Prioratū cōuentualē nō pōt monachus obtinere niſi xxv. annuꝫ attingat. ⁊ dicit̉ cōuentualis in quo ſunt plures collegialiter. nō vt ſinguli. vt ē hic tex. in. §. ceteꝝ. iūcta glo. in ver ꝯuentuales. Prioratū autēnō ꝯuentualē. hn̄tem tn̄ curā animaꝝ. ſi cura ip̄a nō ꝑ ſe. ſꝫ per preſbi-terum ſecularē exerceat̉. pōt moͣchus hr̄e poſtqͣꝫ peregerit xxv. ānum.⁊ nō pͥus. ſꝫ ſi cura exerceri debeat ꝑ priorē debet attigiſſe xxv. annū.de hͦ eſt tex. hic in. §. ceteꝝ. iūcta glo. noͣbili ī ꝟ. etfi. dicit tn̄ p̄dicta gl. ꝙlicet ita ꝯdicionalit̓ videat̉ loqui iſte tex. nō tn̄ vr̄ de mēte vt clauſtralis exerceat curā ꝑ ſe. per. c. i. de cap. moͣ. dic tu hͦ dictū procedere meroiure cōi inſpecto. tamē ex ꝯſuetudine poteſt clauſtralis per ſe exercerevt notāter volunt hic doc. ⁊ dixi in dc̄o. c. i. de cap. moͣ.Quid āt ſi prioratꝰ nō eſt cōuentualis. nec hꝫ curā animaꝝ. tex. a glo. nōaperit hic. ſꝫ tu dic vt plene ſcripſi in. c. ſuꝑ inordinata. de p̄ben.Quanqͣꝫ. c. licꝫ canon. de electꝭ. li. vi. locū nō habeat in eccleſijs collegiatꝭ.et ad animaꝝ regimē aſſumptis. ar. c. ſtatutuꝫ. e. ti. li. vi. In prioratibꝰtn̄ cōuentualibꝰ ⁊ religioſis. ⁊ ip̄oꝝ pͥoribus locuꝫ hꝫ vt probat̉ hic ī.§. ad hec. Et vide glo. in ꝟ. iſtos. Priuat̉ enī ip̄o facto prior eccl̓ie etꝭ.eiꝰ ꝯuētualis. qͥ nō facit ſe infra annū ī ſacerdotē ꝓmoueri vt hic.Nō profeſſus ordinē monachalem nō poteſt p̄fici alicui prioratui regulari ſeu adminiſtrationi alicuiꝰ monaſterij. Et profeſſus. illi p̄fectus.nō dꝫ ſtare in moͣſterio pͥncipali. ſꝫ in ip̄o prioratū ſeu adminiſtrationetenet̉ face̓ reſidentiā. qͣcunqꝫ ꝯſuetudine nō obſtan̄. n̄ ſtudioꝝ vel aliarationabili cā ab hm̄oi reſidētia excuſet̉. tex. ē hic ſingl̓aris ī. §. ſane.prioratus. ⁊ nō ex illo ꝙ neduꝫ ſimplex moͣchus pōt de ſui abbatis licētia ad ſtudiū ſe ꝯferre. vt ī. c. ij. ne cle. vel. mo. li. vi. ſꝫ etiaꝫ prior. qͥ al̓stenet̉ ad reſidentiā. vt hic. Et idē dicit̉ de abbate. A quo āt abbas debeat habere licentiā. vide per Io. an. in. dicto. c. ij.§. ad ampliationē. hic ꝓpe finē poſitus. locuꝫ hꝫ in qͥbuſlibet moͣchis. hͦvoluit glo. hic in ꝟ. qͥbuſlibet. ⁊ hoc ꝓpter ꝟbuꝫ qͥlibet. in tex. poſitumTenet̉ ergo qͥlibet moͣchoꝝ ſe facere ꝓmoueri ad om̄s ſacros ordīesad monitionē ſui abbatis. ⁊cͣ. vt ī littera. Et ꝓfecto mihi ſatis plꝫ vtiſte tex. ī totuꝫ ſibi vēdicet in oībus moͣchis cuiſcunqꝫ habitꝰ. tum qꝛeadē eſt ratio in oībus. nec ꝟba bene pōderata reſiſtunt. tuꝫ. qꝛ nō vi-deo quare in parte habeat locū in oībus ⁊ in parte nō. ⁊ facit qd̓ no-tatur in cle. i. sͣ. de ℟ptis. ⁊ qd̓ ibi dixi.Si monachus vltra Iuris debitū a ſuo ſuperiore grauat̉. poteſt ex legitima cauſa ad ſuꝑiorem ſuperioris ſupplicare. vel appellare. ad inſtarẜui ſupplicātis ꝯtra dn̄m. C. de preci. Imꝑa. offe. l. i. de app. de pͥore. hͦvoluit gl. hic in ꝟbo legitima.Si Abbas nō ꝯſtituit magiſtꝝ in moͣſterio vt moͣchos īſtruat in primitiuis ſciētijs. legitima cauſa nō ſubſiſten̄. dꝫ ep̄us illuꝫ ad hoc cogere