vero ſpiritales effecti. vbiqꝫ petro primatum ꝯcedunt. et in concōibꝫ eū premittūt. Hieroni;Paululuꝫ etiā relinqͥtur in temptacōne. vt augeatur fides et intelligat ſe nō facilitate poſtulacionis. ſꝫ potentia domī ꝯſeruatuꝫ. Ardebat em̄ inanimo eiꝰ fides. ſꝫ humana fragilitas in ꝓ fundūtrahebat Aug̓. de ver. do. Preſumpſit gͦ petrꝰde dn̄o. titubauit vt hō ſed rediuit ad dn̄m. Vn̄ ſequit̉. Et cum cepiſſet mergi. clamauit dicens. dn̄eſaluū me fac. nūquid aūt dominꝰ deſere̓t titubantem quē audierat inuocantē. vnde ſequit̉. Et continuo ih̓s extendens manu apprehēdit eū Chri.Ideo autē non miūxit ventis quieſce̓. ſꝫ extendēmanum apprehendit eum. qm̄ iiliꝰ fidē opus eratCum em̄ que a nobis ſunt. de fecerint. tūc ea quea deo ſunt. ſtat. Vt igit̉ mōſtraret qꝛ nō venti inmiſſio ſꝫ illiꝰ modica credulitas ꝑiculum oꝑabat̉ſubdit̉. Et ait illi. Mōdice fidei qͣre dubitaſti. Inquo manifeſtat. qꝛ neqꝫ ventus noce̓ potuiſſet. ſifides firma fuiſſet. Sicut autē pullum an̄ tempusex nido exeūtem et caſuruꝫ mater alis portās rurſus ad indum reducit. ita et xp̄s fecit. vn̄ ſequit̉Et cum aſcendiſſet in nauicula ceſſauit ventus. qͥautem erāt in nauicula. venerunt et adorauerunteum dicētes. Vere filiꝰ dei es Raba. Qd̓ quidēde nautis intelligenduꝫ eſt. ſiue de apl̓is. Chri.Vide autē qͣliter paulatim ad id qd̓ eſt excelſius.vniuerſos ducebat. Supra eniꝫ increpauit mareNunc autē magis virtutē ſuam demōſtrat ſuꝑ mare ambulādo. et alij hoc idem face̓ iubendo. et ꝑiclitantē ſaluando. jdeoqꝫ dicebant ei. Vere filiusdei es. qd̓ ſupra non dixerant. Hiero. ꝯi ergoad vnum ſignum tranquillitatē maris reddita q̄poſt nimias ꝓcellas interdum et caſu fieri ſoletnaute atqꝫ rectores vere filium dei ꝯfitentur cuiarrius ipſū in eccleſia predicat creaturā Aug̓de ver. do. Miſtice autē mons altitudo eſt. Quidautē alcius celo in hͦ mundo. qͥs ꝟo ī celū aſcēditnouit fides noſtra Cur autē ſolus aſcendit ī celuꝫqꝛ nemo aſcendit in celū. niſi qui de celo deſcēditꝙͣuis et cuꝫ in fine venerit et nos in celū leuauerit. etiā tūc ſolꝰ aſcēdet. qꝛ caput cum corꝑe ſucvnꝰ eſt xp̄s. nūc aūt ſoluꝫ caput aſcendit. aſcēditaūt orare. qꝛ aſcēdit ad pr̄em ꝓ nobis int̓pellae̓Hila. vei ꝙ veſpere ſoīꝰ eſt. ſolitudinē ſuā intꝑe paſſionis oſtendit cētis trepidacōe dilapſisHiero. Aſcendit etiā ī montē ſolꝰ. qꝛ turba adſublimia eqͥ non pt̄. niſi docuerit eā iuxta mare inlittore Aug̓. de ꝟ. do. Veꝝ tn̄ dū xp̄s orat ī excelſo nauicula turbat̉ magnis fluctibus ī ꝓſūdoet qꝛ inſurgūt fluctꝰ. pt̄ iſta nauicula t̄bari. ſꝫ qꝛxp̄s orat nō pōt̓ mergi. Nauiculā qͥppe eccleſia cogitate. tͣbulentuꝫ mare hoc ſeculuꝫ. Hila. Qd̓autē nauē ꝯſcende̓ diſcipl̓os iubet. ⁊ ire trāſfretūduꝫ tͣbas ip̄e dimittit. et dimiſſis tͣbis aſcendit īmontē orare. eſſe intͣ eccleſiā iubꝫ. et ꝑiculuꝫ fieri vſqꝫ i id tēpꝰ qͦ reutens in claritatis aduentippl̓o oī qͥ ex iſrael erit reliqͦ ſalutē reddat. eiuſqꝫpct̄a dimittat dimiſſoqꝫ eo vel in celeſte regnumpociꝰ admiſſo agens deo patri gr̄as in gl̓ia eiuset maieſtate cōſiſtat. ſꝫ inter hͨ diſcipuli venio acmari d̓ferunt. et totis ſeculi motibꝫ īmūdo ſpiritu

mare ambulantem turbati ſunt dicentes qꝛͣ fantaſma eſt. et pre timore clamauerunt. Semꝑ em̄ hocdominꝰ facit cū ſoluturus ſit mala aliqua. difficilia et terribilia inducit. Quia em̄ non eſt longo tepore temptari cū finiendi ſunt agones iuſtoruꝫ.volens amplius eos lucrari auget eoꝝ certamīaqd̓ et in abraam fecit. vltimū certamen temptaconem fili ponens Hiero. Confuſus autē clamoret incerta vox magni clamoris indicium eſt. Siautem iuxta marcōnem et manicheum dn̄s noſternon eſt natus ex virgine. ſꝫ viſus in fantaſmate.quomō nunc apl̓i timent ne fantaſma videant.Chriẜ. Xpriſtus ergo non priꝰ ſe reuelauit diſcipulis donec clamauerūt. qͣnto em̄ magis intendebat̉ timor. tantomagis letati ſūt in eius pn̄tia.vnde ſequit̉. Statimqꝫ ih̓s locutus eſt eis dicēsHabete fiduciam ego ſum. nolite time̓. hoc auteꝫverbum et timorem ſoluit. et fiduciam preꝑauit.Hiero. Qd̓ autem dicit. ego ſum. nec ſubiungitquis ſit. vel ex voce ſibi nota poterant intellige̓.eū. qui ꝑ obſcuras noctis tenebras loq̄batur. velipſum eſſe ſcire poterāt. quē locutum ad moyſennouerāt hoc. dices filijs iſrael. qui eſt miſit me advos. In omnibꝫ aūt locis ardentiſſime fidei inuenit̉ petrus. Eodem igit̉ fidei ardore qͦ ſemꝑ nūcqͦꝫ tacentibꝫ ceteris credit ſe poſſe facere ꝑ volūtatem magiſtri. qd̓ nō poterat ꝑ naturam. vn̄ ſequit̉. Reſpondens aūt petrꝰ dixit. Domine ſi tues iube me venire ad te ſuꝑ aquas. qͣli diceret. tup̄cipe et illico ſolidabūtur. vn̄ et leue fiet corpꝰqd̓ per ſe graue eſt. Aug̓. de ver. do. Non enimpoſſum hoc in me ſed in te. agnouit petrꝰ qͥd ſibieſſet a ſe. qͥd ab illo. cuiꝰ volūtate ſe credidit poſſe. qd̓ nulla hūana infirmitas poſſet. Chriẜ. v.de aūt qͣntus eſt feruor qͣnta fides. nō dixit oraet dep̄care. ſed iube. Non em̄ ſoluꝫ credidit qͦniaꝫpoteſt xp̄s ambulare ſuper mare. ſꝫ qm̄ poteſt etalios induce̓. et ꝯcupiſcit velociter ad eum ire. hͦem̄ tam magnum queſiuit ꝓpter amorem ſoluꝫ nōꝓpter oſtentacōnem. Non em̄ dixit. iube me ire ſuper aqͣs. ſed iube me venire ad te. Patet autē ꝙcum in miraculo ſupͣpoſito oſtenderit ꝙ dominat̉mari. nūc ad mirabiliꝰ ſignuꝫ eos inducit. vn̄ ſeqͥtur. At ille ait. veni. et deſcendēs petrus de nauicula ambulauit ſuꝑ aqͣs vt veniret ad ih̓m Hie.Qui putāt domini corpꝰ ideo nō eſſe veꝝ. qꝛ ſuꝑmolles aqͣs qͣſi molle et aereū inceſſerit. reſpōdeant quō ambulau̓it petrꝰ. quē vtiqꝫ veꝝ hoīemnō negabūt. Raba. Deniqꝫ theodorus ſcripſicorꝑale pōdꝰ n̄ habuiſſe dn̄m ẜm carnē. ſꝫ abſqꝫponde̓ ſuꝑ mare ambulaſſe ſꝫ ꝯtrariū fides cātholica p̄dicat. Nā dioniſiꝰ dicit. ꝙ n̄ infuſis pedibꝰcorꝑale pondꝰ hn̄tibꝫ et mat̓iale onus deambulabat ſuꝑ vndā. Chriẜ. Petrꝰ aūt qd̓ maiꝰ ē ſuperans .ſ. vndaꝫ maris. a minori turbat̉ .ſ. a vētiimpulſu. vn̄ ſequit̉. Videns aūt ventū validuꝫ tiiniuit. talis eſt em̄ naturā hūana vt multociēs inmagnis recte ſe hn̄s in mīoribꝫ reprehēdat̉. hocāt ꝙ petrꝰ timuit dr̄iaꝫ monſtrabat mgr̄i et diſcipl̓i. ſꝫ et alios diſcipl̓os mitigabat. Si ei ī duobꝫfrat̓bꝫ ſeſſuris ad d̓xtera moleſtati ſūt. ml̓tomagh̓ moleſtati fuiſſēt. nōduꝫ eī erāt ſpū pleni. pꝰ ea

vero ſpiritales effecti. vbiqꝫ petro primatum ꝯcedunt. et in concōibꝫ eū premittūt. Hieroni;Paululuꝫ etiā relinqͥtur in temptacōne. vt augeatur fides et intelligat ſe nō facilitate poſtulacionis. ſꝫ potentia domī ꝯſeruatuꝫ. Ardebat em̄ inanimo eiꝰ fides. ſꝫ humana fragilitas in ꝓ fundūtrahebat Aug̓. de ver. do. Preſumpſit gͦ petrꝰde dn̄o. titubauit vt hō ſed rediuit ad dn̄m. Vn̄ ſequit̉. Et cum cepiſſet mergi. clamauit dicens. dn̄eſaluū me fac. nūquid aūt dominꝰ deſere̓t titubantem quē audierat inuocantē. vnde ſequit̉. Et continuo ih̓s extendens manu apprehēdit eū Chri.Ideo autē non miūxit ventis quieſce̓. ſꝫ extendēmanum apprehendit eum. qm̄ iiliꝰ fidē opus eratCum em̄ que a nobis ſunt. de fecerint. tūc ea quea deo ſunt. ſtat. Vt igit̉ mōſtraret qꝛ nō venti inmiſſio ſꝫ illiꝰ modica credulitas ꝑiculum oꝑabat̉ſubdit̉. Et ait illi. Mōdice fidei qͣre dubitaſti. Inquo manifeſtat. qꝛ neqꝫ ventus noce̓ potuiſſet. ſifides firma fuiſſet. Sicut autē pullum an̄ tempusex nido exeūtem et caſuruꝫ mater alis portās rurſus ad indum reducit. ita et xp̄s fecit. vn̄ ſequit̉Et cum aſcendiſſet in nauicula ceſſauit ventus. qͥautem erāt in nauicula. venerunt et adorauerunteum dicētes. Vere filiꝰ dei es Raba. Qd̓ quidēde nautis intelligenduꝫ eſt. ſiue de apl̓is. Chri.Vide autē qͣliter paulatim ad id qd̓ eſt excelſius.vniuerſos ducebat. Supra eniꝫ increpauit mareNunc autē magis virtutē ſuam demōſtrat ſuꝑ mare ambulādo. et alij hoc idem face̓ iubendo. et ꝑiclitantē ſaluando. jdeoqꝫ dicebant ei. Vere filiusdei es. qd̓ ſupra non dixerant. Hiero. ꝯi ergoad vnum ſignum tranquillitatē maris reddita q̄poſt nimias ꝓcellas interdum et caſu fieri ſoletnaute atqꝫ rectores vere filium dei ꝯfitentur cuiarrius ipſū in eccleſia predicat creaturā Aug̓de ver. do. Miſtice autē mons altitudo eſt. Quidautē alcius celo in hͦ mundo. qͥs ꝟo ī celū aſcēditnouit fides noſtra Cur autē ſolus aſcendit ī celuꝫqꝛ nemo aſcendit in celū. niſi qui de celo deſcēditꝙͣuis et cuꝫ in fine venerit et nos in celū leuauerit. etiā tūc ſolꝰ aſcēdet. qꝛ caput cum corꝑe ſucvnꝰ eſt xp̄s. nūc aūt ſoluꝫ caput aſcendit. aſcēditaūt orare. qꝛ aſcēdit ad pr̄em ꝓ nobis int̓pellae̓Hila. vei ꝙ veſpere ſoīꝰ eſt. ſolitudinē ſuā intꝑe paſſionis oſtendit cētis trepidacōe dilapſisHiero. Aſcendit etiā ī montē ſolꝰ. qꝛ turba adſublimia eqͥ non pt̄. niſi docuerit eā iuxta mare inlittore Aug̓. de ꝟ. do. Veꝝ tn̄ dū xp̄s orat ī excelſo nauicula turbat̉ magnis fluctibus ī ꝓſūdoet qꝛ inſurgūt fluctꝰ. pt̄ iſta nauicula t̄bari. ſꝫ qꝛxp̄s orat nō pōt̓ mergi. Nauiculā qͥppe eccleſia cogitate. tͣbulentuꝫ mare hoc ſeculuꝫ. Hila. Qd̓autē nauē ꝯſcende̓ diſcipl̓os iubet. ⁊ ire trāſfretūduꝫ tͣbas ip̄e dimittit. et dimiſſis tͣbis aſcendit īmontē orare. eſſe intͣ eccleſiā iubꝫ. et ꝑiculuꝫ fieri vſqꝫ i id tēpꝰ qͦ reutens in claritatis aduentippl̓o oī qͥ ex iſrael erit reliqͦ ſalutē reddat. eiuſqꝫpct̄a dimittat dimiſſoqꝫ eo vel in celeſte regnumpociꝰ admiſſo agens deo patri gr̄as in gl̓ia eiuset maieſtate cōſiſtat. ſꝫ inter hͨ diſcipuli venio acmari d̓ferunt. et totis ſeculi motibꝫ īmūdo ſpiritu