Nime rationalis immortalitas ꝓbat̉ exemplis ꝑſonaruꝫ defunctaꝝ que in alia vitā legunt̉ viuere. Ideo dicit̉ deabrahā appoſitꝰ eſt ad ppl̓mſuuꝫ. ex quo apparet ꝙ ī aliavita hꝫ ppl̓m. ſcꝫ eos qui inhac vitā bn̄ vixerunt ſicut ⁊ipſe vixit. Gen̄. xxv. ⁊ ſimiledicitur de yſaac. Gen̄. xxxv.Apparens dn̄s moyſi dixit.ego ſur deus abraha ⁊ deusyſaac ⁊ deus iacob. Exo. iij.Per hoc probat ſaluator reſurretōnē mortuoꝝ dicens.Nō eſt deus mortuoꝝ ſꝫ viuentiuꝫ. Mathei. xxij. Dn̄sreddidit iob omnia que ꝑdiderat in duplo. ⁊ tn̄ non habuit niſi ſepteꝫ filios ⁊ tresfilias ſic̄ priꝰ vt ẜm Grego.hi qui fuerūt mortui viuerecōprobarēt̉. Iob. xxxij. Frequēter legimus in libris regum. dormiuit cū fratribusſuis. In quibꝰ verbis īnuit̉eos viuere poſt mortē ⁊ iteꝝreſurrecturos fic̄ d̓ dormitōeApparet etiā ex ꝟbis defun-ctoꝝ ꝙ tam boni qͣꝫ mali viuent in futuro ſeculo. hec em̄ſunt verba damnatoꝝ. Hosinſenſati vitā illoꝝ eſtimabamus inſamam ⁊ finem illoꝝſine honore. ecce quō cōputati ſunt inter filios dei. Sapi. v. Anime rōnalis immortalitatē ꝓbant loca animabus ſpecialiter deputatain ſacra ſcriptura. ſcꝫ infernꝰ⁊ requiēs paradiſi. Iō cumiacob crederet mortuuꝫ eſſeioſeph filiū ſuum dixit. Deſcendam ad filium meū cuꝫdolore lugens in infernum.Gen̄. xxxvij. De chore ⁊ cōplicibꝰ ſuis dicit̉. Deſcēderunt viui ad inferos oꝑti humo. vt per hoc oſtendatur q̄mali in inferno viuant ſcd̓manmas immortales. Nūe.xvj. Cum abſalon interiſſetdauid lachrymabiliter planxit eum. Dicit ſuꝑ hoc Auguſti. de doctrina chriſtiana.Non orbitatem filij doluit.ſed nouerat quibus penistam impia ⁊ principalis anima torqueretur. Naꝫ pri