peneratioēs. veſtre btītudinis nationē Illud qͦqꝫ ſincero corde ſitimꝰ. ꝙſpū pcellaꝝ qͥ dignitatū culmīa / vehemētius ꝯſueuit perflare; nunꝙͣ oſcctitatis ſtudio vos auellat. ne qd̓abſit/ altius dignitatꝭ faſtigiū: grauius precipiciū ſubſequatur. Sꝫ etillud ītime effectamꝰ. vt cū vnuuerſarum eccleſiarū ordinatio ad vosꝑtineat/ tales ordinare curetis ſinedilatioīs diſpēdio cardinales: qͥ onus veſtrū ſciāt ⁊ velīt ⁊ valeāt ſuꝑportare. nō reſpiciētes ad patrie ꝓpīquitatē. generis qualitatē. aut potētie ꝙͣtitatem. ſed ꝙ deum timeant.auariciā odiat. iuſticiā ſitiāt. A zelūferucant animarū Nec modicū noſtrum mouet affectu/ vt cū eccleſijsſupra modū officiat indignitas miniſtrorū: ſumma ſollicitudine vigilote curetis/ cū ſuꝑ dignitatū vel prebendarū collatione / veſtrā contingetrequiri prouidentiā: ne quis indignus irruat in patrimoniū crucifixi.Cum aūt felix terra/ felicis redēptionis origine. cōuerſatione ac ſanguine cōſecrata. quā xpriſtiana deuotio precipue venerari tenetur / tantioſicut oculata fide nouiſtis perturbatur nationū incurſibꝰ. abhominationibus polluiturꝫ deſiderio deſideramus. ꝙ ad ipſius liberationemveſtre vires ſollicitudinis accīgatisIllud aūt olim illuſtre imperiū conſtantinopolitanū/ nūc grauiter deſolatum; quis affectare nō debeat. vtpeſtra prouidēte prudētio/ conſolationem recipiat oportunā. Siqͥdemet honoris veſtre conſiderationis etcōmoditatis cōmunis emulationeaffectare debemus: vt qui promotione diuinci. vniuerſali p̄ſidetꝭ ecc̄ecirca oīm ecc̄ioꝝ īformatione ac reformationē/ aſſidue vigiletis Confidimus aūt in dn̄o ⁊ ſpcramꝰ. ꝙſicut de virtute in virtutē. i de honore in honorē diuiuitꝰ ſublimatiſcd̓m ipſorū exigētioni lucere curaſtis: ſic ad apoſtolice ſublimitatꝭ q̄picem euocati. ſubiectas eccleſias illuſtrare qc inflāmare curabitꝭ / vt nōſit qui ſe obſcondat a veſtro lumutet calore Relicturi talia poſt deceſſūpeſtrum veſtigia ſāctitatis. ꝙ terranatiuitatis vr̄e/ q̄ de felici iocūdaturorigine; de felici fine poterit feliciꝰin dn̄o gloriai̓. Demū paternitatēveſtrā ex ſpeciali cōfidentia requirimus I rogamꝰ: quatenꝰ nos ⁊ famuliores noſtros / ⁊ ſtatū regni noſtri. in ſermonibꝰ ⁊ orationibus veſtris/ ſpecialiter habere dignenuniemēdatas Iamētatio de morteEpl̓e C. lxxxi.Ecenſentes in amaritudine animi annos noſtros ⁊ multiplicis afflictionis materia/ quam licet īmerito in nobis ⁊ in nr̄is patimur cegitationibꝰ. nunꝙͣ tāti doloris occaſio/ nr̄is ſenſibꝰ moleuit: ꝙcū de talis obitu/ legis diuine zelotoris. ⁊ cuiuſlibet religioīs amātoris; nuꝑ nobis fuit veritas declarata Et vt ec q̄ ex geſtꝭ exterioribꝰ/que nōnūꝙͣ ſecreta turbate mētiguidicāt/ circa ꝑſona noſtra facile potuerint / audito tāto incōmodo aliqͦ dep̄hēdi ab aſtātibꝰ / omttamꝰ. acceſit intā nob̓ ſtupefc̄īs/ ex euētu ſiniſtro/ calix tribulatioīs ⁊ aguſtie/ nō