p̄ceſſerit. adhuc tamē ad pleniorēexcuſationem michi poteſt ſufficereꝙ illa ſcribēdi vrbanitas que olimflorebat in iuuene. nūc marceſcit inſene. Vix eium gracia viroris reꝑitur in arbore. cuius radix exaruit.Preterea exaſpcrata iniurijs mēshumana. potius in verbis ſequiturturbationis impetum. ꝙͣ ſermonisornatū. Ex abūdātia ſiquidem cordis loquor. Cor autem hominisquaſi vas plenū eſt. ⁊ quid intra ſeꝯtineat ex effuſione oſtendit Domuno elye capellano. curā ⁊ cuſtodiam prebēde mee. tanꝙͣ homī fideli⁊ veraci cōmiſerā. nūc autem cumꝓpheta querulari cōpellor. Qm̄ diminute ſūt veritates a filijs hoīmpoſſū eciam interrogare cū xp̄ō ⁊ dicere. Cū filius hominis venerit putas inueniet fidē in terra? Nichil equidem dico in ſuggillationē illiꝰ.licet faimā ipiūs plurimū denigratevideat̉. ꝙ quinqꝫ onnis et āplius.de p̄benda mea nichil michi reddidit. fideiqꝫ ⁊ modeſtie ſacerdo talisoblitus. nō ſolū irrogat michi dāpnū. ſed hanc ipam iniuriani michicedere facit in obprobriū I contēptū. frequenter illuc mitto nūcios. eoſqꝫ ſemꝑ remittit vacuos. ⁊ īanesBene eis loquitur ſed ex voce nullū ſequitur opꝰ. qꝛ vox eiꝰ vox iarob. manꝰ q̄t manꝰ eſciū Ieiuſꝫ ꝓfecto extorquētem dlauam de menu herculis. ꝙͣ denariū de manu ipſius. Nō rapinam arbitratur meorapere. verbiſqꝫ contumelioſis meafficere Duū enī exceſſum hec ſolaexcuſatione tolerat. ꝙ magnis aliunde habūdo redditibꝰ quaſi dampni dati iniuria. non pōſit infligi diuitibꝰ aut in vſus honeſtos ero. cari non poſſunt que a locuplecioribꝰpoſſidentur. Sane multi eſtonant̉diuites. qui vere ſunt pauꝑes. licetenim eis diuicie affluant. ipſi tamen eor ſuum diuicijs affluentibꝰnon apponūt. Deniqꝫ dauid in regali ſolio conſtitutus. Indina inqͥtdomune aurem tuam et exaudi me.quoniam inops ⁊ pauper ſum egoCredo diuicias eſſe commēdabilesex honeſta occaſione queſitas. ſi ſine luxu expendantur. in quantū exigit moderata neceſſitas Abrahādiuicias poſſedit ad vſꝰ licitos multiqꝫ ſanctorū patrū in temꝑ aliū lagitiōe effuſi ſibi theſauriſaueruntī celo Heu heu cum ille qui ſua nōlargitur pauperibus dampnetur axpriſte. quid de illo fiet. qui tem fratris ſui tetinet. et ꝑiuit ex rapto.Qua preſumptione ſacrificiū offerret in altari ꝙͣdiu frater eius adūſus eum aliquid habet; Non poteſt bibere calicem domini ⁊ calicemdemoniorū Quomodo verbū illudvulgare euadet. nō dimittitur peccatum niſi reſtituat̉ ablatū? Qualiter iuxta doctrinam opoſtoli leuabit manus puras ſine diſceptatiōead deum qui me ad materiam diſceptationis inuitar? Habeo ſiquidem litteras ſummi pontificis contra ipſum. michi tamen ſeni videt̉abſurdum contra ſene ⁊ fratre meum. occaſionem ſcandali ſuſcitare.Nam vt verbo apoſtoli vtar Egoiam delibor. et in me reſponſum