mearum ſacriſicium veſpertinum.Sit reatus quē adum per ſuperbiāligni deleātione cōtraxerat mortꝭ amoritudinē per humilitatē xp̄i ſb̓latus eſt. fuſoqꝫ ſanguine ſine culpa ōniu̓ culparū cyrographa ſūt deletoAliū ſiquidē redēptionis modū poterat dn̄s procuraſſe ſꝫ nullus ſue benignitati nrēqꝫ ſaluti ꝯgruētior apparebat Cū enī hō iuxta ſue pͥuoricationis exigentia captꝰ a dyoboloteneretur poſtulabat iuſticio vt noncriperetur per violentiam/ ſed qui ꝑſuperbiam lapſꝰ eſt. ſua ſi poſſet ſedqꝛ ſua nō poterat aliena ſultē humilitate reſurgeret. Ita. xp̄ūs innocēsquem egnꝰ paſchalis in lege ſignauerat/ ſe pro nobis hoſtiam obtulitſalutarē. Cūqꝫ lex moyſi capramvel ouem conſtituiſſet/ p̄cium/ ot redemptionem hominis a pecccto.xpriſtus per quam graciā et veritasfacta eſt/ attendens vmbratiles legis cerimonias non ſufficere ad ſalutem / homiruſqꝫ eſtimationem pluris faciens ꝙͣ ſanguinem ois / hyrti aūt bituli/ ſanguinem et mortemſuam pro noſtra ſalute obtulit/ ⁊ ſicſemel in ſancta. ſummus ⁊ verꝰ ponlifex introiuit eterna redemptiōe inuenta. Aperuit itaqꝫ librum et ſoluit ſignoculo eiꝰ leo de tribū iuda.I qd̓ hoſtie legales non potueruntgladium verſatilem/ I paradiſi quioībꝰ antiqͦs dleuſus fuerat reſerauitingreſſum. Sic enim olim in morteſummi pontificis ſolet hijs qui ad ciuitates refugij confugerant. ſecurꝰad ꝓp̓a reditꝰ indulgeri Olī cē ſueuerat homo cauſari ⁊ dicere. Curexigit a me dominus amplius ꝙͣ aceteris creaturis? Quid pro me fecit? Quid pro me laborauit? Dixit A factus ſum ſicut iumenta I cicbores ⁊ cetera vniuerſa / ſic ſue potētie nutu/ ſoloqꝫ iuſſionis arbitrio.me creauit. Sed iam obſtructum ēos loquentiū iniqua. Nam homini diſſimulare non licet quanta proeo dominus fecerit qui vt ſeruum redimeret/ proprio filio non peperait.¶ Horro in redemptione hominislaborē ⁊ dolorē inuenit/ qꝛ famē ſitim. fatigationem. inſidicis. obprobria. flogello. coronam ſpinea. clauos ⁊ lanceam. ignominiam trutꝭI mortis anguſtiam. pro noſtra impietate et pro ſua pietate. pro noſtra neceſſitate ⁊ pro ſua humilitateſuſtinuit. Nōne ergo deo ſubiectaerit anima mea? Nōne omnia oſſamea dicent domine quis ſimilis tibi. vt non ceſſet de cetero ab ore etcorde meo graciarū actio ⁊ vox laudis? ¶ Quomodo potuit ſapientiodei mecū miſericordius agere. autme ad ipſum diligendū dulcius cefficaciꝰ inuitare; Preterea iuſtorū aīe que quātū ad p̄rogatiuam originem. nō multū a celeſtium ſpirituum dignitate degenerant / oēs adinferos deſcendebant. atqꝫ vt deoquādoqꝫ memor ſue ymaginis eſſꝫatqꝫ iuxta ſuoꝝ p̄conia ꝓphetaꝝ.de animebus elegtis iocturam coſꝰangelici repararet Sic in hac noſtreſalutis diſpenſatione. dilectio xp̄riſti nobis medullitus intimetur. quicum in lege moyſi. nobis dilectionem dei et ꝓxī rederit in mandatis.