Quāuis eſſet ꝓhibitumvt nullus peteret aliquid abaliquo domino niſi tantuꝫ adario. tamen Daniel tribustemporibus dominum adorabat. Danielis ſexto capi.Populus liſtre qui voluitpaulum ⁊ barnabam adorare. prohibitus eſt ab eis. Actuum. decimoquarto capitulo. Angelus iohannem euāgeliſtam prohibuit ne ſe adoraret ſed ſolum deum Apocalip. xxij. ca.De adulatione⁊ blandicijsQuerūt complacentiamAdulatoresRecipiūt diſplicentiamTendunt adinfamiamDulatores ſemperloquunt̉ ea que credunt placere audientibus eos. ideo chore cumcomplicibꝰ ſuis populo placcre volens dixerūt. ſufficiatnobis. Numeri. xvi. capitu.Abſalon vt cauſam in curiapatris habentibus placeret.dicebat cuilibet. Uident̉ mihi ſermones tui recti. ij. Re.xv. Prophete falſi dixeruntachab ꝓſpera de bello futurocui placere credebant. iij. Regum. xxij. Conſiliarij regisaſſueri adulantes ei dixerūt.Regis iuſta eſt indignacio.cum tamen eius iram cōtrareginam potius temperare debuiſſent Heſt. j. Amici amōvolentes ꝯplacere ei dixerūtIube ꝑare excelſam trabem.Heſt. v. Alchimus ꝓditorvolens placere demetrio male locutus ē de iuda machabeo. j. Mach. vij. Herodi īpio acclamabat ppl̓s voce eideſiderans ꝯplacere Act. xij.Adulatores diſplicent ſapientibꝰ quibꝰ placere credebāt ſuis blādicijs. nā adoleſcens narrans dd̓ mortē ſaulinimici ſui credens ei placerefuit eius iuſſione occiſus. ij.Re. j. Adulatores occiderūthyſboſeth. ⁊ attulerūt caputeiꝰ ad dd̓ placere ei credētes