a morte dauid / nec a xp̄i morte iudei/ ꝙͣuis muliciā ſuam aliena monū ſtuduerint ad implere. Et ſi lōga ſit manꝰ qua rapio/ ſed non eſtabbrciuata manus domini. quominus iudicet in iuſticio pauperes.⁊ arguat in equitate pro monſuetis terre. Gcatus iob dicit Si adū̓ſum me terra meo clamat. in quodlamorem pauperum aduerſus eorum dominos oppreſſores periculoſum inſinuait Iaigant hec ⁊ cōſimilia hij. quoꝝ deꝰ nō eſt memor apliꝰ⁊ ipſi de manu eiꝰ repulſi ſunt/ quorū deꝰ nō eſt reſpcūs morti eorum.I firmamentū in ploga eoꝝ. Sꝫq̄ cōuentio mithi ad rapinam. quiomne quod hobebam ꝓpriū abdicaui Certe nec miluꝰ nec accipiter/nec bultur ſiue herodius aut aliorepax quis/ ecceptatur in dei ſacrificium. Auciriciam enim et calumpniam/ et oblationem de rapina dominus deteſtatur Contra edictūceleſtis imperatoris eſt. non ſolumconcupiſcere aut rapere aliena. ſedſua eciam cū lite repetere. Apoſtolꝰad thimotheū dicit. Serū dei nōoportet litigare. Et idem. hoc ipm̄delictū eſt in vob̓. ꝙ cauſas habetioet non pocius fraudē patimini. Nūquid accepi dampnabiles iſtas diuicias vt carni mee laucius indulgerem; Sciebā ſane ꝙͣ terribiliter qpoſtolꝰ ꝯminetur hijs qui cura carnis in deſiderijs agunt. Teſtimomo xp̄i caro non prodeſt quicꝙͣ.nec regnum dei caro. teſte opoſtolopoſſidebit/ hec eſt ſterilis terra. etproxima maledicto. que non gene-rat niſi ſpinas Itribulos / quā dominus veniet ꝑcutere ꝟga oris ſuiSi ſterilē paſeo ⁊ vidue bn̄ nō facio. teſtionio iob ſn̄iami diuine qnimadu̓ſionis incurro. Cōtra aīamq̄ ſe ad mūdanas voluptates effundit. dn̄s grauiter excādeſcit/ ſui iudicij executoribꝰ dicens. Quantūexultauit ſe in delicijs/ tantū dateti tormentum ⁊ luctus. Certe ſapientia non hobitat in terra ſuauiter ꝑiuentium/ nec eſt regnum deieſca ⁊ potus / ſed iuſticia et pax etgaudium in ſpiritu ſancto. Empti ſumꝰ precio magno/ vt glorificemꝰ ⁊ portemꝰ xp̄m̄ in corꝑe noſtronet circa cura corꝑis indulgentiusnos habētes. audicimꝰ ꝙ dominꝰdelicatis improꝑat per ꝓphetam.Abieciſtis me īquit poſt tergū vr̄mNūquid īmolabo carnem meammēſe demonioꝝ. quam offerre debuerā hoſtiā diliam/ ſcām / deo plorentem ratiōabile obſequiū meu.Di accepi diuicias vt parētum meoꝝ indigētiā releuerē/ terret me beatus ih̓oniꝰ dicens. Ꝙ cū ꝓpīquitates corꝑm reſpicimꝰ corꝑis ⁊ aīecrecitorē offēdimꝰ Et adiūgit/ multi dū parētibꝰ miſcrēt̉ aīas ꝑdunt.hij ſt̓ qͥ iudicio meo aīas ſuas ꝓ amicis ſuis crudelit̓ ⁊ dāpnobilit̓ ponūt Legi epl̓um ih̓orumi ad helicdorū ⁊ īueni. ꝙͣ graui et auſtero rigore obſcīdēda ſit in hijs q̄ cōu̓tūt̉ad cor / omnis offectio parentele.Dacce fete que deferebāt archamdomini in betſamēs ad vitulos ſuos volla minime reflectebant. necin domo domini ſacerdos aut leuita