝝ Orige. Qui audit ipſas voces que fiūtin prelijs. audit prelia. qͥ aūt de p̄lijs lōgē geſtisaudit. opimones vel rumiores audit preliorum.Chriẜ. in omelia Quia vero ꝑ hoc turbari etiādiſcipuli poterāt. Ideo ſubdit. Vidēte ne turbemini. Deinde quia eſtimabāt poſt illud bellū quohieruſalem deſtrueret̉. ſtatim finem mūdi eſſe veturū. eos in vera opimone ſtabilit dicens. oportꝫem̄ hec fieri. ſed nondum ſtatim finis Hieroni.id eſt non putemꝰ diem inſtare iudicij. ſed in tempus aliud reſeruare. cuiꝰ ſignū ꝑſpicue̓ in conſequentibꝰ ponit̉. Surget em gēs cōtra gentem.et regnum contra regnū Raba. Vel admonent