promouendum. Reuertentibus illis ⁊ iterum trahentibus virum deiatqꝫ cogētibus/ linguā inquit meāpropter quam vobis placeo: ſi mevlterius cogitis proprijs dentibusamputabo. ⁊ ſit tandem ſibi relictus eſt Ad hec paulꝰ heremita. anthonius. appolloniꝰ. mutius. hylorion. pafnutius. ⁊ vterqꝫ machariꝰet arſenius. beatus eciā benedictusceteriqꝫ viri noīatiſſime religionis;quorū memoria in benedictione eſt/nunꝙͣ gradū ſacerdocij attigerunt;in ſua tamē ſimplicitate ſaluati ſūtSicut eium beatꝰ odilio duniacrūabbas ī exhortationibꝰ ſuis ſcribitiſtorum ſinguli vna hora diei / dominice paſſionis noſtreqꝫ redēptionisbeneficia; quaſi ī faſciculū memoriedeuote ac fideliter colligebāt. ⁊ ſicin timore ⁊ humilitate hec ad fruēdum ſuauiter/ firmiter in ſua conſcientia recondentes; corpus dn̄i ſpiritualiter manducabāt Sic dn̄s precipit opl̓io dicēs / hoc facite in meācōmē morationē Et adiūgit obbasDicūt enī ſacramentū qn̄qꝫ indignus; ſic rem ſacram̄ti nō recipit niſidignus. Voce in humana explicarinō poteſta cum ꝙͣta deuotione ꝯficicum ꝙͣta cautela diſpenſari/ cū ꝙͣtareuerētio ſuſcipi debeat corpus xp̄i.Cōficere vereor qd̓ affecto ſuſcipereNam cum vtrobiqꝫ pura ꝯſcientiaexigatur/ tamen vita ꝑfectior ⁊ conuerſatio eminētior/ ꝓpter varias illius ordinis circūſtātias a ſacerdoterequiritur Vtinā modernorū ſacerdotum ſanctitas tāta eſſet / vt emulande virtutis exemplo nobis deſiderabilem appetitum/ ſacerdotalisgradus īmitteret Preterea leuiticus ordo ōnino īmunus eſt ab onerenam diſtricte ad exactiſſimam tenetur obſeruantiā honeſtatis Vnde apoſtolus in epiſtola ad thymotheūDyaconos īquit oportet eſſe pudicos. vt epiſcopos. nō bilingues. nōmulto vino deditos. nō turpe lucrūſectantes Ex quibus aperte colligitur / ꝙ continētia. ꝙ ſobrietas ⁊ circunſpecta vite cuſtodia dyaconis indicta ſit: quod precidenda eſt ab eisomnis ābitio ⁊ ōnic in quibꝰ temporalis lucri turpitudo verſaturIoquitur dominꝰ ad moyſen dicēsNon eligatur ſacerdos aut leuitaniſi qͥ dixerit patri ſuo ⁊ matri ſueneſcio vos In quo amputatur nonſolum occalio culpe: ſꝫ affectio patentele. Ideo ⁊ ego elongaui fugiensa parētibus meis. nondū tamen inhac ꝑeg̓natiōe nicā valeo ad pleªobliuiſci ppl̓m meū ⁊ domū patrismei. Cum iuxta īſtitutionem apoſtolicam / pertineat ad ordinem leuitarum miniſteare menſis ⁊ nichilominus anniūciare verbū dei; magnūmichi eſt ⁊ ſuper conatus meos/ ſufficienter implere dyoconum Sepea iuuenture mea / me domini meicant̓. archiepiſcopi monuerūt inſtātius; vt ꝓmoueri ad ſacerdotiū conſentirē Ego aūt ſollicitꝰ expectabāvt vel oportuna exilij vel mrͣtirij otcaſio ſe offret/ qͣtenꝰ exº bt̄ thomeī atena huiꝰ mūdi pugnātibꝰ deuotus aſſiſterē. Gtīqꝫ laurētij veſtigiohuīlit̓ adorās / ſcuitici gͣdus officiūpublice ꝓfiterer ⁊ dicere dn̄o ac pr̄i