voluit ad regem paleſtinoꝝ.Gene. xxvj. Iacob luctanscum angelo dixit. non dimittam te nſi benedixeris mihi⁊ benedixit ei in eodem locoGen̄. xxxij. Oꝑbꝰ manuuꝫiob benedixit deꝰ. ⁊ poſſeſſioeius creuit in terra. Iob. primo. Deſideranda eſt illa benedictio quam daturus eſtdn̄s iuſtis ⁊ bn̄ oꝑantibusin die iudicij dicens Uenitebenedicti patris mei ꝑcipiteregnū. Mathei. xxv. Bn̄dicit dominus hic recipientibus hoſpicio ſanctos hoīesvel ſanctas reliquias. ſic dixit iacob ad laban. Modicūhabuiſti anteqͣꝫ venir̄eꝫ ad te⁊ nunc diues factus es ⁊ benedirit tibi deus ad introitūmeum. Geneſis. xxx. Propter ioſeph bn̄dixit deus domui egypti ⁊ multiplicauitin omnibus. Geneſis. xxxix.Habitauit archa domini indomo obeth edom tribꝰ mēſibus ⁊ benedixit dn̄s obethedom ⁊ omnem domū eius.ij. Regum. vj.De benedictiōe hominisad deum.SuperatōnedecertationūAcquiſitōneilluſtratōnū.Adeptōne ꝑfectōnumBn̄dicere dr̄Promotiōeprelatōnumhomo deo ꝓEffuſiōe orationum.Euaſione tribulationum.Cognitōe retributionumEnedicere debꝫ hōdeo ꝓ obtentis victorijs corporaliū ⁊ſpiritualiuꝫ inimicoꝝ. Ideomelchiſedech occurrens abrahe poſt victoriam quamhabuerat de quatuor regibꝰdominū ꝓ obtenta victoriabn̄dixit Gen̄. xiiij. Obtentavictoriā de zizara. delbora ⁊baruth ꝯcinerunt dicentes.Qui ſponte obtuliſtis aīasveſtras de iſrahel ad ꝑiculūbenedicite deo. Iudicum. v.