liberā ⁊ abſolutā qd̓ ꝓbat ꝟᵐ Libito. qd̓ deriuat̉ a ꝟbo liber qd̓ ſapliberā volūtatē de qͦ ꝑ Dar. ī extrauagāti ad repͥmēdā ⁊ ī. l. alio. ff. dealime. ⁊ ciba. le. hͦ ꝓbat tex. hic in pͥma colūna in fine ibi abſqꝫ cauſarationabili pro libito voluntatis quod noͣ.Noͣ ꝙ Prelati faciētes capi appellantes ab eis debent puniri vt hic inſcd̓o reſponſo. iuncta glo. in verbo mancipari Et dic de maͣ non deferentium appellationi vt plene dixi in. c. de priore de appell.Nō p̄t p̄latus interdicere eccleſias exemptas. vide hic gl. in ꝟ. īterdicūtNoͣ ꝙ Ep̄s p̄t ab exēptis eoꝝqꝫ ſb̓ditꝭ. ſubſidiū caritatiuū moderatuꝫtn̄ exige̓ vt noͣnt̓ ꝓbat h̓ tex. ī. §. nōnulli Et vide h̓ gl. ī v̓bo ī exigēdocū ſeq̄ti Et ꝓ hͦ fcīt qꝛ ep̄s ī ml̓tis ē ordinariꝰ exēptoꝝ vt noͣ. ī cle. i. d̓fo. ꝯpe. ⁊ ī cle. ij. de peni. ⁊ remiſ. vnde ꝓpter curam quam habet de eispoteſt merito exigere caritatiuum ſubſidium.Nō p̄t prelatus Tabellioni inhibere ne ꝯficiat inſtr̄m de his de quibꝰrogatus eſt preſertim cum notarius teneatur ex debito Iuramentivide hic tex. in ꝟẜ. Tabellionibus iuncta glo. in verbo conficiant.Exēpti nō tenēt̓ p̄ſtare ordinarijs locoꝝ Iuramēta fidelitatꝭ. ⁊ obediēcie nec etiā ī eoꝝ lr̄is qͣs ip̄is ordinarijs ſcd̓ꝫ caſuū exigētiā ſcribuntobediētiā ponere ī pͥncipio ſalutatiōis vtputa dicēdo Salutē ⁊ obedientiā debitā ⁊ deuotā vel ꝑ ꝟba ſimilia Nō exempti voͣ ſatis eſt ꝙa pͥncipio obediām promiſerūt de pͥmo vide tex. in. c. olim. ij. de pruil̓.in fi. de ſcd̓o ⁊ tertio et etiaꝫ de pͥmo vide tex. hic in ꝟ. in cauſis iunctagl. ī ꝟbo obediām quā noͣ. Et ꝓ vltimo facit tex. in. c. ne dei de ſymo.Nō ꝙ hn̄s Ius p̄ſentādi ad bn̄ficiū poteſt p̄ſentatiōeꝫ ꝑ literas facerenō ergo tenet̉ ſe ꝑſonaliter ꝯferre ad īſtituētem vide tex. in p̄dicto ꝟ.in cāis iuncta glo. in ꝟbo lr̄aꝝ ꝯcordat tex. ⁊ gl. in. c. ea noſcit̉ de hisq̄ fi. a pre. Secꝰ dic reſpectu pn̄tandi Nā ille dꝫ exhiberi ꝯſpectui. Inſtituentis al̓s nō dr̄ preſentatꝰ. vt Inſtituēs poſſit ꝑſcrutari de illiidoneitate. de quo vide glo. in cle. duduꝫ de Sepul. vbi dixi.Ad remotiōeꝫ illius quē ſpreto pr̄ono Ep̄s inſtituit. poteſt agere pn̄tāſ⁊ pn̄tatꝰ .i. pr̄onꝰ hn̄s Ius pn̄tandi ⁊ ille quē ipſe pr̄onus ad beneficiū legitime preſentauit vt in. c. decernimus. xvi. q. vij. ⁊ de Iure paex literis. de re iud̓. cum Dertoldus vide hic glo. in ꝟ. indignas.Que bona dicūt̉ eſſe de menſa prelatoꝝ ſeu Capl̓oꝝ. vel aliaꝝ dignitatū ſeu p̄bendaꝝ Dic ꝙ aut querit̉ de bonis prophanis Aut de bn̄ficijs ſeu eccleſijs Primo caſu. illa boͣ dicūt̉ eſſe de menſa in qͥbꝰ eccl̓iaſeu collegiū vel dignitas ſeu p̄benda habꝫ directū ⁊ vtile dominiumSi āt eccleſia habꝫ directū dominiū. ſed alius vtile vt ſūt feuda. nōpoſſūt dici de menſa. cū alius fructus ꝑcipiat ⁊ pro tanto illoꝝ etiaꝫad eccl̓iaꝫ reuerſoꝝ ꝑmittit̉ noua īfeudatio. de feu. c. ij. Scd̓o caſu cū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten