CAPIT..VI.
Nolite ergo ſollicitieſſe in craſtinū. qͣſtinꝰem̄ dies ſolicitus eritſibi ipſi Sufficit enimdiei malicia ſua
Chr. in ome. Non aūt dixit deus. ſcit deus ſꝫ ſcitpr̄. vr̄ vt eos in maiorem ſpemducat. ſi em̄ pr̄ eſt.non poterit deſpice̓ filios. cum nec hoīes patreshͦ ſuſtineat. Dicit aūt qm̄ his indigētis vt magisſolicitudineꝫ abijcias qꝛ neceſſaria ſunt. Qualiterem̄ eſt pater qͥ ſuſtinet ec̄ nccr̄ia filijs non dare. ſiautem eſſent ſuperflua. non ita oporte̓t ꝯfidere.Aug. xv. de tri. Non aūt iſta ex aliqͦ tꝑe ꝯguitdeus ſꝫ fut̉a oīa tꝑalia. atqꝫ in eis ec̄ qͥd et qn̄ ab illo petituri eramus ſine inicio aūt preſciuit. Augxij. de ci. dei. Qd̓ aūt dicunt quidaꝫ hec dei ſcīa nōpoſſe ꝯprehendi. qꝛ infinita ſunt reſtat eis dice̓ꝙ non oēs numeros deꝰ nouerit qͦs infinitos eſſecertiſſimū eſt. Infinitas aūt numeri non eſt inconprehenſibilis ei. cꝰ intelligencie non ē nu̓s. qͣ ꝓptſi qͥcqͥd ꝯſcīa ꝯprehendit̉ ſcientis ꝯprehenſione finitur. profecto oīs infinitas qͦddaꝫ ineſfabili mōdeo finita eſt. qꝛ eꝰ ſcīe incomprehenſibilis n̄ eſt.Gre g. niſenus in li. de hoīe qm̄ at̄ eſt ꝓuidēciāper hmōi ſigna demr̄atur. permanencia em̄ vniu̓ſoꝝ et maxime eoꝝ q̄ ſunt in gn̓acōe ⁊ corrupcōeet poſicio et ordo eoꝝ que ſunt. ſꝑ cuſtoditurusẜm eundem modū qual̓r perfice̓tur nullo ꝓuidēteSed quidem dicunt deo curā eſſe exn̄tium ꝑmanecie in vniuerſali et hꝰ ſolius prouidenciaꝫ hreSingularia vero fieri vt ꝯtingit. Tres aūt cauſas ſolas vtiqꝫ quis dicet n̄ fiendi prouidenciā ſingl̓ariūAut em̄ hͦ quod eſt ignorare deum. qm̄ bonum ēꝑticularium diligenciaꝫ hr̄e aūt non velle. aut nōpoſſe. ſꝫ ignorancia oīno aliena eſt a beata ſub̓a.Qual̓r em̄ lat ebit deum qd̓ nec hō ſapiens ignorabit? ꝙ ſingularibus deſtructis vniuerſalia deſtruentur. nihilat̄ prohibꝫ oīa indiuidua perire.nulla ꝓcurante potencia. ſi at̄ n̄ vult. ꝓpter duasfit. cās. aūt ꝓpter pigriciaꝫ. aūt ꝓpter indecenciaꝫDigricia at̄ a duobus gn̓atur. aut em̄ voluptatealiqͣ attͣ̄cti pigritam̉. aut ꝓpter timore deſiſtimꝰqͦꝝ neutꝝ phas eſt cogitare de deo Si at̄ dicantnon decere deum. indignuꝫ em̄ eſſe tāte bt̄itudīspuis ꝯdeſcende̓. qͣl̓r n̄ inconueniens eſt artificemqͥdem procurantem vl̓ia nihil particularium neqꝫꝑuiſſimuꝫ derelinqͣre ſine procuracōe ſcientem ꝙad totū proficit ꝑs. ꝯditorem ꝟo deū artificibusenunciare indoctiorē. Si at̄ non pt̄. imbecillis eſtdeus et impotens bn̄facere Si v̓o incōprehēſibil̓nob̓ eſt ſingl̓ariū prouidencie rō. non ꝓpt̓ ea oportet dice̓. qꝛ n̄ eſt ꝓuidencia. ita em̄ dicentqꝛ nu̓mhoīm ignoramus neqꝫ hoīes eſſe Chr. ſuꝑ math̓Sic gͦqui credit ſe dei iudicio gubernari. eſcā ſuain manū dei ꝯmittat. cogitet aūt de bono et malode qͦ niſi ſolicitus fuerit neqꝫ malum fugiet. neqꝫbonum apprehendet. Et ideo ſubditur. Querite at̄primum regnum dei et iuſticiam eius. Regnuꝫ deieſt retribucio bonoꝝ oꝑm. iuſticia aūt ēꝰ. via pietatis per quam itur ad regnum. Si gͦ cogites qͣl̓erit gl̓a ſanctoꝝ neceſſe eſt vt aūt ꝓpter timorempene recedas a malo. aūt ꝓpter deſiderium gl̓e feſtines ad bonum. et ſi cogitaueris q̄ ſit dei iuſticiaqͥd ſcꝫ odit deus et quid amat. iuſticiā ip̄a on̄dit tibi vias ſuas que amantes ſe ſequit̉. Non aūt dat̉iſumus rōꝫ ſi pauꝑes ſumus aūt diuitēs. ſꝫ ſi bn̄ velmale egerimꝰ qd̓ eſt in nr̄o arbitrio Glo. vel dic̄
ſuper iuſticiam eꝰ. q. d. vt per eū non ꝑ vos iuſtiſitis Chr. ſuper math. Terra aūt ec ꝓpter pct̄ahoīm maledicitur vt non germinet. ẜm illud. Maledicta terra in oꝑe tuo. bn̄dicit̉ at̄ cū boͣ fec̓imusQuere gͦ iuſticiam et non deerit tibi panis. Vndeſeqͥt̉. et hec oīa adijcientur vob̓ Aug. de ẜ. d. inmo. ſcꝫ tꝑalia q̄ h̓ maīfeſte on̄dit. non eſſe tl̓ia boͣnr̄a ꝓpter que bn̄facere dēamus ſꝫ tn̄ neceſſaria eēRegnum vero dei et iuſticia eꝰ bonum nr̄m eſt vbifinis ꝯſtituendus eſt Sed qꝛ in hac vita militamꝰvt ad illud regnum ꝑuenire poſſumus. que vitaſine his neceſſarijs agi non p̄t. apponent̉ inquit hͨvobis. Cumat̉ dixit illud primum ſignificauit qꝛhͦ pꝰeriꝰ q̄rendū eſt n̄ tꝑe ſꝫ dignitate. illd̓ tanꝙͣbonum nr̄m hoc tanꝙͣ neceſſarium eſt. Neqꝫ enimverbi gr̄a dēmus euangelizare vt manducemus.qꝛ ſic vilius haberemus euangelium ꝙͣ cibum. ſedideo manducamus vt euangelizemus. Querentibꝰaut primum regnum dei ⁊ iuſticiam eꝰ .i. hͦ preponentibus ceteris rebus vt hͦ ꝓpter cetera q̄ramusn̄ dꝫ ſb̓eſſe ſolicitudo ne neceſſaria deſint. Et ideoait. hec omīa adijcientur vobis .i. ꝯuenienter ſinevllo vr̄o impedimento. ne cum iſta queritis illucabuertamini. aut ne duos fines ꝯſtituatis Chr.in omē. et non dixit. dabunt̉ ſꝫ apponent̉. vt dicasqꝛ pn̄cia nihil ſunt ad magnitudinem futurorumAug. de. ſer. d. in mon. Cum at̄ legimus ī famēet ſiti apl̓m laboraſſe. non exiſtimemus. h̓ dn̄i promiſſa titubaſſe. qn̄quidem iſta ſint adiutoria Medicus iſte cui nos totos ꝯmiſimꝰ nouit qn̄ apponatet qn̄ detrahat ſicut nobis indicat expedire Si. n.nobis aliqn̄ defuerīt qd̓ pleꝝqꝫ ꝓpt̓ nr̄aꝫ exercitacōꝫ deꝰ ſinit n̄ debilitat ꝓpoſitū nr̄m ſꝫ exaninatūconfirmat.Glo. prohibueratſolicitudinem pn̄tiumreꝝ modo prohibetſolicitudinem fut̉oꝝvariam ex vicio hoīmproueniente. cuꝫ dic̄Nolite gͦ ſoliciti eſſe īcraſtinum Hieroꝰ.Cras in ſcript̉is futuꝝ tp̄s intelligiturdicente iacob. Exaudiet mecras iuſticia mea. et inſamuele fantaſmate phitoniſſa. loquitur ad ſaulēCras erit mecum de pn̄tibus gͦ ꝯceſſit debere eſſeſolicitos qui futura prohibet cogitare. Sufficitem̄ nobis pn̄tis tꝑis cogitacio. futa. que incertaſunt deo relinqͣmus. Et hͦ eſt qd̓ d̓r. craſtinus em̄dies ſolicitus erit ſibiip̄i .i. ip̄e afferet ſolicitudinēſuam ſecum Sufficit em̄ diei malicia ſua. h̓ maliciānon ꝯtrariaꝫ virtuti poſuit. ſꝫ laboreꝫ et afflictōꝫet anguſtiam ſeculi Chr. in omē. Nihil em̄ ita dolorem infert aīe vt ſolicitudo et cura. Cum auteꝫdicat ꝙ craſtina dies erit ſolicita de ſeiꝑ̄a volensmanifeſtius facere quod d̓r. Proſopopeiam facittꝑis ẜm multoꝝ ꝯſuetudinem loquens ad plebēimperfectaꝫ. vt em̄ eos magis moueat ip̄os diesꝯquerentes inducit pro ſuꝑflua cura. Nunqͥd em̄dies non ſufficiens hꝫ onus id eſt curam ſuaꝫ. quidigitur eum aggrauas magis. curam que pertmetad alium diem apponendo. Chr. ſuꝑ math. Vel