Decimaquartaorauit ſceleſtus dn̄m a quo nō erat miſericordiā conſecuturꝰ quitamen valde penituiſſe videt̉. Inſuper de Iuda ve homini ꝑquem filius hominis tradet̉/ bonum ei eſſet ſi natus non eēt. ethoc iudas iutellexit proferri de ſe. Petro quoqꝫ predixit Inhac nocte ter me negabis. Non tamē ob hoc petrꝰ deſperauit.Deſperare vere debuit ſe poſſe euadere trinam negationem.Poſtremo Iohānis iij. legit̉ Qui non credit iam iudicatuseſt/ qꝛ non credit in nomine vnigeniti filij dei. Infideles gͦ anteobitū ſuū iam iudicati ſunt. Cōſimilia autē multa poſſent obij-ci. Rn̄ſio ad primā obiectionē Gregorij Dicēdū ꝙ illa v̓ba duplicem includūt impugnationē videlicet ꝙ multi in fine vite ſuenequibāt veniā obtinere. Et itē ꝙ tales vident̉ an̄ ſuū obitū iudicati. Idcirco ad primū rn̄dendū Ꝙ tāta eſt pietas dei ꝙ nūꝙͣ faciēti qd̓ in ſe eſt veniā aūt grām negat ſed ipſe cordiū inſpector eſt nec humane aſtutie verbis ex repentino aut ve hemen-ti timore prolatis decipi poteſt. Porro vt Bonauentura ſuꝑquartū fatet̉ Tunc dicit̉ hō facere qd̓ in ſe eſt qn̄ pro toto poſſeſuo deteſtat̉ pctā inquantū peccata ſunt/ vtpote feda ⁊ vilia/ cōtra iuſticiā offenſiuaqꝫ dei. Et hoc eſt deteſtari ac vitare peccata ex zelo quodā iuſticie/ ⁊ quodā dei amore/ ⁊ vltra hec īuocatdei auxiliū ac ea que deus requirit ab ipſo ꝓponit ad implere.Qui autē ex ſolo ſeruili timore deteſtat̉ pctā ⁊ penitet/ emēdationēqꝫ ſpondet/ is quantū in ſe eſt adhuc amat iniquitateꝫ/ necad bonū honeſtum afficit̉/ neqꝫ ad deum ſed ſolo horrore incō-modi proprij incitat̉ ad penitendū/ quod non eſt meritorium apud infallibilē iudicē qm̄ ex amore ꝓprio ⁊ pͥuato ꝓcedit. Necdubitandū quin tales fuerūt de quibꝰ ex Gregorio obijcitur.Ad ſecundū dicendū ꝙ illi qui non fuerūt an̄ obitū ſuū iudicatiꝙͣuis quedā ſigna ſue inſtātis dijudicatiōis vel ad eoꝝ ꝯmonitionem vel ob noſtrā auiſationē apparuerūt eis. Is quoqꝫ qͥ di-xit Draconi datus ſum ad deuorandū/ ita putauit/ nō tn̄ ſic fuⁱNā ⁊ paulopoſt vere penituit. Ad id quod de eſau obijciturDicendū ꝙ v̓ba apl̓i intelligunt̉ ad lrām/ quātū ad hͦ ꝙ eſau nōinuenit pn̄ie locū ita vt poſſit recuꝑare ius pͥmogeniture qd̓ vendidit fratri ſuo. Si tn̄ poſtea penituit vere de ſuis peccatis veni