dio ⁊ iocūditate quā habes īteip̄o: ⁊ quaꝫ tua pura hūanitas ⁊ ſcā dīnitas inuicē accipiunt. Et quaꝫ btā ꝟgo mariagl̓oſa regina celoꝝ ⁊ nobil̓ maris ſtella hodie hꝫ an̄ cōſpectūtuū: ⁊ cū ip̄a oīs celeſtꝭ exercitus in ꝑpetuū debēt hr̄e. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓ oībꝰ delicijs qͥbus ſatias ⁊ inebrias om̄es teintuētes qͦs de miſeria hꝰ vitead eternā requiē tranſferre dignatꝰ es. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝓpter ml̓titudinē dulcedis quāmirabilit̓ inſpiras cordibꝰ amatoꝝ tuoꝝ: ⁊ ꝓ ꝯuerſiōe omniū qͦs ſiue pctō de hͦ md̓o exire feciſti. Laudo ⁊ gl̓ifico teꝓ oī miſcd̓ia quā pctōribꝰ vnqꝫ exhibuiſti. patient̓ eos expectando. miẜicordit̉ reuocādo.benigne ſuſcipiēdo. habūdanter grām dādo ⁊ ad tantaꝫ familiaritatē qͣſi nō peccauerintadmittēdo. Et ꝓ his qͥ ſunt īpurgatorio. ꝙ ꝑmittis eos ibipati. qd̓ hic ꝑſoluere non valebāt. Sicqꝫ ꝑ̄ꝑari ad requieꝫde qͥ eos ſecuros feciſti. Et ꝓoībꝰ creaturꝭ qͣs ꝓpter nos creaſti: ⁊ vniuerẜ vtilitatibꝰ qͣs deterra ſumimus. vt eis debitovtētes ad remedia infirmitatū nr̄aꝝ ad laudādū te et̓nali
ter ꝑuenire valeamꝰ. Qui viuis ⁊ regnas deꝰ ꝑ oīa ſecl̓a ſeculoꝝ. Amē. Grāꝝ actiōesde ſingul̓ bn̄ficijs ꝑticularibꝰalicui homī ſingl̓ari a deo imAudo ⁊ gl̓ifi (pēſisI Icō te dn̄e deꝰ meus. ꝙab eterno me in cordetue trinitatꝭ p̄deſtinaſti. ⁊ rationabilē hoīem me creaſti. ⁊ dexp̄ianis ꝑentibꝰ me naſci voluiſti. ⁊ largitꝰ es mihi qͥnqꝫ ſenſus meos. ⁊ oīa neceſſaria mēbra corꝑis mei. ⁊ ad baptiſmigrām me ꝑduxiſti. ⁊ ab infantia mea ſubtraxiſti me de ſecūlo in ſpiritalē vitā. ⁊ ī ip̄a vitadefendiſti me a ml̓tis pericul̓anīe ⁊ corꝑis. Et clemēter ſuſtinuiſti ⁊ ſuſtētaſti me in prauitate ⁊ tepiditate vite mee Etlargitꝰ es mihi valde gratātervictū ⁊ veſtitū. ⁊ oīa neceſſariamea oībꝰ diebꝰ vite mee. Laudo ⁊ gl̓ifico te ꝙ angelū quē incuſtodiā meaꝫ deputaſti tamamabilem ⁊ gl̓oſum feciſti vtvultū tue clare maieſtatꝭ iugiter intueat̉. cuꝫ tn̄ die ac nocteſuꝑ aīam mea ⁊ corpꝰ meumſollicitare nō ceſſet. Laudo ⁊glorifico te ꝓ oībus viſitationibus et monitis qͣs cordi meoqualicūqꝫ modo vnqͣꝫ exhibu