Cellabonis tēporalibꝰ poteſt multa facere .ſ. ad grām ſe preꝑare ſi eānon habet. Et certū eſt ẜⁿ beatū Tho. in iiijº. ꝙ nulli eā ſubtra-hit facienti qd̓ in ſe eſt. Et receptā pōt ⁊ debet augmētare. Vn̄Ecc̄i xv. dicit̉. Deus creauit hōiem ⁊ reliquit eū in manu conſilij ſui .i. ptāte arbitrij. Poſuit an̄ eum bonū ⁊ maluꝫ ad quodvoluerit extendat manu ſuam. Duo talenta ſunt liberum arbi-trium quo ad animā ⁊ valitudo corporis que a deo dant̉. Un̄psͣ. Dominus illuminatio mea. id eſt cauſa illuminationis quoad animā ⁊ rationē / ⁊ ſalus mea quo ad corporis ſanitatem. Etcerte magnū eſt iſtud talentuꝫ: qꝛ vt dicit̉ Eccl̓iaſtici xxx. Nōeſt cenſus ſuper ſanitatē. Quinqꝫ vero talenta intellectiua acu-ta ad inueſtigandū ⁊ memoratiua tenax ad recordandum/ extimatiua ad arbitrandū ymaginatiua fortis ad fantaſiandū/ ſen-ſitiua exterior ad exercitandū. Ratio igitur exigetur de intellectiua/ ſi circa vana et curioſa ſe exercuit quia tunc demeruit. autcirca diuina precepta/ quia tunc lucratus eſt merita Un̄ Eccleſiaſtici iij. In pluribus operibus eiꝰ ne fueris curioſus: ſed q̄tibi p̄cepit deus illa cogita ſemper. De memoria inquiret̉ ſi fue-rit occupata ad recolendū iniurias ob vindictā. ꝯtra illud Nememor eris iniurie Leuitici xix. Aut ad recolendū diuina be-neficia ſcd̓m exemplū Iſa. dicentis Miſerationū dn̄i recordabor. Aut pſalmiſte dicentis. Memor ero nominis tui ⁊. quietiam in lecto ſuo memor fuit dei iuxta ſic memor fui tui ſuꝑ ſtra-tum meuꝫ in matutinis meditabor in te/ tunc enim lucrat̉. Deextimatiua iuncta cum ratione/ ſi ſe extimauit ſupra ſe. Nā tūcmultum perdidit ad Galathas vj. Qui ſe exiſtimat aliqͥd eſſecum nichil ſit/ ipſe ſe ſeducit. Sed habendo rectā extimationeꝫde futuro premio per penas cōſequendo/ ⁊ principaliter virtu-te dei/ multū lucrat̉. Sic faciebat Apoſtolꝰ dicēs ad Roma.viij. Exiſtimo ꝙ non ſunt ꝯdigne paſſiōes huius tēporis ad futurā gl̓iam q̄ reuelabit̉ in nob̓. De ymaginatiua cū intellcū iun-cta ad fantaſiandū circa ſcripturaꝝ ꝯcordantiā. Psͣ. Abiſſusabiſſum inuocat ab altitudine fantaſie .i. vetus teſtamentuꝫ vbieſt abiſſus quaſi infinite ſapiētie/ inuocat abiſſum noui teſtamēti. ⁊ ecōuerſo quia vnum reddit teſtimoniū alteri. Et abiſſus