Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermorxxiiij.

nimis infeſtant et ꝓ talibus q̄ipſis paꝝ proſunt. mō ni dandonūc in emittēdo. et heu iam vnꝰtalis multos bonos inficit ꝑ ſuāinquietudinem. Vnde bern. nōeſt peior lepra ⁊cͣ. Et nihil tantum ardet in gehennaº ſic̄ ꝓpriavoluntas. vnde dicit̉. a voluntate tua auertere. ꝙ ſic illa dimittamus et ab eis nos lauemꝰ ꝙdeuꝫ perfecte dilige̓ mereamurRogemus ⁊c-De corꝑe xp̄i ſermo xxiiij.Ccipite et comedite hoc eſt corpus meum. Math̓. xxvij. Notaꝙ dn̄s noſter Ieſus xp̄s de hocmundo trāſiturus cuꝫ diſcipulisſuis cenauit. et in ipſa cena ſacͣmentū euchariſtie inſtituit quādo poſt eſum agni typici corpꝰſuum et ſanguine dedit. di. Accipite et comedite. Deus corpusſuum et ſanguinem nobis ſumedum tradidit. et hoc reliquit ſic̄et ceterā beneficia. Quāto homopeior eſt tāto minꝰ hoc reputatet qͣnto melior tāto maius. Et iōperfecti et ſancti pre minia huiꝰdilectionis dulcedine et animiratione quandoqꝫ vix ſeipſos capiunt ꝙ dn̄s dignatur noſter eſſe cibus. Non ſufficit ſue immenſe ſargitati ꝙ vult in celisnoſtrum eſſe premiū. quin ī terris velit eſſe noſtrū viaticum omībus diebꝰ ſcl̓i. math̓. vlt. Ecceego vobiſcum ſum vſqꝫ ad con

ſummatōem ſeculi. Notandū etgo primo cur nobiſcuꝫ eſſe veliret cur corpus ſuum nobis hic d̓reliquit tam miſericors dominꝰSecundo qui indigne ſumantet quod damnum ex hoc incurrant. Tercio qui bene et que exhoc vtilitas. Primo propt̓ multas cauſas ſed duas dicam Dnavt etus plus et diu̓cius memores eſſemus. Fecit nobis vt ſpōſus recedens a ſponſa dilecta relinquit ei clenodium carum Sicipſe recedens a ſponſa ſancta eccleſia vel anima deuota in ſignūmaxime dilecctionis reliquit eimaximum et precioſiſſimū meoriale ſcilicet corpus et ſanguinēſuum vt quotiens videret vel ſumeret eiꝰ magne dilectioīs memoraretur et ſecū deſideraret eēin gl̓a ſua. yſa. Aemoriale tuum in defiderio anime. Ideo dixit. hoc facite quotienſcūqꝫ feceritis in meam commemorationeſcilicet mee dilectionis ardeutiſſime. Secūdo vt ſicut ex dilectone dedit corpori noſtro cibū corporalem. ſic daret anime ſpiritualem et celeſtem Et qꝛ nihil preanima hominis diligit. id̓o optimum cibum quem habere potuit dedit. ſcilicet ſeipſum vt queꝫangelis dat in celis anime datꝫin terris. oſtendens tibi in hͦ ꝙſit noͣbilis anima in ꝯꝑatōr corporis vt et tu eam habeas ſicuteſt Et ſicut homo per cibum cecidit in hoc exilium. ita per ciburediret non ad terreſtrem para