Ariſſimis amicis ⁊ ſocijs G.tecano carnotei ⁊ Garchid̓bleſei P. bleſen̄ bath̓. archid̓ Salutem ⁊ viſcera cōpaſſionis induere¶ Patior patior vehemēter / I noneſt qͥ cōpatiatur/ qͥ miſcreatur afflicto Miſeremī mei miſeremī mei ſaltēvos amici mei. quia monꝰ dn̄i tetigit me/ diu laboraui ī gemitu meoſed nūc materiā gemitus deduco inpublicū Ideo et verba meo doloreſūt plena Exitꝰ aquorū deducūt oculi mei/ ⁊ dorrētes effluūt locrimārū. Sagitte enī dn̄i in me ſūt/ quorū indignatio ebibit ſpm̄ meum / ⁊torrētes iniquitatis aliene cōturbauerūt me Btinam aperiantur cataracte miſeri capitis mei vt totus inlacrimas fluam Multis enim ſolouo ſunt lacrime / ⁊ ex ꝑte moximamagnitudinem doloris īminuūt.Dolor ſiquidem ſpēm ignis geritquia dum plꝰ tegitur plus igneſcitSi me dn̄s in amiſſionē rerū temporaliū aut amicoꝝ morte/ aut inafflictione ꝓprij corꝑis flagelloſſꝫtotū equanimiter ſuſtinerē/ ſed plogā ſentio q̄ ad īteriora cordis meipenetrat nec minꝰ ā̄guſtor/ ꝙͣ ſi qͥsme a viſcera a me violēter euellatNōne viſcera mea qmūici mei ſuntquos foueo ⁊ qui me fouent in obſequioꝝ dulci cōmercio in ydemptitate affectuū. ſine quibꝰ oīs cogitatio eſſet michi tediū. oīs vita tormentū? Quibꝰ viuo niſi amicis ſn̄quoꝝ ſolacio in viuere eſſꝫ mori.Hec ſunt truces cimici mei cariſſimiquibꝰ amicꝰ veſter affligitur. hecſunt anguſtie quas deplorat. quoniam amici eiꝰ cōuerſi ſūt in arcumprauū. vt ſint īinuci hoīs domeſtici eiꝰ Illi de quoꝝ dilectionē cōfidētius p̄ſumebat / ⁊ ad quos diligendos totā effuderat aīam ſuā/ factiſunt hoſtes eiꝰ in capite dn̄i noſtricarnoten quoꝝ frater ⁊ canonicꝰeram/ quos in interiorē hoīe diligebam/ verbū iniquū conſtituerūt aduerſum me Poſuerūt michi molaꝓ bonis. ⁊ oduu ꝓ dilectionē meaIn cauſa ſi quidē quā habebam adu̓ſus reſareſb̓ ſuꝑ prepoſiturā carnoten̄ quā adhuc michi vendico tanꝙͣꝫmeā iudicibꝰ veſtris infames lraoporrexerunt/ meiqꝫ pr̄is vitam nequiſſime deprauātes/ ſit nomē meum denugrare conati ſunt. cōtra mortuum I aduerſus inocentē inſurrexerunt in me teſtes iniqui et mētitaeſt iniqͥtas ſibi Deū teſtor ⁊ īnocentiani xp̄i/ patrem ncum vixiſſe mnocenter et ſancte/ fuit enī homo ſimplex et rectus/ ac timens deum ſinequerela et dolo. et mōſuetus et mitis Quod quidem nō adeo cōfidenter aſſererem/ niſi quiā īdipſū voset to ta ꝓiuncia cognouiſtis Indubitanter ſcitis. quia ſi pater meuslr̄is fuiſſet imbutus/ prudentia etſancta. eius conuerſatio cōpioſiſſime ſuffeciſſet ad regimē eminētiſſime dignitatis. Confidenter extollo et predico patrem meum. cuiusme malo filium extitiſſe. ꝙ illiuonobilis proditoris a quo noſteremulus ſicut ſcitis. iactitat ſe fuiſſeprogenitum. Nichil equidem michi conſcius ſum. nec apud vos aliquid inuenire poſſetꝭ. vn̄ poſſet eſſe