Ti

tem humani generis accēdeq̄ſumus noſtꝝ deſideriuꝫ adomne opus perfectuꝫ ⁊ ſitimcarnalis ꝯcupiſcētie ⁊ eſtumhumane delectatiōis in nob̓penitus refrigera ⁊ extingue.Pater noſter nr̄ Octaua orōO ieſu dulcedo cordiū. ingēſqꝫ ſuauitas mētiū. ꝑ amaritudinē aceti ⁊ fellis quā pronob̓ ſuſtinuiſti ⁊ deguſtaſti īhora mortis nr̄e cōcede nob̓corpꝰ ⁊ ſanguinē tuū digne ꝑciꝑe ad remediū ⁊ ꝯſolatōemanīaꝝ noſtraꝝ. Prur̄. NonaO ieſu regalis ꝟtus. Iubiluſqꝫ mētalis. Memeto angnſtie ⁊ dolorꝭ quā paſſus esqn̄ pre mortis amaritudīe etiudeoꝝ inſultatiōe. cuꝫ magvoce te a deo pr̄e derelictū clamaſti dicēs. Deus meꝰ deusmeus vt quid me dereliqͥſti.Per hanc anguſtiā peto te vtin anguſtijs nr̄is nō derelinquas nos dn̄e deus nr̄. Pat̉nr̄. Aue ma. Decima oro.O ieſu alpha ⁊ o vnio ⁊ virtus in omni medio. recordareꝙ a ſummo capitꝭ vſqꝫ ad plātam pedis te pro nobis in aqͣpaſſionis tue dimerſiſti. ꝓpterlatitudinē ⁊ lōgitudinē vul-

neꝝ tuoruꝫ. doce me ꝑ veramcharitatem latum mandatuꝫtuum nimis in peccatꝭ dimerſum. Pater noſter. Aue ma.O ieſu (Undecima oratioabyſſus profundiſſime miſericordie. Rogo te ꝓpter profunditatem vulnerum tuorūque trāſierunt carnis tue medullam oſſium ac viſcerumtuorum: vt me ſubmerſum īpeccatis emergas abſcōdaſqꝫ me in foraminibꝰ vulnerūtuoꝝ a facie ire tue donec pertranſeat furor tuus domine.Pater nr̄. Undecima oratioO ieſu veritatis ſpeculumſignum vnitatis: charitatisvinculum: memento innūerabiliū vulnerum tuorum ml̓titudinem quibꝰ a ſummo capitis vſqꝫ ad imū pedis vulneratus fuiſti ⁊ ſanctiſſimoſanguine tuo rubricatꝰ. quaꝫmagnitudinem doloris in ꝟginea carne pertuliſti pro nobis. Pie ieſu quid vltra d̓buiſti facere qd̓ nō feciſti. Scribe queſo pie. eſu omnia vulnera tua in corde meo precioſiſſimo ſanguine tuo: vt in illis legam dolorem tuum: etamorem vt in gratiarūactiōe