quillitatis portum de bot fluttibuscōſidimus obtinere. Vnde demiqꝫ t̓re ſancte ꝑ incrementa ip̄m a pͥmeius temporibꝰ beneficia continucitaprouenerīt et grata remedic ſe effūdunt illuc prochdolor refundere atidotum cōſolationis cōpellimur / illuccōpaſſionis affectū expandere cegimur/ illuc deiūqꝫ mitigationis vnguentum et curationis ſolacium miniſtrare artamur. Sed qui veſtrisluctibus deſiſtendū. ⁊ noſtris repellēdum periculis nequaꝙͣ ſufficimus.quo modo ad temꝑcimentum tamacerbi doloris veſtre celſitudinis ſufficientes poterimus reperiri. qui noſtris mitigandū vulneribus vel curādis omnino defecimꝰ/ qualiter materno vulneri medicamentis manū⁊ mēdicine remedium cipponemus.Scimꝰ quidem aīm veſtrū ex acerbo raptu talis/ dolentem non modicum. et ītimis precordijs ſcinciatū.nec īmerito/ quia turbato fatalitatis ordine. mat̓ pro filio lacrimasofferet quas matri filiꝰ reſeruobat.Iuuenē necdū firme puberem. pͥuscōſpicit intempeſtiue mortis ſubiſſeiudiciū. ꝙͣ ſenectutis indiciū adueniſſe Et qui ſucceſſor talis dignitatioexpectabatur ad omnibꝰ. nunc ſicutflos decidens ante fructū. ſicut fruttus deceptꝰ. ſtatio temꝑis imaturi.iuſte elugetur ⁊ deploratur ab omnibus qui poſteritatem talium diligunt. I generis ſui īmortalia cupiunt intrementa. Magna igitur vndiqꝫ dolendi materia. ſꝫ non deſūt ꝯſolationi antidota. ſi ratione vis doloris admitteret ſi nō carnalis ſenſus ſequimur voluntutē. ſed cū prudentiā ⁊ regum exempla teuoluuimꝰantiquoꝝ Sone rex ille indlitus ⁊ſpiritu dei plenꝰ eloquimur. licet inmorbo nati lugeret grauiter / ⁊ luctuoſos deduceret dies / tamē in funerenati non ſolū ſe ſed ⁊ alios cōſolatione multiplia a doloris pelago releuauit. Dum ſe iturū ad filium. filium de cetero non rediturū ad eum.nec fletꝰ alicuiꝰ ſubſidio teuerſurūtā prophetico ſpiritu ꝙͣ humane fuit rationis ꝑſpicacitate profeſſus.Mementote inclita dn̄a. vos filiumgenuiſſe mortalem/ nec vllam momētante mortalitatis celſitudinemaccepiſſe. nec fatis diuturnā dolorishabere materia. dum vruꝰ ſubtractione filij quem dn̄s tanta dotauit ſobole. tanta deniqꝫ proſperitate dicauit/ quis ſpūs eciam ſi idcireo humane generationis nouacula. vitetelā in nato regio quem nondū perfecte teruerat. tempeſtiue p̄cideret.ne faſcinatio nūgacitatis ī poſterumauerteret ſenſū eius. ⁊ mūdane fictionis doloſitas deciperet aīam illiꝰEt ideo qꝛ placita erat deo aīa eiꝰplacens ideo factus dilectꝰ. de tenebris ad lurē de carcere ad regnū. demortalitate ad vitā. de exilio deruqꝫ ad patria eſt tranſlatus Sꝫ quidagamꝰ. nūquid nō indigne rep̄henſioni patebimꝰ. cum potū fonti cibūpani. ꝯſolationi cōſolationem pn̄tamꝰ Scimꝰ equidē inclite dn̄e. ac intotū orbē ꝑ dei gram fama regalisnoīs eſt diffuſa. ꝙ ⁊ ſi ex naturaliaffectu. materna viſcera ſuꝑ funeretanti nati. Traptu talis liberi ſunt