De maledictione qua homo maledicit.ProgenitoꝝfugiendaFiliorum cauendaPrelatorumMaledictiotimenda.hominumMalorū nontimenda.Sorte punitorum ferendaAledictio patris vl̓matris multum timēda ē. qꝛ ſicut benedictio patris firmat domūfiliorum. ſic maledictio eradicat fundamenta. vt Eccleſiaſtici. tercio. Timere debētigit̉ filij parentes offenderene maledicantur ab eis. Nāqꝛ cham offenderat noe patrem eius oſtendēs eius nuditatem ⁊ deridens. ipſe ⁊ filij filiorum eius maledictionem acerbiſſimā incurrerūt.cum dixit. maledictus chamGen̄. ix. Per locum a ꝯtrarijs videri poteſt quantū timebant iacob ⁊ eſau maledictionē patris ſui qui ita erātſolliciti pro benedictione patris Unde iacob dixit matritimeo ne pater meus putetme ſibi voluiſſe illudere ⁊ inducat ſuꝑ me maledictionēꝓ benedictione. Gen̄. xxvij.Quia ſymeon ⁊ leui contravoluntatē patris occideruntſichē. dixit iacob pater eorūmaledictus furor eorū quiaꝑtinax eſt ⁊ indignatio eorūqꝛ dura ē. Ge. xlix. Maledicere nō debent filij parentibꝰ carnalibꝰ nec ſubditi ſpiritualibꝰ prelatis ⁊ patribꝰ.nā qui maledicit patri vl̓ matri morte moriat̉ qd̓ nō ſolūꝓ carnali patre vel matre accipit̉. ſꝫ etiā ꝓ prelato ⁊ matre eccīa exponēdū eſt. Leui.xx. Arguebāt iudei paulū dicentes. ſummū ſacerdotē d̓imaledicis. ſed ille excuſauitſe dicens. neſciebam fratresꝙ princeps eſſet ſacerdotū.Actu. viceſimotercio ca.