Ex cauſa in ſn̄ia inſerta facile deprehēdit̉ ipſius ſn̄ie iniqͥtas. iō dat̉ ꝯſi-liū vt cā in ſn̄ia non expͥmat̉. vide glo. in ꝟ. cauſis. iuncto tex.Si citatīo fit ad locū notorie nō tutū non ſolū p̄t exceptione nō oppoſitaappelllari. ſed etiam ſine appell̓one talis citatio nō artat citatum. ⁊ ſicnō eſt opus appellare. vide hic tex. iuncta glo. noͣbili in ꝟ. notorio. ⁊ te-ne illam mēti.Admodū ponit̉ ꝓ valde. vide glo. in ꝟ. admodum.Conſiſtoriū dicit̉ a ꝯſiſto. ſtis. vide glo. in ꝟ. conſiſtorij.Si captiuus ad penā vel periculū mortis relaxat̉ iuramento ſuo de re-deundo ad carcerem certa die. ſi mors erat iniurioſa. redire non tenet̉al̓s tenet̉. glo. ē ſingularis hic in ꝟ. ꝑ violentiaꝫ. Et tene ſꝑ menti. Etꝓbat̉ iure. qꝛ iuramentū non ē ſeruandū ſi ſine periculo mortis ſeruari nō p̄t. xxij. q. ij. §. fi. noͣ. in. c. ſi ꝟo. de iure in. Et an ſit peccatū fugerecarcerem hoſtis. vide gl. in. c. ius gentiū .i. di. ⁊ de materia vide glo. etqd̓ pleniꝰ noͣ. Dal. in. l. in adoptionē. i. C. de adoptio.Quis p̄t ſe offerre ad mortē ꝑ iniuſtitiā inferendā ex multe patiētie me-rito ſicut fecit Ambroſius. vide gl. in ꝟ. offerre. Et idem fecit beatusTho. de aquino.Ius ꝯmune fundat intentionē imperatoris in toto orbe ſic̄ intentionēep̄oꝝ in eoꝝ dioc̄. gl. eſt in ꝟ. diſtrictum.An remiſſio criminoſi ad locū delicti fiat ex vrbanitate. an ex neceſſitateItē an̄ petens talē remiſſionē poſſit animaduertē in iudicē ſi nō r̄mittit. Et an iudex ſub qͦ degit teneat̉ illuꝫ remittere fine aliqͣli cauſe cognitione. vide de his tribꝰ qōnibus bo. glo. h̓ in ꝟ. de more. q̄ quotidieallegat̉. Et circa pͥmaꝫ. q. vr̄ tenere ꝙ talis remiſſio fit ex neceſſitate. fidelictū fuit graue. In ſcd̓a ꝟo ꝯcludit ꝙ nolens remittere dꝫ puniri ꝑiudicē ſuū. non āt ꝑ petentē remiſſionē. n̄ ſit al̓s iudex ſuus. In 2ª vr̄inclinare in ꝑtem vt remiſſionē p̄cedat aliqͣlis ꝯgnitio. ne remiſſus ſn̄cauſa ltīma infamet̉. vide ad hanc maͣm plene ꝑ Io. cal. in. c. i. de ℟ptꝭ.Et ibidē ꝑ alios. Dixi plene in. c. fi. de fo. ꝯpe.Differentiā inter homiligiū ⁊ vaſalliticū ſeu fidelitatē. vide hic ī ꝟ. ho-moqꝫ ligius. vbi gl. ꝯcludit ꝙ hominis ligium fit imperatori vel reginullius alterius fidelitate ſalua. ⁊ preſtanſ tale iuramentū dr̄ homo-ligius. quaſi ligatus. vel legius quaſi legalitatē ſeruans. Uaſalliti-cum ſeu fidelitas fit. ſeruata ⁊ excepta ſalteꝫ imꝑatoris fidelitate ſeuauctoritate. Et ideo ꝯcludit glo. ꝙ qͥs non p̄t eſſe ligius duoꝝ. ſꝫ bn̄ p̄teſſe ligius vnius. ⁊ vaſallus alterius. vt h̓ ī tex. de iſto rege habet̉. vl̓ꝙ qͥs eſſe poſſit vaſallus pluriuꝫ. vt in li. feu. in. l. imꝑialem. ⁊ noͣ hancglo. ¶ No ꝙ etiā rōne originis qͥs ſortit̉ forū. facit tex. hic iūcta gl. inver. originem. ⁊ tā de origine ꝓpria qͣꝫ paterna vel auita. vide ꝑ Bar.in. l. aſſumptio. ff. ad municipa.