De ira dei contra delinquentesNō obſequētibꝰ eius preceptisNō colentibꝰdeum aris erectisLaudes nonIraſciturcanētibꝰ prodominusbōis receptiſMaculātibꝰſe peccatis ineptisEt parcit propreſidētibusſubiectisRaſcit̉ deus cōtrainobediētes eius p̄ceptis. Sed notandum ante omnia ꝙ ẜm Auguſtinū in libro decimoquinto. d̓ ciuitate dei. capitulo viceſimoquinto. Ira dei noneſt perturbatio animi eius.ſed iudicium quo irrogaturpena pro peccato. Cogitatiovero eius ⁊ recogitatio mutandarum rerum ē immutabilis ratio. neqꝫ em̄ ſicut ho-minē ita deum cuiuſqͣꝫ factiſui penitet. cuius eſt de omnibus rebus tam fixa ſentētiaqͣꝫ certa preſcientia. ſed ſi vtitur ſcriptura talibus ꝟbisnon ſe ammodo familiariusinſinuabit omniū generi hominum quibus vult eſſe cōſultum. vt ⁊ perterreat ſuꝑbientes ⁊ excitet negligētes⁊ exerceat querentes et alatintelligentes. quod non faceret ſi ſe non prius inclinaret⁊ quodammodo deſcēderetad iacentes ſcd̓m auguſtinūvbi ſupra. Deus itaqꝫ iraſcitur hoc modo contra inobedientes. ſic iratus eſt contramoyſen nolentem reciꝑe populi ducatum. Exo. quarto.Contra egyptios nolentesobedire deo ⁊ dimittere populum ſuum. iratus dominus miſit in cos iram ſuamExodi. ſeptimo. ⁊ ſequentibus capi. Propter inobediētiam populi ⁊ moyſi iratuseſt dominus contra eum adaqͣs cōtradictionis. vn̄ moyſes dixit. Iratus eſt mihi