mee. Intret ſpūs tuꝰ bonꝰ incor meū qͥ ſonet ibi ſine ſono ⁊ſine ſtrepitu verboꝝ. loquaturoēm veritatē tantoꝝ myſteriorū pfunda qͥppe ſunt nimis ⁊ſacro tecta velamīe ꝓpter magnā clemētiā tuā ꝯcede mihimiſſaꝝ ſolennia puro corde ⁊mūda mente celebrare. Libera cor meū ab immūdis ⁊ nephandis. a vanis ⁊ noxijs cogitatiōibꝰ. Muni me bonoꝝangelorū pia ⁊ fida cuſtodia:atqꝫ fortiſſima tutela. vt hoſtes omniū bonoꝝ ꝯfuſi diſcedant ꝑ virtutē tanti myſterij.Et ꝑ manū ſctī angeli tui repelle a me ⁊ a cūctis ẜuis tuisdiriſſimū ſpūm ſuꝑbie ⁊ zenodoxie. inuidie et blaſphemie:fornicationis ⁊ immundicie.dubietatis ⁊ diffidētie. Confundant̉ qͥ nos ꝑſequunt̉ pereāt illi qͥ ꝑdere cūcta feſtināt.Rex ꝟtutū: amator caſtitatis⁊ integritatꝭ deꝰ. celeſti rōre benedictiōis tue extingue ī cordemeo totū fomitē ardentis libidinis vt maneat ī me tenor totiꝰ caſtitatꝭ aīe ⁊ corꝑis. Mortifica ī mēbris meis carnis ſtimulos om̄ſqꝫ libidinoſas cōmotiōes. ⁊ da mihi verā ⁊ perpetua caſtitatē cū ceterꝭ donis
cuis qͣ tibi placent in veritate.vt ſacrificiū laudis caſto corpore ⁊ mūdo corde valeā tibiofferre. Quāta enī ꝯtritōe cordis ⁊ lacrimaꝝ fonte qͣnta reuerentia ⁊ tremore. qͣnta corporis caſtitate ⁊ animi puritate. iſtud dīnū ⁊ celeſte ſacrificium eſt celebrādū dn̄e. vbi caro tua ī veritate ſumitur. ⁊ ſanguis tuꝰ in veritate bibit̉ vbiima ſūmis ꝯiungunt̉. vbi adeſt ſcōꝝ angeloꝝ pn̄tia. vbi tues ſacrificiū ⁊ ſacerdos mirabiliter ⁊ ineffabilit̓. Quis digne hͦ pōt celebrare niſi tu deꝰom̄ipotēs offenrentē fecerꝭ dignū. Scio dn̄e ⁊ vere ſcio. ⁊ idip̄m bonitati tue ꝯfiteor. ꝙ nōſum dignꝰ accedere ad tantuꝫmyſteriū ꝓpter nimia peccatamea ⁊ infinitas negligentiasnieas. Sꝫ ſcio ⁊ veracit̓ ex toto corde meo credo ⁊ ore ꝯfiteor. quia tu potes me facere dignū qͥ ſolus potes facere mundū de immūdo ꝯceptū ſemineſolus de indignis dignos. deimmūdis mūdos. de peccatoribus inſtos ⁊ ſctōs facis. perhanc om̄ipotentiā tuā te rogoconcede mihi pctōri hoc celeſte ſacrificiū celebrare cum timore ⁊ tremore. cū cordis pu-