ſcurrilibus abſtineres Et vt verboapl̓i vtar/ nō ſubterfugi quo minꝰanūciarē tibi cōſilium dn̄i Et quialocū epud te p̄muſſa correctio nō inuenit/ iuxta ꝯſilium pauli/ michi cade in ſcribere nō eſt pigrū Teſtimoruo ſane cuiuſdā ſopiētis Nūꝙͣ nimis dicitur qd̓ nūꝙͣ ſatio dicit̉ Etſi varie occupatioēs libera michi ſcribēdi inuideat facultatē. zelo tn̄ caritatis accenſus/ poginā repetite eorrectiōīs arripiā. Lelus phincēs eocūtes occidit Moyſes zelo ductusydolatras Soimuel rege amalechHelyas qͥnqͣgenarios Iudeū ſcicrificantē mathatios/ petrꝰ onana ⁊ſaphiram interfecit. zelus dn̄i de tēplo vendētes et emētes eiecit. zelꝰinqͥt domꝰ tue comedit me Ve michi quia tacui qꝛ tāto tꝑe obmutuiet ſiliū a bonis Vereor ne ſāguisfratris clomēt ad dn̄m de terra contra me Fratrem voco que nic̓cū filium xp̄i fecit/ diuinc regencrationisadoptio. Verbū ꝓphete eſt Malediciꝰ qui ꝓhibet gladium ſuū a ſanguine .i. verbū exhortatioīs a mortificatione p̄cci Gladius vero ſublingua corripiētis Mel vero ⁊ lacſub lingua meretricia blondientisNō pcō tibi/ vt michi et tibi ꝑcatdeus Rex achob peꝑcerat regi benadob. ſicut in 3º regū legis/ et locutꝰ eſt dn̄s ꝑ micheā dices Quiadimiſiſti virum dignū morte de manū tua / erit aīma tua ꝓ aīa illiusQ ſaul peꝑcit regi cimalech abeo trāſlatum eſt regnū eius Doleo qꝛ me loqui oportet plus debito⁊ ſolito duuora/ vn̄ et ꝟba mea dolore ſunt plena Te quidē in ſūmoseminētie titulos ſcientia ſcolarumextulerat Cūqꝫ debuiſſes alijs eſſevirtutū forma ⁊ ſpeculū honeſtatꝭꝑ ſcurriles nugas ⁊ fabuloſa ꝯmēta gentiliū. factꝰ es multis laqueus in tuinā Quid tibi ad vanitateset iſanios falſas? Quid tibi ad deorum gentiliū fabuloſos amores/ q̄debucras eſſe organū veritatis? Obone iheſu. o vera veritas. qūo diminute ſt̓ veritates a filijs hoīmꝰOne pͥncipiū verboꝝ tuorum veritas. in circuitu tuo veritos. ⁊ omnia mādata tua veritas Et q̄ inſonia eſt de ioue de hercule canere fabuloſa. ⁊ q deo qͥ eſt via. veritas. ⁊ vita recetere? Norrauerūt inqͥt michiiniqui fabulatiōes. ſꝫ nō vt lex tuoLex enī tua dn̄e lex īmaculata cōuertēs animas Ideo aīas conuertens. qꝛ eas ſupplatari nō ꝑmittitScriptū eſt enī de iuſto Iex dei incorde ipſius ⁊ nō ſupplantabunturgreſſus eiꝰ Poſuerūt inqͥt pcc̄ōreslaqueū michi/ ⁊ de mādatis eiꝰnoerraui Quomō nō erraſti? Quiahereditate acquiſiui teſtimoīa tuavt nō peccem tibiMe expcaueruntinqͥt pec̄ores vt p̄deret me ſed nō p̄ualuerūt. qꝛ teſtimonia tua ītellexiIn fabulis poganoꝝ ī philoſophorū ſtudijs/ tandem ī iure ciuili diestuos vſꝫ in ſenū expēdiſſi/ et cōtraoīm te diligentiū volūtotē ſacramtheologie paginā dāpnabiliter horriuiſti Audi ꝓphetā. Reſpexiſti admaius ⁊ ecce faciū eſt mnꝰ Intuliſti laborem tuum et dixiſti Ecce delabore meo/ ⁊ ego exſufflam illud
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten