Druckschrift 
Catena aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.VI.CAPIT

Et ne nos inducasin temptacionem.

Et dimitte nobis debita noſtra. ſicut etnos dimittimus debitoribus noſtris.

diei Chr. ſuper matheum. Et ſic prima facie videntur hec verba ſonare. vt qui hoc dicunt nonhēant in craſtinuꝫ p̄paratū. Qd̓ ſi ita eſt or̄o iſtaaut paucis pt̄ ꝯuenire ſicut apl̓is. qͥ docēdi gr̄aoī tꝑe vagabant̉ aut forſitan nulli. Doctrinaꝫ at̄xp̄i ita dēmus aptare vt oēs in ea proficiant.Cipri. Diurnum gͦ cibum diſcipl̓s xp̄i dꝫ peterene in longum deſiderium peticionis extendat. qꝛꝯtrarium ſibi fit et repugnans. vt queramus inſeculo diu mane̓ qui petimus regnum celoꝝ velociter aduenire. vel addit qͦtidianum. vt tm̄ qͥsmanducet ꝙͣtum rō naturalis exigit. non ꝙͣtū laſciuia carnis impellit. Si em̄ in vno ꝯuiuio tantūexpendas ꝙͣtum ſufficere tibi pōt centū diebusiam nō quotidianum cibum manducas ſꝫ multoꝝHiero. in euangelio at̄ quod appellatur ẜm hebreos pro ſuperſub̓ali pane moar. reꝑit̉ qd̓ d̓rcraſtinum. vt ſit ſenſus. panem nem craſtinum .i.futuꝝ da nobis hodieCipri. pꝰ ſubſidiumcibi petitur ⁊ veniadelicti. vt qui a deopoſcitur in deo viuatnec tm̄ pn̄ti vite ſꝫ et̓ne ꝯſulat̉. ad quaꝫ venire pt̄ ſi peccata donent̉. q̄ d̓bita dn̄s appellauit ſic̄ alibi dic̄.Dimiſi tibi om̄e debitū qꝛ rogaſti me Vn̄ ſequit̉dimitte nob̓ debita nr̄a. qͣre nec eſſarie ⁊ ſalubrit̓ammonem̉ qͥ pct̄ores ſumus qͥ pro pct̄is rogareꝯpellim̉ Et ne qͥs ſibi quaſi innocens placeat ⁊ ſeextollēdo plus pereat. inſtruit̉ ſe peccare qͦtidiedum pro peccatis qͦtidie iubet̉ orare Augꝰ debono perſeuerā. Hoc at̄ te lo pelagiani ꝯfodiūt̉he̓tici qͥ audēt dice̓ hoīeꝫ iuſtū ī hac vita hr̄e nullum oīno peccatum. Et in talibus hoībus eſſe iāin pn̄ti tꝑe eccīaꝫ n̄ hn̄tem maculaꝫ aut rugamChr. in ꝯmē. Nm̄ vero fidelibus hec or̄o ꝯuenitet leges eccleſie docent et or̄ois principium. qd̓docet deum pr̄em vocare. Qui gͦ fidelibus iubetremiſſionem peccatoꝝ pete̓ demr̄at ꝙ poſt baptiſmū ꝯtingit peccata dimitti ꝯtra nouacianos.Cipri. qͥ gͦ pro peccatis nos orare docuit. pr̄nam mīam promiſit. ſꝫ plane addidit legeꝫ certaꝯdicione nos ꝯſtn̓gens vt ſic nob̓ debitū dimittipoſtulemus. ẜm ꝙ et ip̄i debitoribus nr̄is dimittimus. et hoc eſt ꝙ dicit. ſicut ⁊ nos di. de. nr̄isGreg. x. mor. Vt profecto bonum qd̓ a deo conpuncti petimus hͦ primū proxīo ꝯuerſi faciamusAug. de ſer. d. hoc non de pecuīa d̓r ſꝫ de oībꝰque in nos quiſqꝫ peccat. ac ꝑ hͦ etiaꝫ de pecuīapeccat nāqꝫ in te qͥ pecuniaꝫ tibi debitā cū hēatvn̄ reddere n̄ reddit. Qd̓ peccatum ſi n̄ dimiſerisn̄ poteris dice̓ dimitte n. d. n ſ. et n. d. d. n. Chrſuper math. Cum qͣ gͦ ſpē orat qͥ inimiciciā ẜuataduerſus altmͥ a qͦ forſitan leſus eſt. ſicut em̄ ip̄eorans mentitur. dic̄ em̄ remitto et n̄ remittit. ſicet a deo petit indulgenciam et n̄ illi indulget̉. ſꝫmulti nolentes dare veniaꝫ peccantibus in ſe. fugiunt iſtam or̄oꝫ orare ſtulti. primo qꝛ. qͥ non ſicorat vt docuit xp̄s non eſt xp̄i diſcipulꝰ. ſcd̓o qꝛnec pr̄ libenter exaudit or̄oꝫ quā filiꝰ n̄ dictau̓it

Cogͦſcit em̄ pr̄ filij ſui ſenſus et verba. neqꝫ ſuſcipit q̄ vſurpacio hūana excogitauit ſꝫ q̄ ſapīa xp̄iexpoſuit Aug. in ench̓. tn̄ qꝛ hͦ tā magnū bonūſcꝫ dimitte̓ debita et dilige̓ inimicos tante multitudīs non eſt ꝙͣtaꝫ credimus exaudiri. cū ī or̄oed̓2. dimit. n. d. n .ſ. et n. di. d. .n. proculdubio ꝟbaſponſionis hꝰ implent̉. ſi hō nondū ita ꝑficit vtdiligat inimicū tn̄ qn̄ rogatur ab hoīe qͥ peccauit in euꝫ vt ei dimittat. dimittit ex corde. qui ecſibi roganti vtiqꝫ vult dimitti. Iaꝫ vero qui eūin quem peccauit ſi peccato ſuo mouet̉ vt roget.n̄ adhuc reputandus eſt inimicus. vt eum dilige̓ſit difficile. ſic̄ difficile erat qn̄ inicicias excebatChr. ſuꝑ mathe. qꝛmultamag̓fica sͣ mandauit hoībus vt deūpr̄eꝫ ſuū dicant vt regnum dei pet āt veīreIō nunc additur huīlitatis doctrina. cū d̓r. ⁊ nenos indū in tem. Aug. de ſer. d. in mon. Nōnll̓io dicēs hn̄t ⁊ ne nos inferas ī tentacōꝫ. qd̓ tantundeꝫ vale̓ arbitror. Nam ex vno greco verbovtrūqꝫ eſt tranſlatū. multi at̄ interpretando itadicunt Ne nos paciaris induci in tentacōꝫ. exponentes quō dc̄m ſit inducas. n̄ em̄ ꝑ ſeip̄m inducit deus ſꝫ induci patitur eum qͣꝫ ſuo auxilio deſeruerit. Cipri. qͣ in parte on̄dit̉ ꝯtra nos nihiladuerſarium poſſe niſi deus an̄ permiẜit. vt oīstimor nr̄ et deuocio ꝯuertatur ad deū Aug. defer. d. Aliud eſt at̄ induci in tentacōꝫ alid̓ tētariNaꝫ ſine tenitacōe probatus eſſe nemo pt̄. ſiue ſibiipſi ſiue alij. Deo at̄ ante oēs tentacōes quiſqꝫnotiſſimus eſt. Non gͦ h̓ oratur vt non temtem̉ ſꝫvt non inferam in temtacōꝫ tanꝙͣ ſi quiſpiā cuineceſſe eſt igne exaīnare. non orat vt igne n̄ contingatur. ſꝫ vt non exuratur. Inducim̄ em̄ ſi tl̓esinciderint qͣs ferre non poſſumus Aug. ad ꝓbāCū gͦ dicimus. ne nos indu. in tem. nos amonem̉hͦ pete̓ ne deẜti eꝰ adiutorio alicui temtacōi velꝯſenciamus decepti vel cedamus afflicti Cipr.in qͦ ammonem̉ infirmitatis et imbecillitatis nr̄ene quis ſe inſolenter extollat. vt dū ꝓcedit hūil̓et ſubmiſſa ꝯfeſſio. et dat̉ totuꝫ deo qͥcqͥd ſuppliciter petitur ip̄ius pietate preſtetur. Aug. debo. ꝑſeuer. Cum at̄ ſct̄i petunt ne nos inferas intentacōꝫ. qͥd aliud ꝙͣ vt in ſct̄itate perſeuerentorant Si at̄ hͦ ſibi ꝯceſſo qͥdem eſſe de dei dono cūab illo poſcit̉ demr̄atur. nemo ſanctoꝝ non tenetvſqꝫ in finem perſeueranciam ſct̄itatis. Neqꝫ em̄quiſqͣꝫ in ꝓpoſito xp̄iano ꝑſeuerare deſiſtit. niſi ītentacōꝫ primitus inferat̉ Iō gͦ petimꝰ ne inferam̉ in tentacōꝫ. vt hoc non fiat. et ſi fit deꝰ nōꝑmittit vt fiat. Nihil em̄ fit niſi quod aūt ip̄e facit aut fieri permittit. Potens ergo eſt a malo ībonum flectere. voluntates et lapſum ꝯuertereac dirigere in ſibi placitum greſſum Cui non fruſtra d̓r. ne nos inferas in tenitacionem. Nam quiin tenitacionem ſue malevoluntatis non inferturin nulla prorſus infertur. Vnuſquiſqꝫ em̄ tentatur aꝯcupīa ſua. Voluit gͦ deus a ſe poſci ne inferamur in tentacionem. quod poterat nobis ⁊ nōorantibus dari. quia voluit nos admoneri a quo