¶ Derūptemen ſperamus in eo quiconuertit mare in aridā / ꝙ cōuertetin proximo corda filiorū ad patrem⁊ hanc diſſentionis amaritudinemdulcorabit. Ipſe quoqꝫ qͥ iudicat fines terre / dabit victoriā regi noſtroet ſublimobit cornu xpriſti ſui.¶ Ꝙ conſanguineos honeſtos tenemur diligere ⁊ ꝓmouere Epiſtola ſeptuageſima.Ilecto et pre omnibus diligē7do dn̄o ſuo. I. dei gracia Cornotenſi epiſcopo Suus canorucuspetrus bleſenſis Salutem et in iramiſericordic reminiſci Eam ſperamus in vobis et de vobis maturitatis graciā. vt vos adulatio fallaxfacile non ſeducat prouerbialiter enim dicitur. quia ſtultum eſt vas incruſtare ſincerū. Et teſtimonio ſalomōis/ fruſtra iactur rethe ante oculos pennatorū Scitis ꝙ rotbertꝰſcreſb̓. caro et ſanguis veſter eſt / illi tamen quorum os amaritudineIdolo plenū eſt/ qui dicūt bonummalū et malū bonū. elongāt a vobis amicū et proximū et de lingueveneno confiſi. eum a viſceribus veſtris rutuntur quellere exterminontes adulatione ſeductoria. legē nature. neceſſitatē ſanguinis. beneficiūnutriture Nepoti veſtro dū honeſtus et ydoneus beneficijs/ munꝰ optum aut deteriorē queſo non preferatis extraneū/ nec ob eo veſtre liberalitatis graciā auertatis. in quo iſta duo concurrunt. natura et meritū Sanc in oī facultate fortius eſtqd̓ ex natura ꝓcedit/ ꝙͣ qd̓ acciditextrinſecus ſꝑqꝫ ſincerior erga voserit nepotis affectio. qꝛ nature obſeqͥtur ꝙͣ que ſeqͥtur ex fortuna Ariſtōtilē dixiſſe recolitis / qꝛ omne qd̓natura tale. mogis tale eo ꝙ nonnaturā tale Quid eſt ꝙ in iure ciuili pactū ſtipulationē tollit. ⁊ ſtipulatione non tollitur. Nū quia pactūꝑuiculū naturale eſt. ſtipulatio veo̓ciuilis eſt obligatio. Ius aūt ciuileius. naturale corrūpere non poteſt/cū ius ciuile a naturali qn̄qꝫ tollatur. Dutū quidē et nimis auſterūeſt/ nos eis non eſſe ꝓpicios quosnobis natura cōciliat. Nā opoſtoloteſtāt. Qui ſuoꝝ ⁊ moxime domeſtroꝝ curā non habet. fitē negauitet eſt infideli deterior. Gruta fetusſuos nutriūt / ⁊ ecocū fuerint grandiuſculi derelinquūt. Non decet hochominē quē ratio. quē intelligētiofaciūt ceteris preminentē Cauetequeſo al eis qui hoībus placent quiomnia dicunt ad voluptatē. ad veritatē nichil. Adulatio quidē peſtisīprobiſſima eſt/ q̄ cū ſtatim deprehēdotur a pauꝑe. apud diuītes latēter obrepens. eciā circūſpectū circūuenit ⁊ prudentē. Aut enī ſub dilectionis ymagine/ aut deuotionis obtētu/ aut alicuiꝰ ſimulatiōe officij. ſeadulatio prodigioſa palliat. vt gratius acceptetur. Benena enī nondātur niſi melle circūlita Glorioſūnob̓ eſt dicit cullidꝰ adulator qd̓ inbn̄ficioꝝ collatōe pauperes honeſtos/ vr̄is nepotibꝰ antefertis Opꝰdei eſt hoc. caro ⁊ ſanguis non reuelat hoc vobis. Et qͥs in hac exhortatiōe maliciā dep̄hendat? Sic aduerſꝰ eū in quo dolꝰ non eſt/ qn̄qꝫ