populo orōnibꝰ ⁊ obſecrationibꝰ ⁊ ſacrificijs Sic fec̄ moyſes dicens. Cur domine iraſcit̉ furor tuus Exodi. xxxij.Occalione chore irato domino dixerunt moyſes ⁊ aaronorantes ad dominū Fortiſſime deus ſpūum omnis carnis. Num vno peccante ꝯtraomnes ira tua deſeuiet. Numeri. xvj. Ob hanc cauſamꝯſtituit ioſaphat rex iuda iudices ⁊ prelatos dicens eis.Oſtendite fratribus veſtrisne peccent. ne ira dei deſcendat ſuper eos. ij. Paralipo.decimonono capi.De ira hominis ꝑ zelumDei mādatanō implētes.Inordīata vita viuētesIraſcit̉ homoObſtinatabono zelo ꝯͣmente degentes.Reos eospumentesRaſcunt̉ prelati cōtra nō obedientes ꝑceptis ⁊ mandatiseccleſie. Et ſciendum ꝙ iraque ꝑ bonū zelum eſt ꝯtra vicia tendit ⁊ nō ꝯtra hominesNam ẜm auguſtinum ſic diligēdi ſunt homines ne errores eoꝝ diligant̉ Aliud enimeſt amare qd̓ facti ſunt. ⁊ aliud odiſſe qd̓ faciunt. ſic moyſes cum pharao nollet acqͥeſcere precepto domini vt dimitteret populum. exiuit abco iratus Exodi. xj. Preceperat dominus ꝑ moyſen populo ꝙ nullus dimitterꝫ māna. quibuſdam reſeruantibꝰcum ſcateret vermibꝰ iratuseſt moyſes Exo. xvj. Heliſeus iratus eſt ꝯtra ioab regemiſrahel quia non ſepius percuſſit terram ſagitta. ſicut eifuerat imperatum. iiij. Reg.xiij. Iraſcunt̉ boni viri. ⁊maxime prelati qn̄ vident inordinate viuentes ⁊ tranſgredientes obſeruantias ⁊ cerimomas ordinatas Sic moyſes reuertēs de mōte ⁊ vidēs