I quēadmodū quēlibet viuentempallore timor. et verecūdia ruboreꝑfūdit. ita vis doloris ītimis incluſa p̄cordijs. ad exteriora nulliꝰ imꝑio re tardata ꝓrūpens. ſeipſam ꝑlacrimas erūpentes effundit Sicprīarcha iacob credēs filiū ſuū ioſepha beſtia deuoratum. dies multos ꝯtinuauit in luctu Sic iob exemplū patiētie ſingularis. in natorū acerba morte. ſic expreſſit ſciſſione veſtiū vim doloris Nunc igiturꝑſuodere intēdimus. vt qͣſi fortiorſupradictis. ī tāta dolēdi materiadolorē ꝓrſus excludas. qꝛ te modūhabe̓ volumꝰ in dolendo. ac ipſumiob de quo iam p̄ceſſit mētio imitari. qͥ poſtꝙͣ doloris vehemētiā exp̄ſſit. ſicut p̄miſſum eſt/ ꝯtinue bn̄ficia incōrans crecitoris. et humiliterdiuine obſequēs voluntati Si bona inqͥt ſuſcepimꝰ de manū dn̄i ⁊cͣEt tu qͥ multa bona de manu dn̄ila rgiflue ſuſcepiſti Cur igit̉ indignaris ſi dulcia tot / amaritudo reſꝑſit. An ignoras ꝙ ꝑegrinatio ē vita hoīs ſuꝑ terrā. Et ſicut in lōgoꝑegrinatioīs itinere/ nūc ē puliusnūc lutum. nūc ſerenū/ nūc pluiusIta modo ſpes / modo timor / mō dolor/ mō gaudiū in hac vita Deniqꝫ qͥd potes dolore ſuꝑuacuo ꝓficereniſi affligere temetipſā. ⁊ ſubditorū tuoꝝ aīmos ꝯſternare Ecce douid regis tibi referimꝰ exēplū. vt regina regem prudēter imiteris. quiſeruientibꝰ ſuis admirantibꝰ. ꝙ cūfiliꝰ ſuus adhuc viueret / ieiunabatet flebat/ poſtꝙͣ autem fuit mortuꝰcomedit lota facie Sic rn̄dit in qͥens Dū adhuc diueret ieiunabā.⁊ flebam. ſi forte donoret dn̄s illūmichi Nūc aūt qꝛ mortuꝰ eſt. curieiunē. Nūqͥd potero eū ampliusreuocate? Ego ibo ad eū. ipſe veroad me non redibit Cōſolatuſqꝫ eſtrex facto et verbo hmōi. ſe et ſuos.Et tu ergo filia kinā ꝯſolari te actuos īcipias hus exēplis. nō deficiens ſꝫ ꝓficies. cū a dauid corriꝑis.ne ſic deiciaris p̄teritoꝝ meōria. ꝙp̄ſentiū iocūditatē amittas. ſꝫ in tefiduciā pociꝰ erigas futuroꝝ. pēſāsꝙͣ tranſitoria ſit et caduca gl̓e temꝑalis/ vt illam q̄ fine nō habet. ſollicita ſtudeas ꝑmēteri¶ Conſolatoria ꝯtra caſꝰmūdiEpl̓a C lxxxv.Ontra caſus mūdi tā variosꝙͣ amaros cōtra īſultꝰ peſtiferos quibꝰ huāna ꝯdicio affligit̉ inceſſanter/ cuiꝰ cithara in luctum conuertitur. quā mortis inſidie lacerātquā terrores anguſtāt. ⁊ quā reſpirare non ſinūt. armo patiēcie oportet aſſumere. tot aduerſa māſueteſufferre. ⁊ bn̄placitū dei ad cuiꝰ nutum orbis concutitur / et vniuerſatremiſcunt/ non ſolum patienter. ſꝫeciom gratiarum actionibus tolerare Sone et ſi rumnor cimarꝰ rumoranxius. I abſinthio plenus ſupercaſu necnon occaſu talium circumq̄qꝫ diffuſuo materia ploratꝰ accumulēt et cordis interiorā ꝯpūganttn̄ aggrauatā manū dn̄i prudētis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten