Sr queſumꝰ Oratiodn̄e plebi tue ſanctificator ⁊ cuſtos. vt btī iacobi apl̓itui munita p̄ſidijs. ⁊ ꝯuerſatione tibi placeat. ⁊ ſecura deſeruiat. Per do. no. De ſancto bartholomeo apl̓o oratiobona.Ancte bartholomee pergr̄am quā meruiſti. mier ⁊ pollutus ſeruus ſordidiſſimꝰ pctor te dep̄cor per eumqui te ⁊ ſocios tuos nō ſeruosſed amicos vocauit vt me tuis p̄cioſis meritis liberes aboībꝰ verſucijs diaboli ⁊ inſidiis ⁊ terroribꝰ ⁊ impugͣtionibꝰ⁊ dānatione ⁊ illuſione viſibilis ⁊ inuiſibilis hoſtis in diefuroris dn̄i ⁊ in fine vite meecōtra aduerſarioſ meos in adiutoriū meū veniaſ ⁊ binis luminibꝰ ſuffultū veſtigia agnion̄das. ꝑ xp̄m do. ꝟ. Annunciauerūt oꝑa dei. Et facta eiꝰintellexerūt. Oratio.Reſta qͣſumus op̄s deus. vt beatus bartholomeuſapoſtolus tuum pro nob̓ imploret auxilium vt a noſtrisreatibus abſoluti a cunctꝭetiam periculis exuamur Perxp̄m De ſcō mattheo apl̓o
Ancte matthee apl̓e perillā oīpotentis dei gr̄amqua te de theloneo vocauit. ⁊poſt ſe duxit. tua p̄cioſa merita ego pctōr dep̄cor vt me abanguſtia quaꝫ digne mereortuo interuentu miſericorditerdefendere digneris ⁊ mellifluis p̄cibꝰ dūm pro me exoraredigneris amē. ꝟ. In oēm terrā exiuit ſonꝰ eoꝝ. Oratio.Eati matthei apl̓i ⁊ euangeliſte q̄ſumꝰ dn̄e p̄cibꝰ adiuuemur. vt qd̓ poſſibilitas noſtra nō obtinet. eiꝰnobis interceſſione donet̉. perdn̄m nr̄m. De ſancto Symone apoſtolo. OratioSAncte ſymō zelothes ꝑgr̄am illiꝰ qͥ te elegit de md̓o.te dep̄cor vt me miſeꝝ ab oībus aduerſitatibꝰ ⁊ a penisqͣs pro peccatis meis horribilibꝰ mereor eruas ⁊ a cogitatōnibꝰ immūdis tuis meritꝭ emundes. ⁊ monilia mihi tribuas vn̄ āgelica celſitudo admirabilē me videat ⁊ iuſtumPer dn̄m. De ſancto IuAncte (d a apl̓o. Orōiudā apl̓e ꝑ illū qͥ te ſibiī amicū aſciuit d̓p̄cor te vt mea ꝯſuetudine pctōꝝ meoꝝ tu-