Cellaſubtrahendo. Un̄ nil fructus meritoꝝ producere pōt. Sic etmontes gelboe maledicti ſunt a dauid vt nec ros nec pluuia ſtillaret ſuper eos. ſcd̓i ℟. jº. Ad ſignandum ꝙ in monte ſuperbie vbi ceciderūt fortes iſrl̓. j. angeli mali: ⁊ primi parentes/ nec rosgrē nec pluuia bn̄dcōnis deſcendit a deo. ¶ Tercio mō ordinatur creatura irrōnalis ad rōnalem per modum ꝯtinentis ſciꝫ tēporis vel loci. ⁊ ꝓpter hoc etiam p̄t intellīgi ad lrām de maledictione p̄dcā dandum ꝓpter ſtragem populi iſraheliticia philiſteis in tali loco Sic ⁊ beatꝰ job maledixit diei natiuitatis. maledcā dies in qua natus ſum/ ⁊cͣ. ꝓpter culpam originalem quānaſcendo contraxit. De hoc pulchre ait Gregoꝰ iiij. moraliumSed btūs thomas ſuper iob tractans hūc paſſuꝫ ſcd̓m lrām ſicayt. jntelligendum eſt job/ diei ſue maledixiſſe. quia eum malūeſſe denunciauit non ſcd̓m ſuam naturam/ quia a deo fcūs eſt. ſꝫſcd̓m illam ſacre ſcripture conſuetudinem qua d̓r tempꝰ bonumvel malū ſcd̓m ea que in temꝑe agunt̉ ſcd̓m illud ephe. vº. Re-dimentes tempꝰ qm̄ dies mali ſunt. ⁊ illd̓ mathei. iiijº. Sufficitdiei malicia ſua Maledixit ergo diei ſue inquantum malum īilla die accidiſſe commeōrat. dicendo Pereat dies in qua natꝰſum. ⁊ nox in qua dcūmeſt natus eſt homo. Vbi p̄terea ſciēduꝫꝙ licet eſſe ⁊ viuere ſcd̓m ſe ſit appetibile/ tamen eſſe ⁊ viuere inmiſeria eſt fugiendū ſcd̓m ꝙ hmōi. licꝫ interdum eſſe in miſerialibenter ſuſtineat̉ ꝓpt̓ aliquem finem bonum/ vnde illa miſeriavite que non ordinat ad aliquē finem bonuꝫ nullomō erit eligēda. Bonuꝫ autem qd̓ ex aliqua miſeria expectat̉ ſola rō apprehendit. non autem vis ſenſitiua ꝑcipit/ ſicut amaritudinē percipit guſtꝰ ſed ſola rō in fine ſanitatis delcāt̉. Si quis autem ſcd̓ꝫpaſſionē ſui guſtꝰ vellet expͥmere medicinā denūciaret eā eē malā. quāuis rō iudicaret bonā ꝓpter fineꝫ. Sic ergo miſeria quāſuſtinebat job rōne quidē videri poterat quātū ad aliquid vtileſſe. ſed inferior pars anime qua triſticia afficiebat̉ aduerſita-tē toͣl̓r repudiabat. Un̄ ⁊ ip̄m viuere ſub tali aduerſitate one-roſuꝫ erat. Qn̄ autem aliquid nobis od̓ioſuꝫ eſt oīa abhōiamᶻper que deuenimꝰ in illud. Et ideo job ſcd̓m interiorem ꝑtemanime cuiꝰ paſſionem exprimē intendebat. ⁊ natiuitatē ⁊ cōcep