memoriam. cogitationes cordis tui. et innocentis animetue anguſtias quas tunc habuiſti. quando ille vnigenitꝰtuus immolatus eſt. ⁊ recogita ꝙ omnia pro peccatoribus tolerare voluit. quoꝝ primus ego ſum. Ipſe enī morte ſua meruit vt eſſem fraterſuus. Ergo ne dedigneris piiſſima mater. quin ⁊ ego ſimfilius tuꝰ Ad te o vnica ſpespeccatoꝝ confugio plenus fiducia. tibi meip̄um ⁊ omnesneceſſitates meas recōmitto.⁊ te matrem ⁊ patronam preomnibus eligo ⁊ preopto Noli gͦ ꝑijſſima ſpernere me miſerum peccatorem. ꝓpter peccata mea nimia. ⁊ noli me abijcere a miſericordia tua ꝓptereum qui amore mei: nudus ⁊dilaceratus pendebat ante teAmem.Item orationes de quinqꝫdoloribꝰ beate Marie quasſanctus Anſhelmus capellanus eius compoſuit incipientes ſingule a ſingulis litterisnominis marie quas qui deuote dixerit maxīas conſequitur gr̄as dn̄o ꝓut reuelatuꝫ fuit beato iohāni euāgeliſte. qui

cum (vt deo ſcriptum reperit)diu deſideraſſet videre beatāmariam virginē poſt eius aſſumptionem in celum. tandem quadam vice raptus incelum in viſione vidit ⁊ audiuit ꝙ beata virgo maria narrauit filio ſuo ꝙ in hoc mundo in quinqꝫ doloribꝰ ſubſcriptis precipue fuerit nimiumperturbata. Chriſtus igiturfilius eiꝰ hoc audiens ob eiꝰhonorem plurimas promiſitgratias ⁊ prerogatiuas ſe daturum illi. qui eoſdeꝫ doloresdeuote recoleret. Sunt igiturorationes tales. Prima orō.Ediatrix dei ⁊ homi.ipnum ⁊ fons miſericordie indeſinēter effundens riuos copioſe gratiemaria te rogo dulciſſima mater domini noſtri ieſu chriſti.per illam perturbatione quaꝫhabuiſti in cord̓ tuo pijſſimotunc ⁊ deinceps cum ſymeonſanctus ⁊ ſenex prophetandodiceret. tuam ipſius animaꝫpertranſibit gladiuſ. vt petasquatinus idem benedictꝰ filius tuus de largiſſima clemētia ſua mihi donet per eandēperturbationem tuam: indul