Decimaterciaqꝫ ſanctarū gaudia animarū. Cūqꝫ beatus Cyrillus ad vnumtrium illorū acerbiſſime plorantē veniſſet Qui ab eo int̓rogatꝰretulit int̓ cetera ꝙ in fine vite ſue apparēte gl̓ioſo Iheronimo⁊ eo iubēte mea anima receſſit a corꝑe taꝫ grauit̓ ⁊ acerbe ꝙ certe quāte fuerūt ille anguſtie ⁊ preſſure/ non caꝑet mens huma-na niſi vt ego per experiētiā didiciſſet. Preterea ignorat quoducet̉ poſt mortē: ſciēs ex ſacra ſcriptura plura eſſe animarū re-ceptacula. Precipue illud ꝓpheticū In quācūqꝫ partē lignūceciderit ſiue ad auſtrū ſiue ad aquilone ibi erit .i. firmabit̉. Li-gnum hic dicit̉ hō ſiue arbor. Psͣ. Et erit ſicut lignū qd̓ plan-tatū eſt ⁊cͣ. Cadit per mortē. fructꝰ oꝑa. folia v̓ba. radices potētie. ⁊ potētie quidē ſenſitiue ſūt radicate in aiā. ſꝫ oꝑatiōes ſuasexercēt ꝑ organa corꝑis/ quibꝰ ſunt affixe: vt potētia viſiua oculis auditiua auribꝰ/ ⁊ hmōi int̓iores eiꝰ/ vt fantaſia/ meōria/ ⁊ a-lie/ hn̄t cellulas in capite. Sic ergo magna arbor que habet magnas ⁊ multas radices bene fixas in terra: vtiqꝫ nō poteſt euel-li a terra niſi cum maxima violentia. Ita cum aiā debet ſeparari a terra corporis/ cum retrahit potentias ſuas ab organis cor-poris ⁊ ſecum radicalit̓ deferat: hoc vtiqꝫ fit cum magna violē-tia/ ⁊ tota vis nature ibi occupat̉. Ubi autē ceciderit ibi erit/ cūfructu ſuo malo vel bono. Ad auſtruꝫ in ſtatu gratie ⁊ diuini a-moris. ad aquilonē vbi frigus in ſtatu et̓ne pene. Iam ergo ſe-curis ad radicē arboris poſita eſt ad incidendū per mortē. Aitergo Gregoriꝰ iiij. moral̓. Electi quiqꝫ ꝯſiderātes ſollicite ꝙͣdiſtrictus eternus iudex veniat t̓minuꝫ ſuū quotidie ꝓſpiciunt⁊cͣ. Cū de ōnibus hijs ſemꝑ diſtricta dei iudicia ꝑtremiſcāt tm̄tn̄ hec vehemētiꝰ metuūt cū ad ſoluēdū hūane ꝯditiōis debitūveniētes diſtricto iudici propinquare ſe cernunt: ⁊ timor ille tāto fit acrior/ quanto ⁊ retributio eterna propīquior Creſcit pauor vrgente carnis ſolutione. Et inſra. Ideo vrgente exitu ſb̓-tiliore ⁊ ſecretiore metu terretur nec enim immerito cuiuſlibetanima tunc terretur/ quādo poſt puſillum inueniet quod ineternum vitare non poſſet. preſertim quia ⁊ bonis eius actibꝰ mul-ta fuerūt ꝑmixta. hec Gregꝭ. O hō inſenſate cur brutis induratior? Ecce fugit ouis lupo appropinquāte. Abſcōdet ſe timēs
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten