Nā ⁊ agnꝰ paſchalis iux ta lxxͣ interp̄tes. de ouibꝰ ⁊ capris aſſumebatur. in qͦ manifeſtiſſime vides. ꝙapud xp̄m omnis fortuna. omnisqꝫ cōditio acceptatur Vt quid ergote in alioꝝ virtute cōmendas. ⁊ aduerſꝰ pauperē de tui generis extollētia gloriarꝭ? Qui gloriatur in dn̄oglorietur/ non enī qui ſeip̄m ꝯmendat ille probatꝰ eſt. ſed quem deꝰ cōmendat / diſperdet dn̄s vniuerſa lobia doloſa ⁊ linguā magnil oquamMeliꝰ ageres ſi hunuliꝰ ſaperes. deifilius in beata ꝟgine. licet ipſa deſacerdotali ⁊ regali ſcemate duxiſſꝫoriginem. nō nobilitatē ſed humilitatem elegit Reſpexit inquit humilitatem qniille ſue. Scriptum eſtquia humilibus dat graciam. et cūhumilibus ſermocinatio eiꝰ Superquem inquit requieſcet ſpiritus meus. niſi ſuper humlem I manſuetum. Quid tibi ⁊ pauperi capellono ſuperbe ⁊ fatue? Tu eminentiami generis tui. tua prauitate depͥmis ⁊ ꝯculcas. ille in medio ſuoꝝ.ſeā ⁊ honeſta cōuerſatiōe p̄radicit.Scio qꝛ egre fers. qꝛ te īſtruo. ꝙ veteres quias tibi de pulmōe euello.Sꝫ me ſalꝫ tua ſollicitat. vereor neſuꝑbia in ruinā I p̄cipiciū te deuoluat. nam ſcriptū eſt. Ante ruinā exaltabitur cor Ille qͥ in altis hobitatI humulis reſpicit ſuꝑbiam ſuꝑ oīadeteſtatur Hec eſt illa ſanguinariame̓trix. que de calice babilonis aureo ꝓpinat hominibꝰ ſpiritumꝟ tigiius. Hec eſt illa athalia. q̄ fere omne genus regium extirpauit. Heceſt lepra cicatricis in vlcere Hec eſtbeſtia ſaltus que deuorat exercitumabſalon Hec eſt erugo ⁊ tinca. queoēm mentis ornatum deprauandocōſumit Hec eſt turris in ſyloc q̄ ſuos edificatores interimit Hec ē elephas ī libro machabeoꝝ qui eleqzarū ſua mole occidit Hec ē ſicariailla ī ſichomachia prudēcij quē vnāde ̓ginibꝰ interficit. deſcēdas igiturad cōſcientiā tuā ⁊ vide ſi quā ē ibimateria gloriādi Gloria enī noſtrahec eſt teſtimoniū conſcientie noſtreNō credas adulatoribꝰ qui te lactant Certe populꝰ qui te beatificatin errorē te inducit. Ferant aūt confeſtim cōfuſionem ſuā qui dicūt tibieuge euge Inimici enī hominis domeſtici eiꝰ Iſti ſūt de quibꝰ ad ſedechiam loquitur iheremias Seduxerūt inquit te viri tui pacifici Molliti ſunt ſermones eius ſuꝑ oleum ⁊ip̄i ſunt iacula Sic ioab abner ⁊ amaſā gladio lenit̓ fabrefacto. id ēverbo proditorie adulationis interimit. Excole igitur conſcientiā tuam. hic eſt enī ager cui benedixit dominꝰ. et de quo ſcriptū eſt pulchritudo agri mecū eſt. Plāta igitur ⁊ſemine ibi ſemen virtutū. vnde fructus vite. ⁊ odor ſācte opinionis erūpat. Nam iuxta preceptum diuinelegis. ſi dederis de ſemine tuo ydolo moloch id eſt regi ſuperbie/ morieris. Nec tuū genus elegantiusextollere potes. ꝙͣſi abiecto faſtu ēlationis. humilibus te conformeonaturaliter. .¶ Reſponſio dubitationis cuiuſdum cuni ſui ¶ Epl̓e quarta.