ſutura contempnere. ſic diſpoſitioēnobili virtuoſe conſtantie/ ſuos qnimos ſtatuerūt / vt equanimiter omnia ſupportontes/ nec minātem fortunam ꝑtimeāt/ nec cōgaudeant inproſperis. hec eſt laudanda magnonimitas. que ꝓſperis nō extollit̉/nec frangitur in aduerſis ſed in oīaduētu ꝑmanens eadem ſufficit ipſa ſibi Sane de talibꝰ ꝑtibus/ ſcd̓ꝫvarietatem ipſius/ vos rumores audiſſe credimꝰ plurimos et inter alios iocūdum xp̄iani exercitꝰ ꝓceſſūꝑ veſtroꝝ inclite recordationis dn̄iregis conſortis / et dn̄i iohānis filijne dicamꝰ obitum. ſed glorioſū traſitum ad ſuꝑna multiplicit̓ de ſolotū Et licet ſerenitatē veſtrā ſit predicte magnanimitatis virtute poſſimꝰ dotatā preſumere ac tāto vtiiudicio rationis. vt hac aduerſitateirreuocabili/ vltra nature debitumnō frangatur Caritas tamen quavos ſincere diligimꝰ nos rogit credere quod visdoloris pirtutem neſciait/ et triſticie metus modū debitūnō dimittat O vtinā nō ſic ogitemīſuperflui doloris fluctibꝰ. nō ſic abſorbecmī īmodec̓ite triſticie faucibꝰquin attendatis ſollicite. ꝙ mors nulaliud eſt. ꝙͣ ꝑegrinotionis termifinis miſerie. laborū meta/ exilij limes. ianua prīe. notiuitas vite. pͥnripium beatitudīs. pͥmicie p̄mioꝝoībus qui in dn̄o moriūtur Cumigitur predicti xp̄i pugiles. fidei zelatores. ꝓ agone ſuo regnoꝝ ꝓutſperamꝰ ſtipendio ꝑcipiēt eternoꝝlaudandū eſt pociꝰ de ꝯmercio tamfelici Vbi pro terrenis dātur celeſtia. pro trāſitorijs ſempiterna Sꝫet ſi conſolatione velimus temporalem admittere. nō poteſtis totalit̓quaſi vidua plāgere. vel quaſi deſolata deſolationis incōmoda deplovare Ditauit enī vos altiſſimi dementia prole multiplici/ vt iocūdoliberoꝝ minoritate tolerabilior ſitvniꝰ ſublatio. ⁊ viri carentiam reſidua ſuppleat multitudo O ſi materveſtra tanto fuiſſet temꝑe potita cōiugio. ſi dot librorū optato vſa ſelocio. ſi tot filioꝝ ſcpta conſortio.ceſſiſſet ꝓfecto doloris materia gaudijs liberorū Hec itaqꝫ diligenterſublimitas veſtra conſideret. ⁊ inutilibus finem pones lacrimis/ vlterius dolore nocuo non adiciat dampna dampnis.¶ Irē amicabiles conſolationis.¶ Epl̓a C. lxxviij.Via conuenit vt talem ſupergraui talis obitu ꝯſolemuroportunū tibi duximus ꝯnuttere. vttalem perſonam ſine dilationē ꝑſenaliter adeas. lrāſqꝫ de credentioquas ſibi dirigemꝰ exhibeatis. eaccium lator pn̄tium tibi tradet Ordinabis itaqꝫ conſolationis apudtam ſermonem ex ꝑte noſtra ſicuteportunū videbis. cōpaſſionē nrāmquam ad totius xpīanitatis ⁊ ectleſie romane ſtatum. nec nō perſonis ipſiꝰ. et turbatam aīmi ſui trāquillitatē penſato talis pͥncipis dāpnoſo defectu dirigimꝰ. ordine ꝯgruenti exponēs. ⁊ cōſolotioīs ſubiungens remediū. quod ī ſuꝑſtite prole tā laudabilit̓ diſpoſita. ⁊ potētie
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten