Cellaſuper me oculos ſuos det michi intellectū ⁊ inſtruat me in hacvia qua gradior. Tunc quidā frater accedēs locū ſacratiſſimuꝫcorpus xp̄i attulit. Quod vbi vir dei vidit extēplo ꝓſtrauit ſein terrā voce lacrimabili dicēs. Dn̄e quis ego vt ſim dignus vtintres ſub tectū meū? Meruit hoc pctōr homo. Certe domine non ſum dignus. Nunqui d ego melior ſuꝫ ꝙͣ oēs pr̄es mei?Cur nūc te humilias vt patiaris ad hominē deſcēdere/ ⁊ publicanum/ ⁊ non ſolū cum eo māducare vis ſed māducari ab eo iubes. Cūqꝫ ꝓpe illū eſſet ſacerdos/ erigēs ſe vir glorioſus flexisgenibus cum fratribꝰ ſuis cū magnis lacrimis ⁊ ſuſpirijs/ ⁊ pluries pectus ſuū percutiēs/ ait. Tu es deus meus qui ꝓ me paſ-ſus es. Certe tu es ille qui cum deus eſſes ſolus ante ōnia tempora ⁊ ſine principio genitꝰ a deo patre et̓na ⁊ inueſtigabili ge-neratione/ qui cum patre ⁊ ſpū ſcō vnus ⁊ idē deus es/ ꝑmanēsillud idē quod eras ⁊ es intra vniꝰ puelle corpuſculū te clauſiſtifactus homo ſicut ſum vere/ ⁊ deus ⁊ homo es. Sic enim in v̓-ginali vtero hominē ſuſcepiſti ꝙ nec ſine hōie deus es/ nec ſinedeo homo. ꝙͣuis nec diuinitas ſit humanitas nec huānitas di-uinitas. non ſunt ꝯfuſe nature ꝙͣuis in te ſit vna eadēqꝫ ꝑſona.Nonne es caro ⁊ frater meꝰ? Uere ſic famē habuiſti/ ſit iſti/ fleuiſti/ meas infirmitates habuiſti / vt ego. ſed tn̄ in te infirmitaspeccādi ⁊ defectꝰ non fuit vt in me. Nec enim peccare potuiſtivt ego. Et infra. Sed quō pie Iheſu cuiꝰ tāta eſt magnificentia vt nulla queat explicare creatura queꝫ celi mare ⁊ ōnia quein eis ſunt capere non pn̄t. qui idē totꝰ vbiqꝫ locorū pn̄s es/ necintus incluſus nec extra excluſus Idē in celis ad patris dexte-ram ſedēs/ omniū ſuꝑnorū ciuiū beatitudo ⁊ gl̓ia es qui tue cel-ſitudinis ſpeciē ꝯtemplant̉. idem̄ in t̓ra pugillo ipſam ꝯtinēs etcōcludens. Idē in mari ⁊ in abiſſis ad nutū reges ōnīa ⁊ cōſeruans. Idem in inferno potent̓ dominās/ ſub tāta breuitate panis ꝯtineris non particularit̓ ſed integre ⁊ perfecte ⁊ inſepara-biliter. O ineffabilis admiratio O omniū nouitatū nouitas Oculi in te vidēt albedinē. ſaporē ſentit guſtus. odorē olfactus/ tactuſqꝫ ſubtilitatē repperit. Sed auditus corde rep̄ſentat in teilla non fore accidētia. hinc ſola certe per te exiſtūt accidentia ſi