XXIIII
fectū bonū optime ⁊ ꝑfectiſſime p̄ordīaſti. ⁊ ne permittasme deleri de libro vite. ſꝫ offermihi portionē q̄ me contingitin ſubſidium. tue vicꝫ p̄cioſepaſſionis. cū qua hominē voluiſti habere tibi coheredē interra viuentiū. Te igit̉ domine moueat ⁊ inclinet ad miſericordiā humane fragilitatisconſideratio. qui noſti que ſithomīs ſubſtantia. ⁊ ꝙ nō vane cōſtitueris hoīem ſuꝑ terram. et ꝯſerua īme opus tuepietatꝭ. ne incaſſum circa melaboraueris. ⁊ ne in fructuoſaſit in me immaculati cruoristui effuſio. Tu enī qͥ es purificationē faciens peccatoꝝ. p̄ſta vt emēdatus a peccatoꝝſordibꝰ ⁊ illuminatꝰ acie mētis cognoſcaꝫ te. meqꝫ agnoſcens in directōne cordis meiiugiter ad te tendam. vt feliciexitu ad te merear ꝑuenire ieſu xp̄e. qͥ cum deo patre ī vnitate ſpirituſſancti viuis ⁊ regnas ꝑ omīa ſecula ſeculoruꝫamē. Alia confeſſio deuota cū gr̄aꝝ actione poſt ꝯfeſſionē dicenda vel aliunde quāOnfiteor (do placueritAtibi dn̄e rex ⁊ collauda-
bote deū ſaluatorē meū. Cōfiteor noī tuo magno qm̄ adiutor ⁊ ꝓtector factꝰ es mihi ⁊liberaſti corpꝰ ⁊ aīam meama ꝑditione. Cōfiteor etiā tibi⁊ btē Marie ſctōqꝫ ioh̓i baptiſte ⁊ āgelo mihi ad cuſtodiā deputato ⁊ ſctīs qͦꝝ reliqͥein loco pn̄ti hēnt̉. ⁊ omnibuselectꝭ tuīs oīa q̄ ꝯmiſi vl̓ omiſi ꝑ ſuꝑbiā negligētiā. infirmitate. ſuggeſtiōe: delectatōe: cōſenſu: cogitatōe: locutōe ⁊ oꝑe⁊ qͥbuſcūqꝫ alijs mōis offendi. Profiteor me erraſſe deliqͥſſe ⁊ peccaſſe vltra oēs pctōres. Quāobre obſecro īmenſitatē clemētie ac pietatis tuevt oīa pctā mea mihi dimittas ⁊ n̄ ꝑmittaſ me aliqͥd ampliꝰ ꝯtra te ꝯmitter̄ aut tēptari ſuꝑͣ ꝟtute meā. Sꝫ ꝯcede ꝑgr̄am tuā vt oēs aduerſitates⁊ ꝓſꝑitates mihi vtāt̉ in ꝓbatiōeꝫ ⁊ ſalutē. Bn̄dico te deꝰceli ⁊ t̓re gl̓ifico ⁊ exalto nom̄tuū. laudo ⁊ btīfico honorifico magnificētiā tuā. Adoroveneror ⁊ ſcūfico maieſtatē tuam ꝟtutē d̓initateꝫ ⁊ ſapīamfortitudinē honoreꝫ gl̓iam acbn̄dictionem. offero trinitati vnitatis tue. Iterum atqꝫ