occulta noſti. ⁊ īmūdicias meas tu ſolus agnoſcis. Miſerere mihi miſerere dn̄e mihi. ignoſce myſterij tui ſecreta tractanti. nec indignū miſericordie tue iudices que ꝓ alijs rogare ꝑmittis. ⁊ in qͦ teſtimonium boni oꝑis nō agnoſcis. officiū ſaltē diſpēſatiōis creditenō recuſes. Saluator mundiqͥ cū pr̄e ⁊ ſpūſancto viuis.Item alia oratio.Eus miſcd̓ie ⁊ veritatꝭclemētiā tuaꝫ ſuppliciterdep̄cor: vt mihi miſerrimo innumerabiliū veniā concedaspctōꝝ: qͥbꝰ irā tue potētie ꝓuocaui. qͣtinꝰ te miſerāte ī hac vita ẜm tuā volūtate purgatusad btītudinis eterne ꝑticipationē ꝑtingā. Tūctis etiā in corpore ſiue extra corpꝰ fidelibꝰ qͥmihi ſpiritali vl̓ carnali ꝯiunctione coherēt. ⁊ qͥ ſe mihi ꝯfitendo vl̓ rogādo cōmendauerūt. necnō ⁊ qͦꝝ pecuias ⁊ elemoſynas ſuſcepi. vl̓ qui ꝑ meam maliciā ſeu negligētia corrupti ſunt manū mīe tue porrigas. ⁊ ꝑ ineffabilē largitatemtuā adoptatā eis indulgentiāpct̄ōꝝ ꝯcedas. ⁊ ad requiē beatoꝝ eos ꝑducas.Item alia oratio.
Eus qui de indignis dignos: de īmūdis mūdoſde pctōribꝰ iuſtos facis. munda cor ⁊ corpꝰ meū ab oī ſorde⁊ contagione pctī. ⁊ fac me dignū ſacris altaribꝰ miniſtrū ⁊ꝯcede ꝓpiciꝰ. vi in hͦ altari adqd̓ indignꝰ accedo hoſtias acceptabiles atqꝫ placabiles offerā pietati tue ꝓ pctīs ⁊ offenſionibꝰ meis et ꝓ oībꝰ fidelibꝰxp̄ianis ⁊ oībꝰ circūſtantibusoībuſqꝫ mihi familiaritate vl̓ꝯſanguinitate cōiūctis oībusqꝫ qui mei memoriam in ſuisꝯtinuis orationibꝰ habēt. et ꝑeum ſit tibi meuꝫ acceptabilevotū: qui ſe tibi obtulit in ſacrificiū. ieſus xp̄s dn̄s noſter.Item alia oratio.Nte oculos tuos dn̄e reus ꝯſcientie teſtis aſſiſtorogare nō audeo qd̓ impetrare nō mereor. Tu enī ſcis dn̄eomnia que agunt̉ in nob̓. erubeſcimus cōfiteri qd̓ nō timemus admittere. Uerbis tibitantū obſequimur: corde mitimur. ⁊ qd̓ velle nos dicimusnolle noſtris actibꝰ approbamus. Sed parce dn̄e confitētibus. ignoſcę peccantibꝰ. miſerere rogantibꝰ te. ⁊ quia meus ſenſus in ſacramētis tuis