Clelaqꝫ ad contemptum terrenoꝝ ꝑpeſſionem volūtariaꝫ aduerſoꝝ⁊ ad humilitatem moꝝ. Primū ſciꝫ auaricie ⁊ tꝑalium ꝯtēptꝰreddit hoīēm ꝯtentuꝫ neceſſarijs Si inquit gregoriꝰ ꝯſideremꝰque ⁊ ꝙͣta nobis ꝓmittunt̉ in cel̓. vileſcūt animo oīa que habentur in tris Hinc dicit apl̓s exiſtimo oīa detrimentū eē ꝓpt̓ eminentem ſciam dn̄i nrī iheſu xp̄i. ꝓpter qd̓ omīa arbitror vi ſter-cora vt xp̄m lucrifaciam Nulla nāqꝫ eſt cōꝑatio terrenoꝝ atqꝫcarnalium ad eterna ⁊ celeſtia His igit̉ cōteptis contemnit̉ etiam pccm̄. inquātum impedit tantam beatitudinē. Quāto enimferuētius hec beatitudo diligit̉. tanto amplius pccīs amittereformidat̉ Qua ꝓpter hortat apl̓s vt has hn̄tes ꝓmiſſioēs mū-demꝰ nos ab omni inquinamēto carnis ⁊ ſpūs. ꝑficientes ſanctificationem in timore dei. Scd̓o animat in aduerſis. Aplūs. nōcoronabit̉ niſi qui legittime certauerit. Cuꝫ enim tanta ſit merces huius victorie/ iuſtiſſimuꝫ eſt infatigabilit̓ reluctari tempta-tionibꝰ ⁊ peccatis. ⁊ omni hoſti ſalutis. Hic ſap̄. ijº. legit̉ In paucis vexati/ in multis bene diſponent̉. qm̄ deus temptauit illos/⁊ inuenit eos dignos ſe. jdeo accipient regnuꝫ decoris ⁊ dyadema ſpēi de manu dn̄i Aduerſa idcirco hylarius ſuſtinent̉. ſi tanta merces patientie cogitetur. Tercio hec meditatio humiliathominem/ dum ad tam ſuꝑnaturalē beatitudinē ſe conditum atqꝫ vocatū perpendit. ad quā ſe ex ſe oīno indignū inſufficienteꝫ⁊ impotentem eſſe cognoſcit obtinendam ⁊ mentalit̓ loquit̉. vn̄hoc tibi o indigna vil̓ creatura? ex omni ꝑte defectuoſa. vt ad tātam beatitudinē ſis creata/ ordinata/ redempta ⁊ inuitata. Itaꝙ vltra ex hoc accendat̉ homo in dei amore/ qui ſeipſum nobisꝓmiſit in p̄miuꝫ obiectale ⁊ ſuijpſius immediatā ⁊ claram viſi-onem. In p̄mium formale/ qui ſe tam infinite excellētiorem acdigniore ex incomp̄henſibili charitate pietate ac dignatiōe dignat̉ pauꝑcul̓ creaturis ſuis tam immenſe p̄miare atꝫ coronare.Diſpone igitur domibus iſtis iuxta vniuſcuiuſꝫ cōgruentiam/qꝛ morieris tu ⁊ non viues.¶ Cella viceſima octaua