XLVI
tum. nūc ⁊ ante oīa ⁊ per infinita ſecula ſeculorū. Amen.Itē or̄o ꝯtra accuſatiōes ⁊falſas machinatōes inimicoꝝOmine deꝰ altiſſimeqͥ tribꝰ pueris: ſydrac:myſac ⁊ abdenago deflāma ignis ardētis. Suſannam de falſo crimine Ionamde ventre ceti. Danieleꝫ de lacū leonū liberaſti. dn̄e qͥ mulieri in adulterio dep̄henſe a ſuis ꝑſecutoribꝰ ꝯdemnate tuaꝫmiſericordiā nō negaſti. ſꝫ dixiſti. miſericorditer non ego teꝯdēnabo. Non ꝑmitte nos famulos tuos multis criminibꝰdep̄henſos ꝯdemnari in hͦ ſeculo. neqꝫ in futuro. neqꝫ ꝑ inuidiam ⁊ accuſationē: ⁊ maledictionē ⁊ ꝑſecutionē inimicorum noſtrorū confuſos puniri. Sed tu clementiſſime ab illorū inuidia ⁊ detractione ⁊ odio ⁊ maledictiōe viuos ⁊ inconfuſos nos erue. ⁊ confringe laqueos diaboli ⁊ omniuꝫinimicorū noſtrorū viſibilium⁊ inuiſibiliū quibꝰ nos voluntdecipere ⁊ ꝯfundere. vt nō corruamus in ꝯſpectu aduerſariorū noſtroꝝ. ne gaudeāt de nobis inimici noſtri. Domine qͥ
diſſipas conſilia gentiū: et reprobas cogitatiōes populorū⁊ reprobas ꝯſilia principuꝫ. ⁊diſſipaſti conſiliū achitōphel̓frange ⁊ confunde. dele ⁊ diſſipa ꝑ miſericordiā tuā omnēinuidiam ⁊ om̄es inſidias. etmala conſilia. ⁊ accuſationes⁊ maledictiones omniū inimicorum noſtroꝝ. quia neſcimꝰvbi fugiamus niſi ad te deusnoſter. Qui vius.Item oratio ad impetrandū remiſſionem peccatorum:ac finem bonū. tam pro ſe qͣꝫpro amicis ⁊ inimicis.Omine deꝰ pr̄ omni-potens. qͥ iuſtis pͥmia⁊ delinquētibꝰ veniaꝫpromiſiſti. qui nō vis morteꝫpctōꝝ. nec letaris in ꝑditionemorientiū. te ſuppliciter dep̄cor vt mihi faml̓o tuo. N. dones ꝑ merita ſctīſſime d̓i genitricꝭ marie ⁊ oīm ſctōrū et electoꝝ tuoꝝ ⁊ ꝑ tua miſcd̓iaꝫ remiſſione oīm pctōꝝ meorū. etꝑducas me ad illā penitētiaꝫꝑ quā dauid ſaluaſti. ⁊ petruꝫflentem reſpexiſti. ⁊ mariā magdalenam mundaſti. Expelle dn̄e ieſu xp̄e de corde meoque tibi diſplicēt. ⁊ taleꝫ mihi