tibi obreꝑe poſſit. elationis occoſio. qui ex pluribꝰ cauſis in vnū concurrētibꝰ/ debueras in oculis tuiseſſe humilis ⁊ abiēctꝰ. Cū nuꝑ terothomagi īueniſſem/ atqꝫ ad ꝟ̓bamutue ſociētatis ⁊ amicicie deſcēdiſſem. nec vnū a te verbulum māſuetudinis aut dilectioīs extorſi Quicquid humano cordi ſuggerere p̄t humilitas ſiue modeſtia ꝓponebā. vtaliquod verbum monſuetudinis ethumilitatis elicerem. Tu vero in ſuperbia et in abuſione. ſublimes etinfrunitos oculos diſtorquēs in faſlum. quadam pomipoſe et ſupercilioſa facie deſpiciens vniuerſa. oraqͣſi ꝓ īꝑio agēs. amicū cui nūqͣ neceſſariꝰ eſſe potes. ⁊ cuiꝰ auxilio ſēꝑeges. vix ⁊ cū īdignatione reſpexiſtiReſpexiſti ⁊ deſpexiſti. Ideo enī reſſpexiſti vt deſpiceres. ⁊ vt ab eo qͥ tediligebat ex animo. faciem tuam cāquadam faſtuoſa oculoꝝ extollentia dedinaris Cauſā huiꝰrei neſcio niſi quia magnus appatere deſiderabas in oculis tuis/ qui in oculis aliorum. forte abiectiſſimus reputario. ¶ Summam reputo inſaniamſi mente captus prudentem ſe iudicet. nec minorem velaniam cenſeo.ſi ignobilis ⁊ impandens. arroganti elatione ſe inflet. Certe in filioregis ſatis intolecabile eſſet/ ſuperulium quod pretendis. publice tamen ſcitur ꝙ non es filius regis. licet is qui te genuerit fuerit coronotꝰ Miror vnde tibi renerit pes ſuꝑbie Vnde conceperis ſuperbiēdi materiam. niſt quia foreſtorijs es addicius. vt tyranracas exactiones qͥbus pauperes opprimūtar. redigasin ſcripturam. Morro illi te ſcribūtet proſcribunt apud dominum in libro mortis quos apud foreſtariospagine dampnationis aſcribis Cueſſes litteratorie artis omnino ignarus. ſcis quis amici tui epiſtoleques deprauaſti te fecerunt canonicum. teqꝫ per eaſdem facile excanonicari poſſe. ſi ſignificarent ſummopontiſia cum alijs enormitatibustuis dampnate vſurpationis. officium quod exerces. ¶ Porro dictumeſt danieli. Daniel claude ſermonēet ſigna librum. vſqꝫ ad tempꝰ ſtatutum. Sic ⁊ ego cum paciētia ſuſtinebo. nec aduerſum te ſpiritum ꝯcente indignationis effundam. donec experiar quid in te poſſit operari familiaris et amica correctio. Ego quidem fatuitati aſcribo. ꝙ fatuum doceo. et ſuperbum. Cum ſalomon dicat. Qui arguit impium ipſe ſibi maculam generat. et qui docet fatuum. quaſi qui ꝯglutinat teſtam. In eo enim eſt correctio ſuperuacua. quem incorrigibilem pertinacia ſua facit. Teſtimonio ſalomonis. Si contuderis ſtultumin pilo quaſi tipſanas feriente defaper pilo. non auferetur ab eo ſtulticia eius Deſcende quēſo in teipſum⁊ fode cōſcientie tue parietē videbiſqꝫ abhoīationū genera. quibꝰ te iudicare poteris infelicem. Sic enimdicit dominus ezechieli. Fili hominis fode parietem. I cum fodiſſet.ecce multitudo reptilium ⁊ abhominationū Hunc parietem foderat ſueqꝫ miſeriam conditiōis autendens