Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XVI.CAPI.

Quid em̄ ꝓdeſt homini ſi vniuerſum mudum lucret̉. anime vero ſue detrimentū paciatur. aut quādabithomo cōmutacionempro anima ſua. Filiusem̄ hominis venturuseſt in gloria patris ſuicū angelis ſuis. ⁊ tūcreddet vnicuiqꝫ ſecūdum oꝑa eiꝰ. Amē dico vobis. Sunt quidam de hic ſtātibus.qui nō guſtabūt mortem donec videāt filium hominis venientēin regno ſuo.

carnales animā ſuā ꝓpter xp̄m. et ꝑdens animaꝫſuam hoc modo. ſaluat eam ꝑ opera pietatis. Dicendo em̄. qui voluerit p̄cedentē et ſequentē vnūſenſum eſſe oſtendit. Si ergo quod ſuꝑius dixit.abneget ſemetipſū. de morte corporali dixit. cōſequenter hoc de ſola morte intelligere debemusdictum eſſe. Si autē abnegare ſe ipſum eſt carnalem cōuerſacionē reicere. et ꝑdere animā eſt deponere voluptates carnales Chriẜ. Quia dixerat qui vult ſaluarep̄det et qui ꝑdet ſaluabit. vtrobiqꝫ ſalutem et ꝑdicionē ponens. ne aliquis eſtinet equalē eſſe hincinde ꝑdicionē ⁊ ſalutem ſubiungit. Quidem̄ ꝓdeſt homini. ſivniuerſum mundumlucretur anime veroſue detrimētum paciat̉. quaſi dicerꝫ. nedicas. ꝙ qui ꝑiculaque ꝓpter xp̄m imminent effugit. ſaluetanimā ſuam. id eſt vitam temꝑalem. Sedpone eciam cū animai. vita temꝑali totūorbeꝫ terraꝝ. quidex his homini ei̓t amplius. anima imppetuum ꝑeunte. Si em̄famulos tuos videres in leticia. te autēin malis vltimis ꝯſtitutū. quid lucrareris ex eoꝝdominio Hoc eciam in anima tua reputa. cum carne laſciuiente ip̄a futuram ꝑdicionem expectat.Orige. Puto eciam ꝙ mundū lucrat̉. qui nō abnegat ſemetip̄m. nec ꝑdit animam ſuam. quantūad voluptates carnales. et ip̄e facit anime ſue d̓trimentum. Ideo duobꝰ nobis ꝓpoſitis magis eſteligendū vt mūdum ꝑdamꝰ. et lucremur animasnoſtras. Chriſꝫ. Sed ſi regnaueris ſuꝑ vniuerſum orbem terraꝝ. non poteris animā tuā emereVn̄ ſequitur. Aut quam dabit homo cōmutacōeꝫpro aīa ſua. Ac ſi dicat. Diuicias ſi ꝑdideris. poteris dare diuicias alias ad eas redimēdas. animaꝫat̄ ꝑdens. nō poteris animam aliquā dare. ſꝫ neqꝫaliquid aliud. Quid autē mirabile eſt. ſi in animahoc cōtingit. Etem̄ in corꝑe hoc videt̉ ꝯtinge̓.Et ſi enim. x milia dyademat̉a corꝑi inſanabiliteregroto circūpoſueris. non curat̉. Orige. Et pͥma quidem facie cōmutacio anime eſt ſubſtancia.vt det ſubſtanciam ſuam homo pauꝑibꝰ. ⁊ ſaluetanimā ſuam. Sed puto ꝙ non habet aliquid homo. quod dans. quaſi cōmutacionem anime ſue liberet eam de morte. Deus autē pro animabꝰ hominum dedit cōmutacionē p̄cioſuꝫ ſanguinē filijſui. Greg̓. Vel aliter poteſt ꝯtinuari. quia ſācta eccleſia aliud habet tempꝰ ꝑſecucōnis. ⁊ alid̓pacis redēptor noſter ip̄a eiꝰ temꝑa diſtinguit

in p̄ceptis. Nam ꝑſecucionis temꝑe ponenda eſtanima. pacis autem temꝑe. ea que ampliꝰ dn̄ari poſſunt. frāgenda ſunt deſideria terrena. vndedicit̉. Quid .n. ꝓdeſt homini Hiero. Prouocatis autem diſcipulis. vt abnegarēt ſe. et tollerētcrucem ſuam. grandis ſit terror audienciū. Idcirco triſtibꝰ leta ſuccedūt. et dicit. filiꝰ em̄ homīsventurꝰ eſt in gloria patris ſui cum angelis ſuisTimes mortem. audi gloriam triūphātis. Vereris crucem. auſculta angeloꝝ miſteria. Orige.Quaſi diceret. Nunc quidem filiꝰ hominis venit.ſed non in gloria. Non em̄ decebat eum in gloriacōſtitutum peccata noſtra portare. Sed tūc veniet in gloria. Cum ante p̄parauerit diſcipulos ſuos factus ſicut illi vt illos faceret ſicut eſt ip̄e. cōformes glorie ſue. Chriẜ. Non autē dixit in tl̓igloria. in quali eſt. ne alteritatē glorie ſuſpiceris. ſed ait gloria patris. vt eadem gloria oſtendatur. Si autem gloria vna eſt. manifeſtū ꝙ ſubſtancia vna eſt. Quid ergo times petre mortē audiens. tunc me videbis in gloria. Si autē ego ingloria et vos. Sed tn̄ dicens gloriā terribilia immiſcuit in medium iudicium introducēs. Vn̄ ſequitur. Et tunc reddam vnicuiqꝫ ſecundū opera eiꝰHiero. Non eſt eniꝫ diſtinctio iudei et gentilisviri et mulieris. pauꝑum et diuitum. vbi non ꝑſonē. ſed oꝑa cōſiderant̉. Chriẜ. Hoc aūt dixitnon ſolum peccatoribꝰ penas cōmemorās. ſꝫ iuſtis brauia et coronas. Hiero. Poterat autemapoſtoloꝝ tacita cogitacio iſtiuſmodi ſcādalumſuſtinere. Occiſionē et mortem nunc dicis eſſe futuram. ꝙ autem ꝓmittis te affuturū in gloria intemꝑa longa deffertur Preuidens ergo occultorum cognitor quid poſſent obicere. pn̄tem timorem pn̄ti cōpenſat pͥmio dicens. Sunt quidam dehic ſtantibus qui non guſtabāt mortem donec videant filiū hominis venientē in regno ſuo ChrVolens ergo mōſtrare quid eſt illa gloria. ī quapoſtea venturꝰ eſt. eis in pn̄ti vita reuelauit ſicutpoſſibile erat eos diſcere. vt neqꝫ in dn̄i mort e iādoleant. Remi. Quod ergo hic dicit̉. impletumeſt in tribus diſcipulis. quibꝰ dominꝰ trāſfiguratus in mōte gaudia eterne repromiſſionis on̄ditqui viderunt eum in regno ſuo venienteꝫ. i. in eaclaritate fulgentē. inqua ꝑacto iudicio videbit̉ab omnibus ſanctis. Chriẜ. Propter hoc autēnon p̄dicit nomina eoꝝ qui aſcenſuri erant in mōtem. quia reliqui valde ꝯcupiſcerēt ſequi. exemplum illius glorie viſuri et grauiter tuliſſent velut deſpecti. Greg̓. Vel regnum dei pn̄s eccl̓iavocatur. Et quia nōnulli ex diſcipulis eius. vſqꝫadeo in corꝑe victuri erāt vt eccleſiam dei cōſtructam ꝯſpicerent. et cōtra huiuſmodi gloriā erectam ꝯſolatoria ꝓmiſſione nunc dicit̉. Sūt quidāde hic ſtantibꝰ. Orige. Moraliter auteꝫ verbūdei his qui uouiter inducunt̉ ad fidem formā habet ſerui. Perfectis autem venit in gloria patrisſui. Angeli autem illiꝰ. ſunt ꝓphetaꝝ ſermones.quos non eſt poſſibile ante ſpiritaliter intellige̓niſi cum ſpiritaliter intellectum fuerit verbū criſti. vt videant̉ ſimul apparere in maieſtate. Tūcautem̄ dabit vnicuiqꝫ de gloria ſua ſcd̓m actū eiꝰ