Sexto notat̉ mirabilis tranſſubn̄atio. qꝛ etiaꝫ p̄ce iniuſti fit tranſſubſtantiatio virtute .ſ. verbi. nō merito ſacerdotis .i. q. i. cū ſcriptura. 74ºnotat̉ mirabil̓ trāſmiſſio qꝛ trāſmittit̉ etiā ad defūctos. nō ſumme malos nec ſūme bonos. xiij. q. ij. nō eſtimemꝰ. ⁊. c. aīe. Quedaꝫ alia miranda ex ſequētibꝰ collige h̓ pꝰ theologos. ponit hec noͣnter gl. in ꝟ. mirabilia. q̄ etiā ponit figuras hoꝝ mirabiliū.Harrat Seneca lib̓. pͥmo de bn̄ficijs. ꝙ cū Socrati diſcipuli eiꝰ offerrentpulcra dona. Elluues pauꝑ eiꝰ diſcipl̓s ſe ip̄m ſolū obtulit. dicēs. ceteri aūt pauca dederūt qꝛ meliora retinuerūt. ⁊cͣ vt ibi pulcre hētur. ⁊ vide h̓ gl. ī ꝟ datore. ⁊ fēit ad ꝓpoſitū hꝰ tex. in ꝟſi. o ſingularis. vbi dr̄ oſingl̓aris ⁊ admirāda liberalitas vbi donator venit in donū. et datūeſt idem penitꝰ cū datore. o qͣꝫlarga ⁊ ꝓdiga largitas. cū tribuit qͥs ſeipſum. ⁊cͣ. quē tex. no.Ꝙ idem opus meritoriū laudabiliꝰ eſt in vouēte vl̓ ꝓfeſſo qͣꝫ in alio. itaẜm theologos dicit gl. noͣbilis hic in ꝟ. ſe ip̄m. Ex qͦ infert̉ ꝙ is qͦ vo-uit ieiunare. puta die veneris. magꝭ. meret̉ qͣꝫ is qͥ tali die ieiunat ſinevoto. Itē ꝙ ꝓfeſſus ſeruādo ꝯtinentiam laudabilior ē qͣꝫ is qͥ illā ſinevoto ſeruat. et ſic de ſimilibꝰ. Et hanc ꝯcl̓onem gl. pꝰ theologos ꝓbattriplici medio. Primo ſic. Uouere ē opus latrie. q̄ p̄cipua virtus eſtint̓ morales. opus aūt nobilioris ꝟtutis ē meliꝰ. ⁊ magis meritoriū.Latria aūt ē cultꝰ ⁊ ſeruitus. qͥ ſoli deo debet̉. d̓ ꝯſe. di. iij. venerabilesScd̓o ꝓbat̉ ſic. vouēs nō ſolū qͦ ad actū. ſꝫ etiā qͦ ad ptātem ſubijcit ſedeo. vt de cetero aliud agere nō poſſit. gͦ plus dat. ⁊ ꝑ ꝯn̄s magꝭ. me-ret̉. Probat̉ ꝑ ſil̓itudinē. qꝛ qͥ dat fructu ⁊ arborē. magis dat qͣꝫ qͥ datſolū fructū. 12º ꝯfirmat̉ ſic. Per votū immobilit̓ volūtas firmat̉ ī bonū. ad ꝑfectionē āt virtutis ꝑtinet aliqͥd agē ex voluntate. firmata inbono. vt pꝫ ꝑ ph̓mꝝº eth̓. ⁊ Augꝭ. felix neceſſitas q̄ ad meliora ꝯpellitgͦ magis meritoriū. ⁊ hec noͣ.Olim antiqͥ non habuerūt n̄ decē mēſes vſqꝫ ad tp̄s Iulij ceſaris. ⁊ Nume pompilij. hinc mēſis nouember ſic fuit dictꝰ. qꝛ erat nonus menſisinchoando a martio. vt inchoabant antiqui. demū diſtinctio ⁊ corre-ctio facta fuit. ⁊ ẜm curſū ſolis redeuntis in fine anni ad eundeꝫ punctum. additi fuerunt duo mēſes in pͥncipio anni .ſ. ianuariꝰ ⁊ februarius ⁊ ꝓpter horas ſex q̄ ſupererant oportuit ſingul̓ quattuor annisaddi diem biſſextilē. de qͦ dicendū vt no. in. c. q̄ſiuit. de ꝟ. ſīg. ⁊ tūc tꝑisiulius voͣbat̉ qͦntilis. ⁊ auguſtꝰ ſextilis. qui poſtea a iulio ⁊ auguſtonōiati fuerūt. vel ꝓpter ipſoꝝ ortū. vel ꝓpter rē ꝓpſpere geſtā. Hec glonoͣbilis hic in ꝟ. certā diē. quaꝫ bn̄ noͣ.Nullū aīal ita odorē hominis ſentit ſic̄ anſer. vnde Iſidorus xij. ethimologiaꝝ. Galloꝝ aſcenſus in capitolio. anſeris clāgore dep̄henſus eſtEt ſic roͣni debēt anſeribꝰ cedere. a qͥbus fuerunt defēſi ne ab hoſtibꝰ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten