Cum ſit romana ⁊cͣ. Appellons infra amium tenetur proſequi appellationem ſuam niſi iudex a quo reciſius tempus fuerit moderatuset ſi infra id tempus non proſeqͥtur tenebit ſententia. Item dicitꝙ maleficus notorius non auditappellōs. Item dicit dram interaippellacionem et prouocacionemAd hoc ⁊cͣ. Poteſt quis corum appellato iudice conueniri niſi velitipſum tumꝙͣ ſi ſpectum recuſcire.Nota glo. que videtur dicere rationem quare iudex a quo eſt oꝑpellatum eſt appellanti ſuſpectusItem dicit glo. quid fuciedum ſitquādo iudex a qūo eſt appellatūallegatur ſuſpectus.Ai duobus ⁊cͣ. Qui appellat ad papani tenetur corami ſuo ordinarioad quem ſuus aduerſarius oppellauit comparere ſi citetur ab eoal̓s poſſet excommunicari ob eoNota glo. que dicit ꝙ quis vocatus ⁊ pretote debet comp̄cirere etpriulegium ſuum ſi qd̓ hobet allegare ⁊cͣ.Ex racione ⁊cͣ. Propter impotentiam datur biemirum ymmo trienmum ad appellaicionis cauſam fimendā. Nota glo. que declaratmultiplicem impotentiam et dicitꝙ id qd̓ per me non ſtat michi imputuri non debetMemīmꝰ ⁊cͣ. Nuncij miſſio exaſcit ante citutionem vt non tenecūtur qui miſit nūcium corcm delegato iudice compcrere. Nota g.que querit quid ſi perſonaliteriuit ad curiaim ⁊cͣ. Item dicit glo.ꝙ plus ē facto ꝙ verbo oppelloreSuper eo ⁊cͣ. Si ſuper aliqua excepcione fuerit appellatum ſuperſedetur in negocio principali. Etſi pars aduerſa de fucili in oppellocionem prorumpit ꝓpterea noneſt ſentencia diffinitius differendai. Notri glo. que ponit caſum inqūo quis cogitur litigare coram iudice ſuſpecto.De appellocionibus ⁊cͣ. Seferturappellocionibus in cauſis mīmisinteriectis. Notri glo. que declorat que cauſa dicitur minima. Itēdicit ꝙ in appellacionibus non attenditur ꝙͣtitus cauſe ſed ꝙͣtitusgrauaminis Item dicit̉ ꝙ pro mūma re non deitur ectio de doloſed bene ectio furti quid actio ⁊cͣDuper eo ⁊cͣ. Appellatur ẜm canones ante et poſt ſentenciam ẜmleges vero nō oppellatur ante ſententiani niſi in certis caſibus. Itēin cauſis eccleſiaſticis vbi tolliturremedium oppellaicionis ibi tollit̉eciam et recuſcitio. Item vbi cauſainfra certum tempus decidendūcōmittitur currit tempus a recepcionē lrārum.Peruenit ⁊cͣ. In exceſſu notorionon admittitur oppellocio. Notaglo. que dicit ꝙ nemo poteſt compelli ad proſequendum appellccionem. Itē dicit glo. ꝙ vbi iniurioeſt manifeſta primo debet fieri ſatiſfactio anꝙͣ detur obſolucio.Conſuluit ⁊cͣ. Nen̄ a notorio exceſſu appellatur nō eſt appellecio admittēda. No g. ⁊ tex. qui loquūt̉de notorio et dicit ꝙ tribꝰ modisaliquid dicit̉ notorium. Item dicittex. ꝙ iudex cauere debet ne iudicet illud fore notoriū qd̓ trmēnon eſt notorium.