tenemur viuis vl̓ defunctꝭ vtoptatā eis indulgentiā oīumdelictoꝝ ſuoꝝ miẜicordit̉ largiri digneris ⁊ ad requiē benignꝰ ꝑducere ſempiternā ꝑ ſaluatore nr̄ꝫ filiū tuū in ſpūſcōamē. Sequūtur nūc orōesmultū deuote an̄ ſancta cōio¶ ¶ Dulciſſime (nē dicēdeatqꝫ amātiſſime dn̄e ieſu xp̄e quē nūc deuote deſidero ſuſciꝑe tu ſcis infirmitateꝫmeā ⁊ neceſſitatē quā patior īqͣntis mal̓ ⁊ vitijs iaceo qͣꝫ ſepe ſum gͣuatus. tēptatꝰ. turbatus. ⁊ inqͥnatus Pro rememedio ad te venio. ꝓ cōſolatione ⁊ ſubleuamine te deprecor. ad oīa ſcientē loqͦr cui manifeſta ſunt oīa interiora mea⁊ qͥ ſolus potes me ꝑfecte ꝯſolari ⁊ adiuuare. Tu ſcis quibus bonis indigeo pre oībꝰ ⁊qͣꝫ pauꝑ ſum in ꝟtutibꝰ Ecceſto an̄ te gr̄am poſtulās ⁊ miſericordiā. Refice eſurientemmēdicū tuū. accēde frigiditatē meā igne amoris tui. illūiacecitate meam claritate pn̄tietue. Uerte mihi oīa terrena īamaritudinē oīa gͣuia ⁊ ꝯtraria in patīam. Erige cor meūad te in celū ⁊ ne dimittas me
vagari ſuꝑ terrā. Tu ſolꝰ mihi ex hͦ dulceſcas vſqꝫ in ſeculū. qꝛ tu ſolus cibꝰ ⁊ potꝰ meꝰamor meꝰ ⁊ gaudiū meū dulcedo mea Utinā me totaliterex tua pn̄tia accēdas ⁊ cōbures ⁊ in te trāſmutes vt vnꝰtecū efficiar ſpūs ꝑ gr̄am int̓ne vniōis ⁊ liq̄factionē ardentis amoris. Ne patiaris me ieiunū ⁊ aridum a te recedere ſꝫoꝑare mecū miẜicordit̓ ſicutſepiꝰ oꝑatus es cū ſanctis tuis mirabil̓r. Quid miꝝ ſi totꝰex te igneſcerē ⁊ in meipo deficere cuꝫ tu ſis ignis ſemꝑ ardēs ⁊ nūqͣꝫ deficiēs amor corda purificās ⁊ intellectū illuminans. amē.Item alia oratio ante ſanctam communionem.Fons totiꝰ miſericordieCquinūqͣꝫ manare ceſſasveni hodie ⁊ tribue anīe meeegrote carnē tuā deuote ſumere ⁊ p̄cioſum ſanguinē tuumbibere. Nō qꝛ iuſtus ſum ſedpeccator. qꝛ non eſt opꝰ ſanismedicꝰ ſed male habētibus.O vera charitas in qͣ eſt eterna felicitas. Ꝙ ſpes vnica anime mee. aufera me iniqͥtates meas. vt pura mēte mere-