xiVIII

corditer nos libera. ⁊ ab oī ad­ ab oculis tuis in ꝑpetuū cicater nos defende. Qui vi.Or̄o cū grāꝝactiōe ad patrē ꝓ paſſiōe filij dicēda pꝰ eleuationē corꝑis chriſti ī miſſa.ꝑ quā ꝓculdubio maxīe acqͥrunt̉ indulgētie. ⁊ pctōꝝ oīmremiſſio. ſi cū deuotiōe debitaRatias tibi (dicat̉.dn̄e ſctē pr̄ omp̄s eterne deꝰ referat oīs lingua ꝓ ſuꝑabūdantia pietatistue. qͥ vnico filio cordis tui nōpeꝑciſti. ſed ꝓ nob̓ illuꝫ tradidiſti in mortē. vt tantū tāqꝫ ffidelē aduocatū haberemꝰ ī cel̓corā te. Reſpice gͦ dn̄e ſctē pater de ſanctuario tuo. ⁊ de excelſo celoꝝ habitaculo. ⁊ intuere hanc ſacroſctām hoſtiam.quā tibi offert magnꝰ pōtifexnoſter ſctūs puer tuus dn̄s ieſus chriſtꝰ. ꝓ pctīs fratū ſuorū. ⁊ eſto placabil̓ ſuꝑ multitudine malicie nr̄e. qꝛ vox ſanguinis fratris nr̄i ieſu clamatad te de cruce. Quis eſt enimon̄e qͥ pendet in ea. pendꝫ inqͣꝫ morti quā mereor obijcio. peqꝛ p̄terita qͣſi p̄ſentia coram teſunt. Reſpice dn̄e in faciē chriſti tui qͥ tibi vſqꝫ ad mortē fa­ or non feci dignā penitentiaꝫ

Atqꝫ ab oī pctō ⁊ pena miſeri ctus eſt obediens. nec recedātuerſitate corꝑis ⁊ anīe clemen trices eiꝰ. vt memineris qͣntāꝓ peccatis nr̄is ſatiſfactionemſuſceꝑis ab eo. Utinā domīeappendas in ſtatera pctā nr̄aquibꝰ iram tuā meruimꝰ: ⁊ calamitatē quā paſſus eſt ꝓ nob̓innocens filiꝰ tuꝰ. Certe hecgrauior apparebit. ⁊ magꝭ digna. vt ꝓpter ip̄am effundasmiſericordiā tuam ſuper nosqͣꝫ ſint illa vt ꝓ illis contineasī ira tua miẜicordias tuaſ. Odn̄e ſancte pater. nō appareboin conſpectu tuo vacuꝰ. Quiaquicquid filius tuus cum inmundo eſſet fecit ꝓ me fecit. ⁊quicquid operatꝰ eſt: mihi oderatus eſt. qui nll̓a mala cōmiſit. nulla bona facere pretermiſit; Eius obſecro obedientia excuſet inobedientiam meam. eius humilitas ſuperbiaꝫmeā. eius patientia irā meaꝫ.eiꝰ abſtinētia ſuꝑfluitatē meam eiꝰ benignitas maliciammeam. eius perfectio imperfectionem meā Mortem illiusnis ip̄ius penas mihi debitaſa me repello. Etiā quideꝫ fate